نگاه ماهواره‌ای به زمین

نجوم - برترین تصاویر ماهواره‌ای از زمین طی دو ماه گذشته را در گزارش تصویری امروز خبرآنلاین ببینید.

نمایش اسلاید

دانلود عکس

/Images/News/Larg_Pic/images/position1/2009/11/onekotan-island-one-of-th-011.jpg بیشتر از 9هزار سال پیش از این، یک فوران آتش‌فشانی مصیبت‌بار، دهانه آتش‌فشانی خیلی بزرگی را در انتهای جنوبی جزیره اونیکوتان به وجود آورد. این جزیره یکی از جزایر کوریل است که در منتهی‌الیه جنوب شبه‌جزیره کامچاتکا در شرق روسیه قرار دارند. امروز، دهانه آتش‌فشانی باستانی تائو- روسیر با آب‌های آبی دریاچه کالتسیووئی پر شده است. در منطقه شمال غربی دهانه آتش‌فشانی، ارتفاعات کرنیتزین قرار دارد که بیشینه ارتفاع آن 1325 متر است. مانند دیگر جزایر کوریل، اونکوتان نیز بر روی «حلقه آتش» اقیانوس آرام قرار دارد. فوران‌های آتش‌فشان‌های جزایر کوریل با ماگمایی تغذیه می‌شوند که در اثر حرکت صفحه پاسیفیک زیر صفحه اوراسیا آزاد می‌شود، البته این پدیده در عمق 200 کیلومتری رخ می‌دهد و جهت حرکت صفحه نیز رو به شرق است. تنها فوران تاریخی ارتفاعات کرنیتزین در سال 1952 / 1331 رخ داد، یک هفته بعد از زمین‌لرزه‌ای 9 ریشتری که در اثر لغزش این صفحات روی هم اتفاق افتاده بود.

/Images/News/Larg_Pic/images/2009/11/fires-burned-along-the-co-018.jpg این آتش‌سوزی در روز 17 اکتبر / 25 مهر امسال در سواحل کوئینزلند استرالیا اتفاق افتاد. ماهواره آکو در همان روز این عکس را گرفت. نقاط قرمز رنگ تصویر نمایانگر نقاط فعال آتش‌سوزی هستند. دود ناشی از این آتش‌ها عمدتا به سمت شمال غربی می‌رود، هر چند که دو آتش‌سوزی در غرب و جنوب غربی، دود خود را به سمت جنوب غربی می‌فرستند.

/Images/News/Larg_Pic/images/2009/11/explosion-rocked-fuel-sto-014.jpg صبح روز 23 اکتبر / اول آبان، انفجاری عظیم، تاسیسات ذخیره سوخت را در نزدیکی سن‌خوان در پورتوریکو تخریب کرد. به گزارش سی.ان.ان، شدت انفجار معادل زمین‌لرزه‌ای 2.8 ریشتری بود. مقامات مسئول صدها نفر را از منطقه تخلیه کردند و آتش‌نشانان نیز به مدت دو روز با شعله‌های آتش جنگیدند تا آن را مهار کنند. به رغم این‌که بیشتر پورتوریکو از بالا نمای سبزی دارد، آتش‌سوزی در ناحیه خاکستری رنگ حاشیه شهر سن‌خوان اتفاق افتاد. به گفته رویترز، آتش‌سوزی به کاتا-او نیز گسترش یافت، جایی که با یک خلیج کوچک از سن‌خوزه جدا افتاده است. به رغم این‌که معمولا آتش ناشی از گیاهان در حال سوختن خاکستری رنگ است، این دود آن‌قدر تیره است که در پس‌زمینه آب‌های آبی اقیانوس تقریبا محو شده است.

/Images/News/Larg_Pic/images/2009/11/phytoplankton-off-the-eas-010.jpg در سواحل شرقی نیوزیلند، رودهای آب سرد منشعب از جریان دو قطبی، از جنوب این جزیره به سمت شمال جریان دارند و با آب‌های گرم‌تر که از شمال جزیره به سمت جنوب جاری هستند ترکیب می‌شوند. آب‌های سطحی این نقطه تلاقی، به لحاظ زیستی مولد‌ترین ناحیه نیوزیلند به شمار می‌روند. عکس این ناحیه که در روز 25 اکتبر 2009 / 3 آبان گذشته گرفته شده، پایه این ویژگی مولد بودن را نشان می‌دهد: شاخه‌های بلندی از ارگانیزم‌های گیاه مانند که فیتوپلانکتون نام دارند. به علاوه اهمیت آنها به عنوان پایه شبکه غذایی اقیانوسی، فیتوپلانکتون‌ها نقش کلیدی در تغییرات آب‌وهوایی بازی می‌کنند، چرا که مانند گیاهان روی زمین، آنها دی‌اکسید کربن موجود در هوا را جذب می‌کنند. هنگامی که آنها می‌میرند، به کف اقیانوس می‌روند و کربن ذخیره‌شده در آنها برای هزاران سال به شکل رسوب باقی می ماند. بدین ترتیب، آنها کربن را از جو زمین خارج می‌کنند.

