انکرالاصوات:
انکرالصوات یعنی ناخوشترین صداها یا آوازها، در محاوره فارسی غالباً گفته یا شنیده میشود که میگویند « فلانی صدای انکرالاصواتش را نداخت سرش» ، یا « چه صدای انکرالاصواتی» و نظایر آن، در قرآن مجید، میفرماید:
«واغضض من صوتک ان انکر الاصوات لصوت الحمیر [سوره لقمان ، آیه 19 .]
و صدایت را پوشیده بدار ، بیگمان ناخوشترین صداها ، صدای درازگوشتانست .
همچنین در مواضع دیگر قرآن مجید، از بانگ برداشتن در نماز، یا دعاء یا حضور رسولالله (ص) نهی شده است [«سوره اسراء» ، آیه 110؛ « سوره نساء» ،آیه 148؛« سوره حجرات»، آیه 2ـ3] .
باقیات صالحات:
در محاوره فارسی کراراً گفته و شنیده میشود که فی المثل میگویند: «اگر این کار را بکنید، نفع دنیا و آخرت دارد، باقیات صالحات است» یا « خوشا به حالتان که کارتان باقیات صالحات است» باقیات صالحات ، که صورت درست عربی آن الباقیات الصالحات است، دوبار در قرآن مجید به کار رفته است. الباقیات جمع الباقیة است؛ یعنی پایدار، ماندگار،الصالحات جمع الصالحة است؛ یعنی شایسته.
میفرماید
« و الباقیات الصالحات خیر عند ربک ثواباً و خیر املاً [« سوره کهف»، آیه 46]
. و کارهای ماندگار شایسته نزد پروردگارت خوش پاداشتر و امیدبخشتر است .
میفرماید:
« والباقیات الصالحات خیر عند ربک ثواباً و خیر مرداً [« سوره مریم» ، آیه 76] »
و کارهای ماندگار شایسته در نزد پروردگارت خوش پاداشتر و خوش عاقبتتر است.
مفسران در معنی و مصداق الباقیات الصالحات، چند وجه گفتهاند:
1ـ تسبیحات اربعه
2ـ نمازهای پنجگانه
3ـ مطلق اعمال صالحه اعم از واجب و مستحب
بوی الرحمن:
در بیان محاوره، و دقیقتر بگوییم در عرف عامیانه فارسی چنین تعبیری هست که میگویند «فلانی بوی الرحمانش بلند است» یا « بوی الرحمانش میآید.» و مراد از آن این است که رفتنی و مردنی است و از قراین و امارات چنین بر میآید که وقت مردنش نزدیک است. توضیح آن که در مجالس فاتحه خوانی یا ختم که در ایران برگزار میگردد، قاری، علاوه بر آن که آیات و اشعار بسیاری میخواند، در پایان بخش اول از مجلس فاتحه، و پیش از آنکه واعظ یا خطیب به منبر فرا رود سوره الرحمن را که سوره پنجاه و پنجم قرآن مجید است،به طور کامل یا فقط آیات اولیه آن را با صدای بلند، به شیوه ترتیل یا تغنی، میخواند:« بسم الله الرحمن الرحیم. علم القران، خلق الانسان . علمه البیان». (الی آخر)
نظر شما