گلزاری در این یادداشت نوشته است: خلاقیت و استعدادهاى انسان در پرتو امنیت شکوفا مىشود و نیل به کمالات انسانى براى او میسر مىگردد. تهدیدات دولت یا ناشى از وضع و اجراى قوانین داخلى یا ناشى از اقدامات سیاسى ـ ادارى مستقیم، علیه بعضى از افراد و گروههاست و یا ناشى از روابط خارجى دولت است. در هر صورت حکومت باید بهجاى اعمال قدرت و اختناق و دیکتاتورى، عامل اقتدار باشد و با تکیه بر مردم و مشروعیت و مقبولیت خودش نه تنها ناامنى براى افراد ایجاد نکند بلکه موجد امنیت فرهنگى، اجتماعى، اقتصادى و سیاسى باشد. آنچه که ما در تجربه تاریخى دیدهایم و آنچه که در دیدگاههاى دینى بهخصوص اسلام و برنامههاى دقیق مربوط به حکومت امام عصر(ع) در شیعه مطرح شده بنا به دلایل مفصلى که من فقط یک اشاره کوتاهى مىکنم نشان مىدهد که امنیت در قبل از زمان حکومت امام عصر(ع) به این جامعیت و فراگیرى و گستردگى محقق نمىشود.
وی پس از این به ماساله مهدویت می پردازد و می نوسید:به نظر من شاید بهترین تعریف عملیاتى «انتظار» این باشد که ما در یک وضع موجودى باشیم و بدانیم که به سمت یک وضع مطلوب حرکت مىکنیم. انتظار یعنى به سوى وضع مطلوب رفتن، نگاه به یک هدف و غایت بالا و معنوى کردن. یعنى انسان منتظر، انسانى است که امروز نسبت به دیروز یک قدم به طرف آن غایت مطلوب پیش برود. اگر وضع مطلوب حکومت امام زمان، انسانهایى است که مسلط بر خودشانند، امنیت روانى دارند و حکومتى که در ابعاد مختلف امنیت ایجاد مىکند باید فرد منتظر خودش را تطبیق بدهد با آن غایت. انتظار یعنى اینکه من دقت کنم که آن زمان حکومت امام زمان(ع) چه اتفاقى مىافتد. ما باید در سایه مطالعه دقیق زمان ظهور پرتوافشانى بکنیم، ببینیم الآن چه باید بکنیم؟ وضع مطلوب کدام است؟ در همه مسائل اجتماعى اینطور است. ما کجا مىخواهیم برویم؟ ما مىخواهیم به طرف زمان ظهور برویم، در زمان ظهور چه تحولى رخ مىدهد؟ انسان تربیت شده مسلط بر هواى نفس چیست؟ حکومت عدل الهى، چه ابعادى دارد؟ و...
گلزاری در پایان می نویسد: حالا انتظار چیست؟ انتظار این است که ببینیم آیا ما داریم به آن سمت حرکت مىکنیم؟ آیا در خودمان امنیت و وابستگیهایى که امنیت را از بین ببرد ایجاد مىکنیم یا خیر؟ این مىشود انتظار و این شخص مىشود منتظر امام زمان(ع). مىخواهیم بدانیم آیا حکومت ما حکومت منتظر است؟ اگر حکومت منتظر باشد باید ببینیم چه اندازه بهره از عناصر حکومت امام زمان(ع) دارد؟ این نمىشود که ما یک کیک دو تنى را مثلاً به نشانه اینکه امام زمان به دنیا مىآید در میدان آزادى بگذاریم. انگار که آن نازدانه و عزیزدردانهاى که در یک خانه رفاه زده متولد شده تفاوتش با امام زمان(ع) فقط در وزن این کیک است.
متن کامل یادداشت دکتر گلزاری را با عنوان امنیت انسان در سایه عدالت محقق میشود را اینجا بخوانید
نظر شما