/Images/News/Larg_Pic/images/2009/11/thick-haze-and-fog-settle-004.jpg غبار و مه غلیظی در روز 28 اکتبر / 6 آبان بیشتر نواحی چین را در بر گرفت. ضخیم‌ترین قسمت این مه خاکستری قهوه‌ای با طرح‌های طبیعی دره رود زرد و نیمه غربی منطقه شمال چین در نزدیکی کوه‌های لولیانگ هم‌خوانی دارد. احتمالا پدیده وارونگی دما سبب افزایش آلودگی در شرق چین شده است. معمولا با افزایش ارتفاع، دما کاهش می‌یابد؛ ولی بعضی وقت‌ها لایه‌ای از هوای سرد زیر لایه‌ای از هوای گرم گیر می‌افتد. از آنجا که هوای سرد متراکم‌تر از هوای گرم بالای خود است، این دو لایه با هم ترکیب نمی‌شوند و آلاینده‌ها در لایه هوای سرد نزدیک به سطح زمین باقی می‌مانند. وارونگی دما معمولا در زمستان اتفاق می‌افتد، زمانی که شب‌های سرد و طولانی زمین را خنک می‌کنند. زمین سرد، هوای نزدیک به سطح زمین را خنک می‌کند، در حالی که هوا در ارتفاعات بالاتر گرم مانده است. این دو لایه هوا به راحتی با هم ترکیب نمی‌شوند و اگر وزش باد کم باشد، وارونگی دمایی می‌تواند برای چندین روز دوام بیاورد.

/Images/News/Larg_Pic/images/2009/11/the-copper-glacier-alaska-002.jpg دریاچه کوپر آلاسکا که از یخچال کوپر سرچشمه می‌گیرد، پیش از رسیدن به خلیج آلاسکا از ناحیه‌ای با کوه‌های پوشیده از یخ و تپه‌های شنی می‌گذرد. این رود با گل و لای و ماسه پر شده و هم‌چنین در معرض بادهای تند نیز قرار دارد. در این تصویر که در روز 30 اکتبر / 8 آبان سال جاری گرفته شد، باد از کوه‌های پوشیده از یخ به سوی خلیج آلاسکا می‌وزد. باد رسوبات ریز را از کناره‌های رود بلند کرده و با خود تا اقیانوس می‌برد. غبار قهوه‌ای کم‌رنگ موجود در هوا، کاملا از اقیانوس زیر خود قابل تشخیص است. ترکیب نیروی فرسایشی آب و یخ‌های روان، این گل و لای و ماسه را تولید می‌کند. یخچال‌های بزرگ در حالی که از کوه‌ها به آرامی پایین می‌آیند، سنگ‌ها و صخره‌ها را خرد کرده و آنها را به رسوبات و ریگ تبدیل می‌کنند.این رسوبات توسط آب شسته شده و به داخل جوی‌ها و رودخانه‌‌ها می‌ریزند، و بیشتر آن نیز در نهایت سر از رود کوپر در می‌آورند. آب جاری در این رود نیز به نوبه خود صخره‌ها را می‌فرساید و آنها را نیز به توده رسوبات دهانه خود می‌افزاید.

