سناء شایان: حسین فتاحی 51 ساله است. لیسانس حسابداری دارد ولی در سه حوزه تالیف و ترجمه و بازنویسی آثار کلاسیک برای کودک و نوجوان آثاری همچون «آتش در خرمن»، «پسران جزیره»، «عشق سالهای جنگ» و... را به چاپ رسانده است. او دبیر دومین جایزه دفاع مقدس بوده و در اولین جشنواره داستان انقلاب داوری آثار را به عهده داشته است. رمان «فصل کبوتر» او در دومین جشنواره داستان انقلاب، به عنوان رمان برتر شناخته شد و در بخش کودک و نوجوان از او تقدیر شد.
با او گفتوگوی مختصری کردیم درباره ادبیات انقلاب و داستان.
تعریف شما از داستان و ادبیات انقلاب چیست؟
من برای ادبیات انقلاب تعریف خاصی قائل نیستم. فکر میکنم رمان و به طور کلی ادبیات بسترهایی دارد که یکی از آن بسترها میتواند انقلاب باشد. یکی دیگر میتواند جنگ باشد. کلا همه حوادثی که در زندگی بشر اتفاق میافتد و در آن تاثیر میگذارد، میتواند بستری برای خلق رمان باشد.
پس از نظر شما نمیشود ادبیات را تفکیک کرد؟
من با تفکیک کردن ادبیات به ادبیات انقلاب یا جنگ یا هر چیز دیگری موافق نیستم. و این تفکیک را به ضرر ادبیات میدانم.
شما چند اثر در زمینه ادبیات انقلاب نوشتهاید؟
سه رمان برای نوجوانها نوشتهام و یک رمان برای مخاطبان بزرگسال.
در این رمانها به چه پرداختهاید؟
سه رمان نوجوانام از نظر تاریخی، رمانهای سهگانه است. یکی مربوط به قبل از انقلاب است به نام «بچههای سنگان» که حوادثاش قبل 17 شهریور اتفاق میافتد. بعدی از 17 شهریور تا 13 آبان است به نام «مدرسه انقلاب» و آخری مربوط به بعد از انقلاب میشود به نام «کودک و طوفان» که چاپ جدیدش را به نام «آخرین روزهای بهار» منتشر کردهاند. رمان بزرگ سالام هم «فصل کبوتر» است که به مبارزات مردم در سالهای 55-56 میپردازد.
این همان رمانیست که در دومین جشنواره داستان انقلاب، رمان برتر شناخته شد. شما از این داوری راضی بودید؟
هر داوری سلیقه خاص خودش را دارد. من چون خودم در داوریهای مختلفی بودهام. میدانم اگر یک گروه داوری که پنج نفر هستند، جاشان را با پنج نفر دیگر عوض کنند، قطعا نتیجه داوری عوض میشود. هر داوری در کنار اعمال نکات فنی که مورد نظرش است. صد در صد سلیقهاش هم در تصمیمش تأثیر میگذارد.
نظر شما