پنج شنبه 26 مهر 1397

قاضی‌زاده، سمیه

روزنامه نگار، منتقد موسیقی وسینما، عضو انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران، فارغ التحصیل کارشناسی ارشد ادبیات انگلیس، مدرس دانشگاه آزاد اسلامی آثار: کتاب سینمای ملی به زبان انگلیسی، صاحب چندین مقاله علمی پژوهشی در زمینه نشانه شناسی سینما و موسیقی در کنفرانس های داخل و خارج کشور
  • خواهرمقتول‌ در لایو اینستاگرام/ نگاهی به «دیور»

    - می‌گویند شبکه‌های تلویزیونی تنها سه ثانیه فرصت دارند تا در زمانی که مخاطب تلویزیون را روشن می‌کند و ریموت کنترل را به دست می‌گیرد و می‌چرخاند بتوانند او را هوک کنند یا به قول معروف گیر بیندازند. این زمانِ فوق اندک، نشان از دشواری درگیر کردن مخاطب امروزی برای نشستن پای برنامه‌‌ای را دارد. همینجاست که کارکرد بیشتر آثار تعاملی که هدف اصلی‌شان درگیر کردن مخاطب در اثر است و بارزترین نمونه آن تئاتر تعاملی است معلوم می‌شود.

  • چرا شهاب مرادی موسیقی شهر تهران را تعطیل کرد؟

    - در باب تعطیلی کلاس های موسیقی در فرهنگسراها

  • مرغ همسایه روی شانهء آقای بنفش

    - این روزها مد شده است که به هر موسیقی قاطی و پاتی واژهء "تلفیقی" اطلاق شود و آخرش هم آدم در مقام شنونده نفهمد که چه به خوردش دادند..."تلفیقی" از آن کلماتی شده که به راحتی می‌شود آن را به دم دستی‌ترین شکل ممکن به کار برد و هیچ کس هم دم نزند. اما در این میان اگر گروهی با علم به ژانرهای مختلف موسیقی و حرفه‌ای‌گری در آنها دست به تلفیق بزند، می‌توان ساعت‌ها به موسیقی‌شان گوش داد و از آن لذت برد. طی سال‌های اخیر گروه‌هایی از جمله "رستاک" و "دارکوب" با همین سیستم توانسته‌اند به پیشرفت‌های قابل توجهی دست پیدا کنند و البته که در دوسال گذشته پالتی‌ها هم از این دسته‌اند.

  • یک موسیقی تریلر رمانتیک

    - از جمله ماندگارترین کارهایی که پیوسته در میان موسیقی فیلم‌های دنیا شنیده می‌شود، موسیقی فیلم‌های تریلر و اکشن است و اگر قرار باشد لیستی تهیه کرد مثلا از بهترین کارهای موسیقی فیلم تاریخ تهیه کرد، شک نداشته باشید که تعداد زیادی از آنها به این ژانرهای فیلم تعلق دارند.

  • کودک نابغهء موسیقی ایران

    - اولین جشن بزرگ موسیقی ما در حالی برگزار شد که شاید کمتر کسی انتظار داشت تا این جشن در چنین قد و قواره ای برپا شود.

  • آقای بنفش خوش‌شانس

    - سمیه قاضی‌زاده

  • آن برچسب به این جشنواره نمی‌چسبد

    - بیست و هشت سال از برگزاری مهم‌ترین جشنوارهء موسیقی ایران که همان جشنوارهء موسیقی فجر است می‌گذرد.

  • داورهای عزیز، گوش‌هایتان را کجا جا گذاشته‌اید؟

    - همانطور که از تیتر مطلب برمی‌آید، روی حرفم با داوران جشنواره و این بد سلیقگی است که در انتخاب‌هایشان داشته‌اند. به انتخاب‌های دیگر این دوستان عزیز کاری ندارم که آه از نهاد جماعت منتقد درآورده، اما دربارهء سیمرغ بهترین موسیقی متن واقعا کم لطفی شده است. این درست که اکثر موسیقی فیلم‌های امسال بیشتر تکنیکی ساخته شده بودند و نقش افکت را بازی می‌کردند تا موسیقی، اما از میان همین آثار هم قطعا این موسیقی‌هایی که شما انتخاب کرده‌اید شنیدنی‌ترین‌ها نبوده‌اند.

  • بیماری مزمن در برج میلاد

    - شما را نمی‌دانم اما برای ما که هر روز در سینمای رسانه‌ها فیلم می‌بینیم، هر روز به محض اینکه فیلم تمام می‌شود و هنوز تازه از روی صندلی‌تان بلند شده‌اید با این سوال که "فیلم چطور بود؟" مواجه می‌شوید. اگر هم کسی از شما اول این سوال را نپرسد، حتما شما از دوستان و همکارانتان خواهید پرسید.

  • به سینما خوش آمدید

    - مساله این است که تعداد آهنگسازان سینمای ایران در مقابل تولیدات این سینما کم نیست اما تعداد آهنگسازانی که بتوانند برای فیلم‌هایی با مضامین جدید اجتماعی از نوعی که این روزها ساخته می‌شوند کم است.