/Images/News/Larg_Pic/images/2009/11/the-arnica-fire-in-yellow-007.jpg آتش‌سوزی‌های جنگل‌ها در انتهای تابستان در همه جای غرب ایالات متحده رخ می‌دهند. هر ساله آتش‌سوزی‌های عمده توسط فضانوردانی که در مرکز فضایی بین‌المللی به دور زمین می‌چرخند قابل مشاهده است. این عکس گرفته شده توسط فضانوردان، آتش‌سوزی آرنیکا را در پارک ملی سلواستون نشان می‌دهد. این آتش‌سوزی با برخورد صاعقه‌ای به جنگل شروع شد و گرما، خشکی و وزش باد، محیط مناسبی برای رشد آتش فراهم کردند، آتشی که تخمین زده می‌شود منطقه‌ای به وسعت 3764 هکتار را سوزانده باشد. عوارض طبیعی قابل مشاهده در تصویر شامل دریاچه‌های یلواستون و جکسون در مرکز تصویر هستند. در پس زمینه نیز منطقه تتون پیدا است. انعکاس ابرهای دود در آب دریاچه یلواستون نیز در این عکس قابل تشخیص است.

/Images/News/Larg_Pic/images/2009/11/tanezrouft-basin-sahara-d-003.jpg این تصویر نمایانگر چشم‌انداز غیر عادی گودال تینزروفت، یکی از خشک‌ترین قسمت‌های صحرای افریقا است که در جنوب الجزایر واقع است. این منطقه را به دلیل نبود آب و پوشش گیاهی به نام «سرزمین وحشت» می‌شناسند. همان‌گونه که در عکس پیدا است، از ویژگی‌های این منطقه می‌توان به تپه‌های سنگ ماسه‌ای تیره، شیب‌های تند، عرصه‌های نمکی (سفید رنگ)، زمین‌های سنگی، الگوهای سنگ ماسه‌ها به شکل دوایر متحدالمرکز و اراضی وسیع تپه‌های شنی که «ارگ» نام دارند اشاره کرد. ارگ مهجیبات، که به صورت یک تکه زرد رنگ در بالا سمت راست تصویر پیدا است، از دسته‌ای از تپه‌های ستاره‌ای کوچک تشکیل شده که به جای اینکه به پهلو گسترش یابند، رو به بالا دارند.

/Images/News/Larg_Pic/images/2009/11/sand-storm-in-washington--017.jpg در روز 4 اکتبر 2009 / 12 مهر، در برخی از مناطق شرق واشینگتن عمق دید به صفر رسیده بود و دلیل آن، طوفانی از گرد و غبار بود که همه جا را فرا گرفته بود. بر اسا گزارش‌های محلی، این طوفان که سرعت وزش باد آن در برخی نقاط به 70 کیلومتر بر ساعت می‌رسید، حجم عظیمی از گرد و غبار را به گوشه جنوب شرقی این ایالات سوق داده بود. در مرکز این عکس یک ابر ضخیم از گرد و غبار را می‌بینید که از شمال شرقی به جنوب شرقی می‌وزد. در مناطق جنوبی و در نزدیکی شهرهای پاسکو و کنویک که هر دو در سوی دیگر رودخانه کلمبیا قرار دارند، غبار پراکنده‌تر می‌شود در شمال اما، به نظر می‌رسد که غبار عمدتا از نواحی طلایی کم‌رنگی که در آنها کشاورزی دیم انجام می‌شود، سرچشمه گرفته باشد، شیوه‌ای از کشاورزی که در مناطق کم آب شرق واشینگتن مرسوم است. مزارع دیم در این عکس بزرگ‌تر و کم رنگ‌تر از مزارع کشت آبی هستند که در نزدیکی رودخانه‌های کلمبیا و اسنیک در مرکز عکس قرار دارند.

/Images/News/Larg_Pic/images/2009/11/onekotan-island-one-of-th-011.jpg بیشتر از 9هزار سال پیش از این، یک فوران آتش‌فشانی مصیبت‌بار، دهانه آتش‌فشانی خیلی بزرگی را در انتهای جنوبی جزیره اونیکوتان به وجود آورد. این جزیره یکی از جزایر کوریل است که در منتهی‌الیه جنوب شبه‌جزیره کامچاتکا در شرق روسیه قرار دارند. امروز، دهانه آتش‌فشانی باستانی تائو- روسیر با آب‌های آبی دریاچه کالتسیووئی پر شده است. در منطقه شمال غربی دهانه آتش‌فشانی، ارتفاعات کرنیتزین قرار دارد که بیشینه ارتفاع آن 1325 متر است. مانند دیگر جزایر کوریل، اونکوتان نیز بر روی «حلقه آتش» اقیانوس آرام قرار دارد. فوران‌های آتش‌فشان‌های جزایر کوریل با ماگمایی تغذیه می‌شوند که در اثر حرکت صفحه پاسیفیک زیر صفحه اوراسیا آزاد می‌شود، البته این پدیده در عمق 200 کیلومتری رخ می‌دهد و جهت حرکت صفحه نیز رو به شرق است. تنها فوران تاریخی ارتفاعات کرنیتزین در سال 1952 / 1331 رخ داد، یک هفته بعد از زمین‌لرزه‌ای 9 ریشتری که در اثر لغزش این صفحات روی هم اتفاق افتاده بود.

