افتخار انگلیس جنگ عراق بود

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، دیوید میلیبند، وزیر امور خارجه انگلیس، در گفت‌وگو با روزنامه‌ی دیلی تلگراف،‌ اظهار داشت: اگر مدارک متقاعدکننده‌ای مبنی بر وجود تسلیحات کشتار جمعی در عراق وجود نداشت، هیچ قطعنامه‌ای از سوی سازمان ملل صادر نمی‌شد و رای گیری نیز در پارلمان انگلیس انجام نمی‌شد و انگلیس وارد جنگ عراق نمی‌شد.

وی اظهار داشت: شش یا هفت سال آینده برای تصمیم گیری در خصوص نحوه توسعه عراق قطعا حیاتی خواهد بود.

وزیر امور خارجه انگلیس در ادامه افزود: سوالات مهمی وجود دارد که باید از کسانی که حامی این جنگ بودند پرسیده شود. در این جنگ بسیاری از مردم جان خود را از دست دادند و پیروزی در جنگ آسانتر از پیروزی در برقراری صلح بود.

وزیر امور خارجه انگلیس به کمیته‌ی حقیقت یاب جنگ عراق (موسوم به چیلکات) نیز اظهار داشت: حضور انگلیس در این جنگ باعث شد برخی کشورهای عربی تمایل بیشتری برای کار با انگلیس از خود نشان دهند.

دیوید میلیبند با اذعان به این که بسیاری از مردم به شدت با حمله سال 2003 به عراق مخالف بودند، به کمیته‌ی چیلکات گفت: به رغم همه این مخالفت‌ها، شهرت انگلیس در برخی نقاط خاورمیانه به دلیل حضور در این جنگ بهتر و قوی‌تر شده است!

وی افزود: مردم منطقه اکنون به کسانی که به درخواست‌های آنها عمل کرده‌اند، با دیده احترام می‌نگرند. حتی کسانی که با ما مخالف هستند، به من می‌گویند شما حامل این پیام بودید که وقتی حرفی می‌زنید، به آن عمل می‌کنید.

میلیبند مدعی شد: من فکر نمی‌کنم که به خاطر تصمیم عراق ما امروز روابط‌مان با جهان عرب یا توان‌مان برای همکاری با آنها تضعیف شده باشد. برخی از سفیران ما می‌گویند که اکنون ما در یک موضع قوی‌تر هستیم!

میلیبند هم‌چنین اظهار داشت: محبوبیت انگلیس در میان عراقی‌ها، بسیار بالا رفته است.

وی افزود: دیدگاه ما این است که ما نقشی بسیار جدی در آزادسازی این کشور از استبدادی که خاطرات بسیار بدی از آن در اذهان وجود دارد، داشته‌ایم.

میلیبند که در سال 2005 به کابینه انگلیس پیوسته، گفت که مستقیما در حوادث منجر به جنگ دخالت نداشته اما از نظر وی تصمیم حمله تصمیمی درست بوده است.

وی گفت: جنگی که منجر به سرنگونی صدام شد، جنگی ضروری بود؛ چرا که سازمان ملل در تلاش برای خلع سلاح رهبر عراق عاجز بود.

پس از جنگ اول خلیج فارس در سال 1990 سازمان ملل قطعنامه‌های زیادی را تصویب کرد که طی آنها به صدام دستور داده شد برنامه‌های تسلیحات کشتار جمعی را کنار بگذارد و این کشور را تحت تحریم‌های تجاری جدی قرار داد که به گفته میلیبند، این روند به شکست منجر شده بود.

وزیر خارجه انگلیس گفت: تحریم‌ها، ضعف‌های جدی خود را نشان دادند.

سازمان ملل در اجرای قطعنامه خلع سلاح پس از سال 1991 عاجز بود. هر چقدر که سازمان ملل در اجرای خواسته‌هایش ناموفق‌تر می‌شد، اقدامات ضروری و خشن‌تر برای اجرای این درخواست‌ها جدی‌تر می‌شد.