برای بسیاری از فعالان سیاسی که سفرهای استانی آقای احمدینژاد را رصد میکنند این سؤال پیش میآید که دولت نهم از چه منبعی میخواهد وعدههایی را که به مردم داده محقق کند؛ فارغ از بحث تأمین مالی این پروژهها این سؤال نیز پیش میآید که مصوباتی که به صورت «فلهای» تصویب میشود چه زمانی مورد کارشناسی قرار گرفته است. شاید طرفداران دولت در پاسخ به سؤال اول این مسئله را مطرح کنند که دولت از پول در اختیار خود این هزینهها را تأمین میکند اما اجرای چنین روشی در مورد یک طرح و پروژه امکانپذیر است و دولت نمیتواند هزینه صدها پروژه «نیمه تمام» را از بودجه در اختیار خود تأمین کند. مسئله دیگری که موجب نگرانی است شتابزدگی در تصویب برخی مصوبات است به گونهای که دولت در طول چند ساعت صدها مصوبه را به تصویب میرساند که با تأمل میتوان دریافت که دولت فقط میخواهد آمار مصوبات خود را بالا ببرد و انتقادات بسیاری از نمایندگان در مورد اجرایی نشدن مصوبات استانی گویای فقدان کار کارشناسی در تصویب این مصوبههاست. اما متأسفانه هر چقدر به انتخابات نزدیک میشویم اقدامات تبلیغاتی دولت شدت بیشتری به خود میگیرد بنابراین دولت از هر دری وارد میشود تا بتواند در این فضا برنده انتخابات شود و در اجرای این پروژه نیز صدا و سیما با پوشش گسترده سفرهای استانی دولت را یاری میکند. نکته دیگر اینکه در عصر ارتباطات سفرهای استانی به صورت گسترده فعلی، بسیار ناکارآمد است و جمع کردن مردم در این سطح وسیع و ارتباط رودررو با مردم جواب نمیدهد. به خصوص اینکه دولت در جریان سفرهای استانی خود از شیوههای نامناسب نیز بهره میگیرد به گونهای که در آستانه انتخابات ریاست جمهوری دهم، با توزیع پول، سیبزمینی و پرتقال تلاش میکند رأی مردم را به سمت خود جلب کند که چنین شیوهای همواره مورد انتقاد قرار گرفته است.
عضو شورای مرکزی سازمان مجاهدین انقلاب
نظر شما