/Images/News/Larg_Pic/images/2009/11/multiple-fires-burned-in--019.jpg آتش‌سوزی‌های متعددی که در کره شمالی در نیمه اکتبر 2009 / اواخر مهر امسال اتفاق افتاد، ابری از دود را به سوی دریای ژاپن روانه کرد. نواحی قرمز رنگ نقاط فعال مرتبط با آتش را نشان می‌دهند. ابرهای دود به طور یکنواختی رو به شرق حرکت می‌کردند و برخی از آنها به ابر دود بزرگی که روی دریا قرار دارد می‌پیوستند.

/Images/News/Larg_Pic/images/2009/11/getz-ice-shelf-001.jpg در روز 16 اکتبر / 24 مهر، پژوهشگران عملیات آیس‌بریج و خدمه هواپیما، اولین پرواز را بر فراز مناطق قطبی جنوب به اتمام رساندند. این پرواز از جنوبی‌ترین نقطه آمریکای جنوبی آغاز شد و اولین هدف آن منطقه یخی گتز در امتداد ساحل آموندسن قطب جنوب بود. در طول پرواز بر فراز ساحل آموندسن، دوربین سیستم نقشه‌برداری دیجیتال هواپیما، این عکس را از یخ‌های دریا در ارتفاع 20 هزار پایی (7 کیلومتری) گرفت. هواپیمای DC-8 دو رد موازی هم را در امتداد ساحل از خود به جا گذاشته بود، یکی اندکی داخل آب و روی قطعه یخ شناور و دیگری اندکی داخل ساحل. با اندازه‌گیری هر سمت «خط ساحلی» بین یخ و ساحل، دانشمندان می‌توانند سرعت ذوب شدن این قطعه یخ نزدیک ساحل را اندازه‌گیری کنند.

/Images/News/Larg_Pic/images/2009/11/dynamic-landscape-of-the--016.jpg این تصویر چشم انداز پویای دریای وادن را نشان می‌دهد، یک منطقه شن‌های خیس جزر و مدی در قسمت جنوب شرقی دریای شمال که تقریبا در امتداد 450 کیلومتر از سواحل هلند، آلمان و دانمارک کشیده شده است.

/Images/News/Larg_Pic/images/2009/11/haze-over-northwest-india-006.jpg آسمان شمال غربی هند در روز اول نوامبر / 10 آبان امسال به شدت مه‌آلود بود. نشانه‌های آتش که در تصویر پیدا هستند (نقاط قرمز رنگ) احتمالا زمین‌های کشاورزی در انتهای فصل کشت هستند که ابرهای کوچک ناشی از دود را به رودخانه ضخیم مه در منطقه جنوب متصل کرده‌اند. این مه شاید حاوی آلاینده‌ها و غبار مناطق شهری نیز باشد.

/Images/News/Larg_Pic/images/2009/11/great-bitter-lake-egyt-008.jpg این دریاچه بزرگ یکی از دریاچه‌های متعددی است که در اطراف کانال سوئز قرار دارند، کانالی که آب‌های شرقی دریای مدیترانه را به دریای سرخ وصل می‌کند. از آنجا که کانال فقط می‌تواند اجازه عبور کشتی‌ها را در یک جهت بدهد، این دریاچه جایی است که کشتی‌ها می‌توانند پیش از این رسیدن به بندر سعید در شمال یا بندر سوئز در جنوب، جای خود را در مسیر عوض کنند. این دریاچه همچنین یک بندر میانی برای کشتی‌هایی است که طول کانال را طی می‌کنند، مسیری که طی کل آن معمولا 14 ساعت طول می‌کشد. کشتی‌های متعددی را می‌توان در سمت راست تصویر دید که بعضی از آنها در حرکتند و برخی دیگر نیز لنگر انداخته‌اند. شهر فاید نیز که در امتداد ساحل غربی دریاچه پیدا است (پایین تصویر)، یک مقصد توریستی برای اهالی قاهره است، به خصوص در ماه‌های تابستان.

