جمعه 29 تیر 1397

بادی، نزهت

متولد سال 1359،لیسانس ادبیات فارسی، منتقد سینما، همکاری با مجلات نقد سینما، صنعت سینما، فیلم نگار و سایت خبرآنلاین، عضو انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران
  • ارغوان چشم نواز در برهوت بی داستانی

    - یادداشتهای جشنواره/ فیلم ارغوان

  • فیلمسازی که بداهه وار می زیست...

    - به بهانه سالروز تولد جان کاساوتیس

  • خرده جنایتهای مردی چاق با راکت پینگ پنگ

    - نگاهی به فیلم "پرویز" ساخته مجید برزگر به بهانه اکران در گروه هنر و تجربه

  • روایت غم انگیز زنانی که هنوز در حال جنگ اند...

    - نگاهی به مستند "سپیده دمی که بوی لیمو می دهد" ساخته آزاده بیزارگیتی به بهانه دریافت تندیس نیلوفر زرین بهترین پژوهش گر و تندیس پروین اعتصامی برای بهترین فیلم از نگاه فرهنگی قوه ی قضاییه از هشتمین جشنواره ی پروین اعتصامی

  • خاطراتی که آلن رنه برایمان باقی گذاشت

    - به بهانه مرگ آلن رنه

  • یک فیلم خوب ساخته یک فیلمبردار خوب

    - "جینگو" اولین فیلم بلند سینمایی تورج اصلانی است که او را به عنوان یکی از بهترین فیلمبرداران نسل جوان می شناسیم که تجربه گرایی و جسارت او در زمینه بازی با نور و تصویر بارها مورد تحسین قرار گرفته است. این فیلم نیز در ادامه همان بازیگوشی و خلاقیت های بصری اصلانی است که در دل روایتی شوخ و شنگ و طناز و سرشار از ایده های تازه و جذاب یکی از نمونه های به یادماندنی فیلم تجربی و خاص به حساب می آید.

  • کاش دخترک به خانه پدری اش بازنمی گشت

    - چه کسی فکرش را می کرد خانه پدری که قرار است امن ترین جای دنیا برای یک دختر باشد، به گورستان او تبدیل شود! اگر آن روز ملوک برای همیشه گم می شد و از قاب در خانه داخل نمی شد و قدم در آن زیرزمین نمی گذاشت، لابد بیش از این زندگی می کرد و حتی شاید دلش برای خانه پدری اش هم تنگ می شد.

  • داستان تکراری که هنوز تاثیر می گذارد

    - فیلم "شیار 143 " ساخته نرگس آبیار همان مضمونی را دستمایه داستان خود قرار می دهد که پیش از این به شکلهای مختلف در فیلمهای دیگر دیده ایم و این تشابه و تکرار ایده های روایی گاهی چنان شدت می گیرد که از جنبه های گوناگون فیلمهایی همچون "گیلانه"، "بوسیدن روی ماه" و یا "بوی پیراهن یوسف" را به یاد می آورد.

  • اینجا کسی همه چیز را برای فروش گذاشته است

    - فیلم "همه چیز برای فروش" ساخته امیر ثقفی نشان می دهد که فیلمساز بیش از هر چیزی به دنبال این است که فیلم از لحاظ بصری تاثیرگذار و ماندگار به چشم بیاید و روی میزانسن، قاب بندی، رنگ و نور و فضاسازی تک تک نماهایش فکر کرده است. پس می دانسته برای اینکه بتواند از دل آن بیابانهای خالی و ساکت، پمپ بنزین متروک، خانه های بیغوله وار و جاده های بی انتها و دورافتاده قاب های چشم نوازی ارائه دهد، باید داستانی داشته باشد که با جنس و حال و هوای فضا و جغرافیا و لوکیشن هایش تناسب و هماهنگی بیابد.

  • انگار هنوز سیزده عدد نحسی است

    - فیلم "سیزده" ساخته هومن سیدی در ادامه همان نوع نگاه و سبک سینمایی او در "آفریقا"ست که تحت تاثیر و وامدار سینمای مستقل امریکا و اروپا شکل گرفته است اما این بار این تاثیرپذیری چنان در بطن و بافت فیلم تنیده شده است که هرچند فیلمهایی مثل "چهارصد ضربه" تروفو، "ویدئوی بنی" هانکه، "در دنیای بهتر" سوزان بیر و یا "پارانوئید پارک" گاس ون سنت را به یاد می آورد اما بجای تقلید و دنباله روی از آنها به اثری مستقل تبدیل می شود که می تواند شیطنت ها و بازیگوشی های فرمی و بصری اش را در شکلی که خاص خود سیدی است، ارائه دهد و به نمونه ای قابل تأمل در این نوع فیلمها تبدیل شود.