افزایش قیمت بلیت ورزشگاه باید با افزایش سرویس‌دهی همراه باشد

اگر قرار است تغییر و تحولی در جایی ایجاد کنیم، باید این تغییر و تحول را در همه بخش‌های آن قسمت ایجاد کنیم.

اگر قررا است بلیت دو هزار تومانی را بکنیم 4 هزار تومان و اگر قرار است بلیت 4 هزار تومانی را بکنیم 8 هزار تومان، باید این تغییر در همه ابعاد دیده شود. این‌که فقط قیمت بلیت افزایش پیدا کند چیزی نیست که هواداران از آن رضایت داشته باشند.

باید ببینیم با این افزایش قیمت بلیت‌ها، تغییری در سرویس‌دهی استادیوم‌ها ایجاد شده است یا نه. با جرات می‌توان گفت اکثریت افرادی که به ورزشگاه می‌روند تا مسابقه‌های فوتبال را تماشا کنند، از قشر آسیب‌پذیر جامعه هستند.

درست است که قیمت بلیت‌ها در ایران نسبت به قیمت بلیت‌های مسابقه‌های فوتبال در کشورهای اروپایی کم هستند. مثلا در اسپانیا یا آلمان ممکن است بلیت یک مسابقه حتی به 150 یورو هم برسد اما در آن کشورها سرویس‌دهی به تماشاگران کاملا متفاوت است. باید ببینیم در آن کشورها سرویس‌دهی به تماشاگران چطوری است.

قیمت بلیت‌ها در ایران در شرایطی زیاد شده که سرویس دهی به تماشاگران تغییر قابل توجهی نکرده است. این اتفاق می‌تواند تعداد تماشاگران مسابقه‌های فوتبال را کم کند. درست است که 8 هزار تومان برای درصد زیادی از مردم جامعه رقم زیادی نیست، اما تعداد قابل توجهی از افرادی که به ورزشگاه‌ها می‌روند، نمی‌توانند به راحتی این پول را بدهند. مثلا برای یک خانواده که دو نفر از اعضای آن می‌خواهند به ورزشگاه بروند، 16 هزار تومان ممکن است رقم زیادی باشد.

استادیوم‌هایی که ما داریم فاجعه هستند. از طرفی سرویس‌دهی‌های بدی هم داریم. هواداری که به ورزشگاه می‌رود با یک فضای بدوی و ابتدایی روبه‌رو می‌شود. بوفه نداریم، سرویس بهداشتی درست و حسابی نداریم. بین دو نیمه هم برنامه خاصی برای تماشاگران در نظر گرفته نمی‌شود. این‌ها دست به دست هم می‌دهند تا مردم زیاد به استادیوم‌ها نیایند. مخصوصا در شهرهایی که مردم آن از نظر اقتصادی شرایط خوبی ندارند، نمی‌توان انتظار داشت با وجود گران شدن بلیت‌ها، مردم همان استقبال سابق را از بازی‌های فوتبال داشته باشند.

اشتباه بزرگی که فدراسیون فوتبال در مورد گران کردن بلیت‌ها کرده این است که می‌گویند ما چند سال قیمت بلیت‌ها را ثابت نگه داشته‌ایم و حالا یک دفعه آن را گران کرده‌ایم. در حالی که بهتر بود آن‌ها قیمت بلیت‌ها را به تدریج بالا می‌بردند و طی چند سال گذشته، به همان اندازه که قیمت‌ها افزایش پیدا می‌کرد، امکانات ورزشگاه‌ها را هم بهتر می‌کردند.

اگر این اتفاق می‌افتاد برای مردم قابل تحمل‌تر بود. حالا که یک دفعه این افزایش قیمت را می‌بینیم، مردم هم نمی‌توانند تحمل کنند که به فاصله چند ماه باید برای ورود به ورزشگاه‌ها دو برابر پول بدهند. از طرفی گران کردن بلیت ورودی ورزشگاه‌ها می‌تواند به ضرر خیلی از باشگاه‌ها باشد.

برخی از باشگاه‌ها که تماشاگر ندارند و به زور کیک و ساندیس و اتوبوس رایگان تعدادی تماشاگر به ورزشگاه می‌برند، باید برای وارد کردن این تماشاگران به ورزشگاه‌ها پول بیشتری بدهند و بلیت‌های گران قیمت‌تری برای آن‌ها بخرند. همان‌طور که می‌دانید، ما در ایران دو نوع باشگاه داریم. یک دسته از باشگاه‌ها، باشگاه‌هایی مثل استقلال، پرسپولیس و سپاهان هستند که تماشاگر دارند و تماشاگران آن‌ها حاضرند برای دیدن بازی تیمشان به هر شهری بروند. اما دسته‌ای دیگر از باشگاه‌ها هستند که هوادار واقعی ندارند و تماشاگران آن‌ها به خاطر امکاناتی که برایشان مهیا شده به ورزشگاه می‌روند. با این حساب چنین باشگاه‌هایی ضرر می‌کنند.

نکته مهمی که در مورد گران شدن بلیت ورودی ورزشگاه‌ها وجود دارد این است که حدود 60 درصد از درآمد فروش بلیت‌ها به باشگاه‌ها می‌رسد. اما با این وجود باشگاه‌های بزرگ سودی از این ماجرا نمی‌برند. چراکه با توجه به مراحل اداری، این پول باید به حساب فدراسیون فوتبال ریخته شود و بعد از آن فدراسیون پول را به باشگاه‌ها می‌دهد که این یک پروسه بلند مدت است. با این حساب باشگاه‌ها نمی‌توانند به موقع به این پول برسند و انگار که هیچ سودی از بلیت‌فروشی نبرده‌اند.

نکته دیگری که در مورد این قضیه وجود دارد این است که گفته می‌شود چرا فدراسیون قیمت بلیت‌ها را متغیر نمی‌کند. چراکه مسابقه‌ای مثل دربی قطعا ارزش بیشتری نسبت به مسابقه استقلال با تیم‌های کم‌طرفدار دارد. در مورد این ماجرا باید گفت فدراسیون هرچقدر تلرانس قیمت‌ها را بالا و پایین ببرد، هر مسابقه‌ای طرفدار خاص خودش را خواهد داشت. بعضی از مسابقه‌ها هستند که حتی اگر رایگان باشند نیز تماشاگری نخواهند داشت. مثلا در همین هفته اول لیگ برتر دهم، مسابقه‌هایی دیدم که حتی از تلویزیون هم ارزش دیدن نداشتند.

در کشورهای اروپایی که قیمت بلیت‌ها نسبت به مسابقه‌ها متفاوت است، این موضوع در نظر گرفته می‌شود که مثلا فلان مسابقه ارزش پرداخت 50 یورو را هم دارد. جذابیت آن مسابقه است که باعث می‌شود تماشاگر برایش پول خوبی بدهد. اما در لیگ ایران جذابیت‌ها معمولا کاذب هستند و واقعا برخی مسابقه‌ها ارزش این را ندارند که برایشان به ورزشگاه بروی.