/Images/News/Larg_Pic/images/2009/11/the-soufriere-hills-a-vol-009.jpg تپه‌های سوفریر که آتش‌فشان جزیره مونتسرات در مجمع‌الجزایر آنتیل کوچک در دریای کارائیب را تشکیل می دهد، از سال 1995 / 1374 تا کنون فعال است. جدید‌ترین مرحله انفجار آتش‌فشان که با مجموعه‌ای کوچک از زمین‌لرزه‌های آتش‌فشانی در روز 4 اکتبر / 12 مهر سال جاری شروع شد، به نظر می‌رسید که ناشی از حرکت ماگما در زیر آتش‌فشان باشد، و با یک سری رخدادهای خروج خاکستر ادامه یافت که خاکستر آن تا فواصل خیلی دور از آتش‌فشان ذخیره می‌شد. نمای خاکستری نقره‌ای سطح دریای کارائیب به دلیل انعکاس نور خورشید از سطح آب است.

/Images/News/Larg_Pic/images/2009/11/clouds-forms-on-ship-trai-012.jpg شاید آنها شبیه به رد دود هواپیماها به نظر برسند، ولی ابرهای رگه‌دار نشان داده شده در این تصویر از دودکش کشتی‌هایی خارج شده که در ساحل شمال غربی امریکای شمالی حرکت می‌کنند. این عکس در روز 5 اکتبر 2009 / 13 مهر امسال گرفته شد. تمام ابرها وقتی شکل می‌گیرند که مولکول‌های آب با ذرات ریز موجود در جو ترکیب شوند. این ذرات می‌توانند چیزهای طبیعی مانند غبار یا نمک دریایی باشند، ولی همچنین ممکن است آلاینده‌های هوا باشند که در اثر فعالیت انسانی در جو منتشر می‌شوند. هوای بالای سطح اقیانوس معمولا باید یکنواخت باشد، چرا که تنها سطح آب بر آن اثر می‌گذارد و این، معمولا منجر به صفحات یکنواختی از ابر می‌شود که پهنه وسیعی را می‌پوشانند. هنگامی که کشتی‌ها با جریان هوای خروجی اگزوز خود ذرات جدیدی را وارد جو می‌کنند، ابرهای طولانی را به وجود می‌آورند که رد کشتی نامیده می‌ود و در پس خط سیر کشتی کشیده می‌شود.

/Images/News/Larg_Pic/images/2009/11/northeast-greenland-natio-005.jpg دریای گرینلند در حاشیه جنوبی اقیانوس منجمد شمالی، در سمت راست این تصویر دیده می‌شود. منطقه جنوب شرقی پارک ملی شمال شرقی گرینلند که بزرگ‌ترین و شمالی‌ترین پارک ملی در جهان است، در ناحیه سفید رنگ سمت چپ تصویر پیدا است. خلیج باریک رنگی با پهنای 10 تا 25 کیلومتر که در پایین تصویر پیدا است، آبدره کونگ‌اسکار است.

/Images/News/Larg_Pic/images/2009/11/super-typhoon-parma-and-s-013.jpg طوفان دریایی عظیم پارما، که جزو طوفان‌های درجه یک طبقه‌بندی شد، در روز 3 اکتبر 2009 / 11 مهر 1388، سواحل شمالی جزیره لوزون در فیلیپین را در نوردید. در روز 6 اکتبر / 14 مهر، طوفان جهت خود را عوض کرد و با حرکت به سوی جنوب شرق، به جزیره لوزون بازگشت. دلیل این تغییر جهت در این تصویر رنگی نشان داده شده است. طوفان دریایی عظیم ملور به حدی به طوفان پارما نزدیک شده بود که جهت آن را تغییر داد. هنگامی که دو گردباد به یکدیگر نزدیک می‌شوند، می‌توانند به طرق مختلفی بر هم تاثیر بگذارند. یکی از این فعل و انفعالات، اثر فوجیوارا نام دارد که در آن، دو طوفان با کشیده شدن به سوی هم، شروع به چرخش به دور یکدیگر می‌کنند. در این حالت، طوفان پارما به سوی طوفان قوی‌تر ملور کشیده شد. این تصویر از ترکیب دو عکس ماهواره‌ای تهیه شده تا میزان نزدیکی دو طوفان به هم را مشخص کند. نیمه سمت چپ تصویر در ساعت 10:35 صبح به وقت فیلیپین و عکس نیمه سمت راست هم در فاصله کمتر از دو ساعت بعد از آن گرفته شد.