ملی پوش نوجوان دو و میدانی کار که عنوان چهاردهمی دنیا را هم در کارنامه دارد و امید اول کسب مدال طلا در مسابقات آسیایی سال آینده چین تایپه به حساب میآید، به خاطر مشکلات مالی و عدم حمایت از سوی فدراسیون دو و میدانی قید فعالیت در تیم ملی را زده و اعلام کرده است برای تامین مخارج زندگی خود مجبور است دستفروشی کند.
این نهایت استعداد یابی و بهره بردن از توانایی ناب ایران است. زمانی که کشورهای در حال توسعه سرمایه گذاری عظیمی در خصوص پرورش استعداد جوانان و نوجوانان خود در رشته های خود دارد ما این گونه استعداد سوزی می کنیم.
جالب است که مسوولان محترم بعد از گذشت مسابقات مختلف کارگروه تشکیل می دهند و عیب یابی می کنند. روزگاری ناراحت از عدم کسب مدال در مسابقات مختلف آسیایی و جهانی بودیم که حال با تامل چند لحظه ای میتوان به دلیل آن پی برد.
شاهین جعفری رکورد وزنه 7 کیلوگرمی را می شکند حال برای پاس شدن چک کفش خریداری شده اش! باید به دستفروشی و کار در خیابان روی آورد.
تابحال شاهین جعفری را از نزدیک ندیده ام که اتهام وامداری به او را داشته باشم اما آنقدر می دانم که شاهین های کشورمان به دلیل بی مدیریتی در بخش های مختلف ورزشی از بین می روند و نگاهی دلسوزانه به این استعداد های ناب ایرانی نیست.
البته جواب این عدم توجه را می توان به موضوعات پیرامون مسوولان سابق دانست که فرزندانشان یا به اتهام کلاهبرداری در حال بازپرسی هستند و یا خود در گیر تغییر دکور ساختمان اداری.
توقع زیادی نیست که نوجوانی که رکورد ایران را می شکند تقدیر گردد. حال این تقدیر حتی به اندازه مسوولان جوان و بی تجربه حوزه های مختلف مدیریتی در دوره قبل هم نباشد می تواند شاهین را به آینده امیدوار نماید.
روزی که مسوول ورزشی کشورمان به فکر حل پرونده قضایی فرزندش است چگونه می توان انتظار داشت که دل او برای هزاران جوان ایرانی بتپد؟
روزگار می گذرد و به مسابقات جهانی نزدیک می شویم. بعد از چند روز از پایان این مسابقات هم داستان عدم کسب مدال فراموش می شود و تنها یک چیز باقی می ماند.
شاهین هایی که می توانستند بر بام دنیا بایستند اما .....






نظر شما