بسیاری از عاشقان سینما ، کارشناسان، منتقدین و همچنین سینماداران تنوع در اکران آثار سینمایی را بهترین راه حل برای جلب مخاطب می دانند. و این مهم با رقابت بدست می آید. اکران فیلم های خارجی می تواند راه نجات سینمای ایران و تنفسی عمیق و جان افزا برای جهش سینمایمان باشد. خمودی و بیرغبتی برای تغییر در این عرصه فقط به فراری دادن مخاطب می انجامد و نتیجه اش متوسل شدن به همان سیاست قدیمی سفارشی سازی می انجامد.28 سال پیش ،صف هایی که برای فیلم عقابها جلوی سینماها کشیده شد برای مسئولان وقت سینمایی همان سو برداشتی را داشت که سالها بعد برای اکران کلاه قرمزی و سالها بعدش برای اخراجی ها به وقوع پیوست.
عکس هایی که مسئولان وقت سینمایی در زمان اکران عقابها و کلاه قرمزی و نهایتا اخراجی ها از صف های طویل خلق الله دیدند، لبخند برلبشان نشانید که سینمای ایران تکانی اساسی خورده و دیگر باید فقط شاهد موفقیت را در آغوش بگیرند . غافل از اینکه سینما فقط به یک علت عالمگیر شد و آنهم حرکت و تولیدش بود.با یک فیلم باد بهار سینما برای هیچ سینمایی ندمیده و با یک فیلم هیچ مسئولی نمی تواند کارنامه اش را بی نقص جلوه گری بخشد.باید بدنبال راهکار بود . اکران فیلم خارجی می تواند یکی از این راهکارها باشد.این مهم به تنوع می انجامد به تماشاگر قدرت انتخاب می دهد و مهم تر اینکه بیشتر فرق سینمای خوب و بد را تشخیص می دهد.
تا وقتی که اکران فیلم خارجی برای مسئولان ما یک تابو جلوه گری می کند ، حرف زدن و نوشتن در این باره به مثابه دیالوگ آرزوهای دور و دراز است اما خب ، نمیشود ناامید هم بود. شاید پرده های نقره ای در تهران و شهرستان ها هرگز دیگر رنگ آثار واقعی سینمایی را به خود نبینند و شاید هم مانند سال 85 چند تایی فیلم خارجی خوب به این پرده ها بتابند .
نظر شما