طوسی در گفتوگو با خبرآنلاین، اصرار بر بینالمللی نامیدن جشنواره فیلم فجر را ناشی از نوعی سطحینگری دانست و گفت: «ظاهرا قرار است ما همیشه به رویدادهای فرهنگی خودمان نگاهی خوشبینانه داشته باشیم. جشنواره فیلم فجر مهمترین رویداد حوزه سینما در طول سال است. شاید این بطور اجتناب ناپذیری از نظر روانشناسی فردی، اجتماعی و فرهنگی به شکل ناخوداگاه ما را در موقعیت نفی واقعیت موجود قرار دهد و باعث شود امتیازی بیشتر از آنچه که واقعا وجود دارد و لازم است به این رویداد بدهیم.»
این منتقد سینما نشانهها و ملزومات حاکم بر جشنوارههای در ابعاد بینالمللی را بسیار روشن توصیف کرد و افزود: «اگر اصول، مبانی و تعاریفی را برای یک جشنواره که قرار است حائز شرایط یک جشنواره جهانی باشد قائل باشیم، قدر مسلم جشنواره فیلم فجر با توجه به مدل سیاستگذاریها، نوع موضعگیریها و شیوه انتخاب فیلمها از این قاعده مستثنی خواهد بود.»
طوسی در ادامه با اشاره به مقوله سانسور، اعمال ممیزی در سینمای ایران و به دنبال آن جشنواره فیلم فجر را یکی از دلایل بیتوجه سینماگران جهان به این جشنواره ذکر کرد و گفت:«یکی از موانع در راه بینالمللی شدن جشنواره فیلم فجر، مسئله ممیزی است. البته این سانسور در چهارچوب سیاستگذاریها ممکن است دلایل منطقی خود را داشته باشد. ما جامعهای داریم که مبتنی بر یکسری مبانی ارزشی حرکت میکند.
در عرصه سینما ما یا باید کاملا پایبند آن ارزشها باشیم و یا اینکه کمی سعه صدر بیشتری از خود نشان داده و منطق برخی مسائل را در حوزه فرهنگ و سینما درک کنیم. اما ظواهر امر نشان از آن دارد که قرار نیست خطوط قرمز در عرصه فرهنگ به شکل کامل مرتفع شوند. با این حساب و با وجود واقعیتی به اسم سانسور، شاید دیگر وقت آن رسیده باشد که یک بازنگری اساسی در خصوص جهانی بودن چنین جشنواره داشته باشیم.»
عضو انجمن نویسندگان و منتقدان سینمایی به مانند بسیاری دیگر از همکاران خود، توجه و نگاه جشنواره فجر به داخل را در شرایط کنونی ارجحتر از تلاش بر سر بینالمللی کردن آن بیان کرد و ادامه داد: «میتوانیم با یک مقدار واقعبینی بیشتر جشنواره را در حوزه استحفاظی داخلی به شکلی منطقی تعریف کنیم. البته از اینجا به بعد لازم است یک بازنگری داشته باشیم تا در همین حوزه جشنواره فجر بتواند رویدادی متکثر، پر رونق، متنوع و پر مخاطب باشد. اما اگر بخواهیم کماکان با یک اصرار و الزام انتزاعی عنوان بینالمللی را بر این جشنواره اطلاق کنیم من فکر میکنم که فقط خودمان را گول زدهایم.»
طوسی در ادامه جشنواره فیلم فجر را تابعی از شرایط دوران خود توصیف کرد و با اشاره به جشنواره بیست و هشتم، فضای سیاستزده کنونی را بیتاثیر در تصمیمگیریهای مسئولان و برگزارکنندگان این دوره نداست و گفت:«ما امروز کماکان و به دلایل مختلف در حال تجربه فضایی سیاست زده هستیم و این سیاست زدگی دامنگیر جشنوارهای شده که قرار است نفس کشیدن را در موقعیتی فرهنگی تجربه کند. نتیجه اینکه من به عنوان یک مسئول اگر بخواهم با فاصله گرفتن از این فضای سیاست زده رونقی را به بیست هشتمین دوره جشنواره فجر تزریق کنم در یک حرکت تاکتیکی از یکسری مسائل عبور می کنم و به طور مثال به فیلمهای توقیفی مجوز ارکان میدهم. به عقیده من این یک جذابیت بخشی کاذب است.»
این منتقد پیشکسوت در ادامه افزود: «این تاکتیک چقدر میتواند موثر باشد و چقدر مبتنی بر یک نوع واقع بینی و یک نگاه رئالیستی حاکم بر فضای فرهنگی و هنری جامعه است. قدر مسلم سال آینده اتفاق دیگری رخ خواهد داد چون فعلا قرار بر این است که ما از این وضعیت موجود عبور کنیم.»
طوسی در پایان حرفهای خود خواستار نگاهی صادقانه به مسائل سینمای ایران شد و گفت:«ما همواره در آستانه برگزاری جشنواره از یکسری تریبونها برای پاک کردن صورت مسئله غم انگیزی که سینمای ما در طول سال با آن مواجه است استفاده میکنیم. این به عقیده من نمیتواند یک راه حل باشد. زمانی ما میتوانیم به نقطه آرمانی برسیم که جشنواره فیلم فجر را به یک رویداد تاثیرگذار - نمیگویم مهم - تبدیل کنیم. این جشنواره باید بتواند در فردای خاتمه یافتنش نقشی بنیادی و کلیدی در ادامه سیاست گذاریهای جامعه سینمایی داشته باشد. این رونق و تکثر باید باید در بخش تولید ما خود را نشان بدهد. باید بتوانیم وجه هنر صنعت را در تولیدات سالیانهمان کاملا لحاظ کرده و بتوانیم در مخاطبشناسی معاصر زمینه جذب هر چه بهتر و مطلوبتر مخاطبان سینما را فراهم کنیم.»
خبر «علی معلم: منطقه را دریابیم، بینالمللی شدن پیشکش» را در این زمینه اینجا بخوانید.
نظر شما