چهارشنبه 5 اردیبهشت 1397

فدایی، غلامرضا

استاد تمام دانشگاه تهران در علم اطلاعات و دانش شناسی نماینده دوره دوم و سوم مجلس شورای اسلامی رئیس اسبق کتابخانه مجلس شورای اسلامی. برخی آثار منتشر شده: مدیریت کتابخانه و نظام اطلاع رسانی، مقدمه صحاح جوهری درتاریخ و...
  • نان و آزادی

    - معمولا حکومت‌ها به دنبال آرامش هستند تا بتوانند به اهداف خود دست پیدا کنند. حکومت‌های موفق که در ایجاد عدالت هم موفق‌اند سعی می‌کنند تا فاصله طبقاتی و ضریب جینی کمتر باشد. اما آن‌هایی که ناموفق‌اند فاصله طبقاتی را بیشتر و بیشتر می‌کنند و طبعا دو قشر کاملا متمایز در جامعه ظهور پیدا می‌کند و اکثریتی فقیر و بی‌نوا و اقلیتی مرفه و پولدار به‌وجود می‌آید. در میان جامعه هم عده‌ای با نگاه به روش مسئولان و پولداران سعی می‌کنند خود را بالا بکشند و راه پول درآوردن را یاد بگیرند و چه بسا پس از مدتی این گروه متوسط خود به نان و نوایی برسند و یا جای پولداران را بگیرند و یا با آن‌ها هم‌کاسه شوند، همانند بورژوایانی که در اروپا به‌وجود آمد و یا نوکیسه‌هایی که ما در کشور داشتیم.

  • علاجی بکن کز دلم خون نیاید

    - داستان اقتصاد ایران مضمون این بیت است: «علاجی بکن کز دلم خون نیاید». سال‌هاست همه و به‌ویژه رهبر انقلاب از اهمیت اقتصاد سخن می‌گویند ولی بسیاری همواره همان را می‌گویند که قبلا گفته‌اند. در این بین رهبر انقلاب با نام‌گذاری سال‌ها تلاش می‌کند تا حرکتی درخور در حوزه اقتصاد ایجاد کند. اما ناهماهنگی‌ها آن‌چنان زیاد است که آدم را به یاد مضمون بیت فوق می‌اندازد.

  • نقد معیار و معیار نقد

    - نقد امری طبیعی و انسانی است و از میل انسان به آزادی نشئت می‌گیرد. فکر همان حرکت ذهنی از مبدأ کاری به سوی نتیجه و برعکس آن است و خود همین سبب می‌شود که راه رفته و یا عمل انجام شده مورد ارزیابی قرار گیرد. در ادوار گذشته همه متفکران به نقد پرداخته‌اند و همین موجب پیشرفت و رشد دانش شده است. خودانتقادی در حوزه های دینی و عرفانی هم جایگاه برجسته‌ای داشته است.

  • تفکر انتقادی

    - شاید عده‌ای تفکر و یا نظریه انتقادی را پدیده‌ای نو بدانند و محصول تلاش‌های فکری غرب. در حالی که این چنین نیست. خود انتقادی در متن زندگی انسان قرار دارد و انبیا هم به آن تأکید فراوان داشته‌اند.

  • عامل ناهنجاری‌ها: ساختار، فرهنگ یا مدیریت؟

    - نقلاب ما در آستانه چهل سالگی است و مردم همچنان محکم و استوار در صحنه حضور دارند.

  • بودجه فرهنگی، یا بودجه کالاهای فرهنگی

    - چندی قبل (در بهمن 96) به مناسبت فصل بودجه در صدا و سیما در شبکه دو ساعت 40 / 10راجع به بودجه فرهنگی دو تن از نمایندگان صحبت می کردند و اینکه کم است و رغبتی برای افزایش آن نیست. من هم در این نوشته های خودم به خوبی دیدم که وقتی سخن از فرهنگ است کمتر خوانده می شود و حساسیت برایش از جانب خوانندگان خیلی کم است. کمیسیون فرهنگی مجلس هم اغلب خریدار آن چنانی ندارد و به زور جمعیتش به حد نصاب می رسد و انتخاباتش آخر سر انجام می شود و ...

  • بعد از ۴۰ سال فهمیدیم

    - در آموزش و پرورش دادن پیک نوروزی خلاف است و ذهن بچه ها را خسته می‌کند و باید ذهن آنها آزاد باشد تا بتواند رشد کند، تازه بعد از چهل سال فهمیدیم که کنکور باید حذف شود زیرا سلامت روان و اقتصاد جامعه را به هم زده است و نتیجه مطلوبی عاید نکرده است، بعد از چهل سال فهمیدیم که سدسازی‌های بی‌رویه برای کشور خطرناک است و موجب تغییر اکوسیستم می‌شود و به جای این‌که خدمتی شده باشد خیانت شده است.

  • آنان که غنی‌ترند محتاج‌ترند

    - اگر از شما در باره این مَثَل سؤال شود بی‌تردید وجه منفی، و به ویژه آن را در امور مادی تعبیر می‌کنید. در حالی که می‌توان از آن برداشت مثبت هم داشت. در امور مادی معمولا مردم هر چه بیشتر داشته باشند حرصشان برای افزودن بیشتر است. اما درامور معنوی هم این چنین است ولی به آن کمتر توجه می‌شود. شما بگذرید از افرادی که قلم را به نان می‌فروشند ولی بسیارند افرادی که آن‌چنان تشنه دانش و دانش‌افزایی هستند که همه همت خود را صرف دانستن می‌کنند.

  • تفکر تعطیل شده است

    - خواندن کم نشده است خواندن مفید کم شده است.

  • آیا این علل هم‌چنان باقی است؟

    - این یک اصل فلسفی است و عقلانی هم به نظر می رسد که همان علتی که باعث به وجود آمدن چیزی می شود علت و عامل بقای آن هم خواهد بود.