انتقاد از ترکیب شرکت کنندگان در کنفرانس وحدت

اگر به فیلم ها و عکس های برجای مانده از گردهمائی های سالهای گذشته نگاهی بیندازید خواهید دید بسیاری از حاضران از اول تاکنون تغییر نکرده اند و رکورد دار حضور در این گردهمائی ها هستند. البته این تفاوت را می توان در چهره ها احساس کرد که همین افراد در سالهای اول با موهای سیاه و قیافه های جوان در این اجلاس ها حضور می یافتند ولی اکنون موهایشان سفید و چهره هایشان سالخورده شده است .
اگر تعارف را کنار بگذاریم و با توجه به ضرورت تکیه بر بهره هائی که می توان از چنین گردهمائی هائی برد با این موضوع مواجه شویم باید به این واقعیت اعتراف نمائیم که شرکت کنندگان فقط درصورتی که حرف های تازه ای داشته باشند حضورشان مغتنم است و با اهداف گردهمائی تطابق دارد اما تکیه کردن بر عناوین و مسئولیت ها و سایر اموری که با محتوا ارتباطی ندارند اهداف مورد نظر این قبیل گردهمائی ها را تامین نمی کنند. دست اندرکاران باید جرات و جسارت به خرج بدهند و افراد جوان و جدیدی را که صاحب حرف های تازه هستند دعوت کنند و گردهمائی را متنوع نمایند و به غنای هرچه بیشتر محتوای آن کمک کنند. قطعا این سخن به معنای بی بهره شدن از سالخوردگانی که حرف های نو و تحلیل ها و پیشنهادهای مفید دارند نیست .