اگر فراموش نکرده باشیم اواخر بهار سال گذشته مدیرعامل ایرانخودرو از اقتصادی شدن تمام فعالیتهای این گروه سخن گفت و پس از آن بسیاری از سایتهای داخلی و خارجی این شرکت به کما رفت. همان زمان نیز به گفته مدیرعامل این گروه و قائممقام اقتصادی، ضرر 123 میلیارد تومانی این شرکت در سال 77 نتیجه استفاده از منابع مالی جاری در طرحهای توسعهای عنوان شد. پس از اقتصادی اعلام شدن فعالیتها نیز تصمیم بر این گرفته شد که منابع جاری نباید صرف افزایش ظرفیت و طرحهای توسعهای شود.
با این مقدمه دیروز سایت بابل ایرانخودرو برای «سریر» با حضور معاون اول رئیس جمهور و وزیر صنایع به بهرهبرداری رسید. در افتتاحیه جواد نجمالدین میزان سرمایهگذاری این پروژه را 150 میلیارد ریال اعلام کرد که 50 میلیارد ریال آن از منابع جاری ایرانخودرو و مابقی توسط بانک صنعت و معدن تامین شده است.
سوال اول این که چرا سیاستی که تا یک سال پیش مورد انتقاد آقای مدیر بود تغییر کرده و بار دیگر منابع جاری صرف توسعه ظرفیت شده است؟ آیا سفارشی در کار است و یا تغییری در سیاستهای مالی این گروه بوجود آمده است؟ این تغییر چرا رفتن به سمتی است که جواب آن با ضرر 123 میلیارد تومانی سال 77 یکبار تجربه شد؟ و اما سوال دیگر نیز این که با توجه به بهرههای بانکی که بارها از سوی خودروسازان بالای 20 درصد عنوان شده، میزان بهره 100 میلیارد ریالی که از سوی بانک صنعت و معدن پرداخت میشود چقدر است؟ قطعا از 3 درصدی که در کشورهای دیگر برای چنین پروژههایی درنظر میگیرند بسیار بیشتر خواهد بود. آیا این عدد در شرایط فعلی ایرانخودرو که به تازگی بحران مالی 77 را گذرانده توجیه دارد؟
این سوالات با این فرض مطرح شده که سایت بابل در ذات خود توجیه اقتصادی دارد که همان نیز با توجه به محصول انتخاب شده و نبود امکانات لجستیکی و تجربه سرمایهگذاریهای چند سال گذشته این شرکت محل تردید است.
اگر به این سوالات جواب داده شود در آن صورت میتوان درباره سایت جدیدی که گفته شده در ونزوئلا ساخته خواهد شد نیز راحتتربحث کرد. در هر صورت هر سهامداری دوست دارد بداند سایت ونزوئلا تا چه اندازه اقتصادی خواهد بود؟ اینکه منابع مالی آن از کجا تامین میشود؟ این که سایت قبلی تا چه اندازه منافع آنها را تامین کرده است و بسیاری «اینکه»های دیگر که در سالیان گذشته معمولا پاسخی به آنها داده نشده است.
نظر شما