قواعد بازی برای تمام فعالان عرصه سیاست یکسان است و تمام افراد موظف به رعایت این اصول هستند اما آنچه که در راس اصول مزبور قرار می گیرد التزام عملی به قانون اساسی است که همه افرا د بایستی آن را به رسمیت بشناسند و به خود اجازه ندهند که آن را نادیده بگیرند.
اصل ولایت فقیه و به رسمیت شناختن تمام دستگاه های قانونی و اجرایی از مهترین اصول مزبور می باشد بنابراین ما نمی توانیم خود را فعال صحنه سیاسی کشور بدانیم و آنوقت این اصل را قبول نداشته باشیم و یا برخی از ارگان های دولتی را زیر سوال ببریم و حاضر به پذیرش احکام آنها نشویم.
افرادی که به این اصول باور نداشته باشند در واقع معارض محسوب می شوند و نمی توان این افراد را رقبای سیاسی در چارچوب قانون دانست بنابراین برای روشن شدن وضعیت احزاب و تشکل های سیاسی باید آنها هرچه زودتر مواضع خود را به صورت شفاف بیان کنند.
متاسفانه برخی از احزاب، نه تنها از شفافیت لازم برخوردار نیستند بلکه در برابر هنجار شکنی هایی که صورت گرفت سکوت کردند و به نوعی این اقدامات را تایید کردند بنابراین این احزاب باید تکلیف خود را روشن کنند تا مردم بدانند که با این تشکل ها چه رویه ای را در پیش بگیرند.
البته این مساله به یک اصل قانون اساسی خلاصه نمی شود بلکه هر کدام از اصول قانون اساسی باید مورد صیانت قرار گیرد و اگر یک تشکل خواست تا اسلامیت یا جمهوریت را پررنگ تر یا کمرنگ تر کند باید به این افراد هشدار داد زیرا چنین رویه ای در تناقض با قانون اساسی است.
فارغ از تشکل های سیاسی، رسانه ها نیز بایستی مواضعی شفاف و مشخص داشته باشند؛ البته کارکرد رسانه در دو قالب خلاصه می شود، اگر رسانه انعکاس دهنده مواضع شخصیت های سیاسی است نمی توان آن را محکوم کرد اما اگر رسانه خود مقاله ای ساختار شکننانه نوشته باید با آن برخورد شود بنابراین تدوین منشور کاری روشن و صریح می تواند از حجم مشکلات کم کند زیرا مردم خود بهتر از هر کسی می توانند قضاوت کنند.
عضو جامعه اسلامی مهندسین
نظر شما