مشکل از گشت ارشاد نیست، مشکل از قانون و نیروی انتظامی هم نیست، مشکل از ماست که بعد از گذشت سی ویک سال از انقلاب، آموزش و پرورش مان هنوز در زمینه های تربیتی لنگ می زند؛ 31 سال مهلت کمی نبود تا بدانیم در پرورش نسل آینده چند مرده حلاجیم؟ البته زیاد هم عجیب نیست آن زمان که دستور حذف معاونت پرورشی را دادیم باید فکر این روزها را هم می کردیم.
لطفاً آقای وزیر ناراحت نشوند اما وقتی دانش آموز ما در مدرسه، معلم خود را با یک نوع پوشش ببیند و در خارج از مدرسه، با پوششی کاملاً متفاوت؛ چگونه انتظار داشته باشیم فرهنگ حجاب و عفاف در او نهادینه شود؛ کادر آموزشی ای که خود به اندازه کافی مذهبی و مقید نیست چگونه می تواند دانش آموز معتقد تربیت کند!؟ چند درصد از مدیران فرهنگی کشور فرزندان خود را در مدارس دولتی ثبت نام می کنند!؟ آموزش و پرورش، اصلی ترین نهاد در شکل گیری جامعه فردای ماست اما آموزش اسلامی بزرگترین گمشده این سازمان است، ما امروز حتی احکام اسلامی را در مدارسمان به عنوان یک درس ثابت تدریس نمی کنیم تا حداقل جوانان با مسائل شرعی خودشان آشنا شوند.
مشکل تنها به این نهاد ختم نمی شود. متولیان فرهنگی کشور چقدر مسائل اجرایی را پیگیری می کنند و بر اجرای آنها نظارت دارند؟ این سازمان تبلیغات مثلا فقط باید اعتکاف سالیانه را برگزار کند؟ هر سال باید روضه نبود البسه مناسب را برای وزارت بازرگانی بخوانیم. بانوان محجبه ما برای جستجو و تهیه لباس مناسب در تنگنا هستند و آن وقت لباس های خلاف عرف و نامناسب در شهرمان به وفور یافت می شود و سهل الوصول اند فکر نمی کنید باید این فرآیند برعکس باشد!؟ این یک داستان تکراری است و هر سال در همین ایام عین همین مضامین با اندکی تفاوت در جملات گفته می شود
روزنامه کیهان در مقاله ای ضمن انتقاد از وضعیت کنونی حجاب در جامعه نوشت:
کد مطلب 73334
نظر شما