آندرس فوگ راسموسن، نخست وزیر دانمارک هفته هاست که پرشانس ترین نامزد دبیرکلی ناتو بشمار می رود . نکته حائز اهمیت در این زمینه حمایت و موافقتی است که از سوی کشورهای اروپایی مانند آلمان ، فرانسه و انگلیس به چشم می خورد . از سوی دیگر انعطاف پذیری آمریکا در انتخاب راسموسن بی تاثیر نبوده و از اهمیت برخوردار است .
البته صاحبنظران در این باره معتقدند که به طور متعارف نامزدی که سه کشور فرانسه، آلمان و انگلستان بر روی آن توافق کنند، با موافقت ایالات متحده امریکا نیز روبرو میشود.
راسموسن ظاهراَ برای اعضای دولت جدید امریکا چهره زیاد آشنایی نیست، از این رو قرار است قبل از اجلاس سران اعضای پیمان اتلانتیک شمالی در ۴ آوریل، میان او و جیمز جونز، مشاور امنیت ملی باراک اوباما دیداری انجام شود.
کارشناسان معتقدند که به لحاظ سیاسی امریکا مشکلی با راسموسن نخواهد داشت، زیرا دولت وی از متحدان پایدار واشنگتن به شمار میرود. حمایت از جنگ امریکا علیه عراق و اعزام نیرو به این کشور و همچنین حضور برجسته نظامی در افغانستان از جمله نشانههای همراهی و همگامی دولت دانمارک با ایالات متحده در سالهای اخیر تلقی شدهاند.
پیش از تقویت امکان انتخاب راسموسن به دبیرکلی ناتو، بیش از همه نام رادک سیکورسکی، وزیر امور خارجه لهستان بر سر زبانها بود. اما مواضع شدیداَ ضد روسی وی سبب کاهش شانسش در این زمینه شد .
سیکورسکی در ماه دسامبر در جریان یک سخنرانی گفت که ناتو باید به هر اقدام نظامی روسیه پاسخی متقارن بدهد. او به طور غیرمستقیم خواهان آن شد که ناتو در قبال ورود نظامی روسیه به گرجستان واکنشی مشخص نشان دهد.
نقطه قوت راسموسن از جمله این است که از مقام نخستوزیری یک کشور به دبیرکلی ناتو میرسد. هیچکدام از دبیرکلهای ناتو تا قبل از رسیدن به این مقام در موقعیت راسموسن نبودهاند. در محافل ناتو راسموسن همچنین به عنوان سیاستمداری شناخته میشود که به رغم تاکید بر یک سیاست امنیتی و خارجی قوی، رویکردی متوازن و مصالحهجویانه دارد.
ترجمه : شقایق لامع زاده
نظر شما