این مطلع بدبینانه گزارش سایت اینترنتی «کریستین ساینس مانیتور» در مورد تحولات اخیر هستهای ایران است.
به گزارش خبرآنلاین در ادامه این گزارش آمده است: «مقاصد ایران، که در نامهای خطاب به آژانس اعلام شده، به نظر میرسد زنگ خطر را برای کارشناسان هستهای و رهبران بینالمللی که درگیر برنامه هستهای ایران هستند، به صدا درآورد».
«هوارد لافرانچی» علت این زنگ خطر را این گونه توضیح میدهد: این گام در جهت تولید بمب هستهای است.
اما «دریل کیمبل» مدیر اجرایی «انجمن کنترل تسلیحات» در واشنگتن نظر متفاوتی دارد: «این اشتباه است چون این گام کوچک دیگری است. آنچه باید مراقبش باشیم این است که ایران هنوز تازه کار است و فاقد بسیاری تخصصهای فنی لازم برای تولید تسلیحات هستهای. اما این امر آزاردهنده است که ایرانیها ذره ذره در حال از بین بردن موانع و محدودیتها هستند».
کریستین ساینس مانیتور سپس به نامه ایران به آژانس برای غنی سازی 20 درصدی اورانیوم اشاره کرده و آن را گامی در جهت غنی سازی 90 درصدی مورد نیاز تسلیحات اتمی قلمداد میکند.
این روزنامه در بخش دیگری از این گزارش به مواضع سهشنبه و یکشنبه احمدینژاد اشاره کرده و به نقل از کارشناسان مینویسد قصد ایران برای غنی سازی 20 درصدی اورانیوم موجب «نگرانیها» تازهای شده و نیز «احتیاطهایی» را میطلبد:
نگرانیها
- اگر ایران خودش به غنی سازی 20 درصدی دست پیدا کرده باشد، با توان فنی (تعداد و زمان سانتریفیوژها) مورد نیاز برای غنی سازی 90 درصدی فاصله کمی خواهد داشت، اورانیوم با غنی 90 درصد کاربرد تسلیحاتی دارد.
- منابع دیگری برای سوخت راکتور تحقیقاتی تهران وجود دارد، فلذا به دلایل ایران برای غنی سازی توسط خودش، باید به دیده تردید نگریست.
- «دلیلی که ظاهرا ایرانیها برای این گام ارائه میکنند یک معضل است، چرا که آنها نیازمند اجرا در مقیاس صنعتی برای رآکتور تحقیقاتی تهرن نیستند».
احتیاطها - ایران گفته که به بازرسان آژانس اجازه حضور خواهد داد. این بدان معناست که جامعه بینالمللی باید فورا از هر گونه افزایش در روند غنی سازی مطلع باشد.
- کارشناسان هستهای میگویند پیش از آنکه ایران قادر باشد تسلیحات هستهای بسازد، همچنان با موانع فنی مواجه است.
- هفته گذشته دنیس بلر، مدیر اطلاعات ملی به کمیته سنا گفت ایران هنوز سالها با تولید تسلیحات هستهای فاصله دارد.
نویسنده مانیتور در پایان این گزارش به نقل از کیمبل مینویسد «این موارد بدین معناست که هنوز زمان برای راهحل دیپلماتیک این موضوع وجود دارد. مشکل این است که هماکنون ایرانیها علاقهای به این موضوع نشان نمیدهند».
ترجمه: رضا دانشمندی






نظر شما