دکتر گلزاری خاطره دختر ایرانی دانشجو در یکی از شهرهای ایتالیا را نقل کرده و در ادامه نوشته است : " دانشگاههای ما که اینک نزدیک به چهار میلیون جوان را در خود جای دادهاند زمانی میتوانند در سرنوشت کشور موثر باشند که دانشجویانمان هویت دانشجویی داشته باشند. وقتی کسی پای به دانشگاه میگذارد، از دوران نوجوانی و نقش دانشآموزی خود خارج میشود. دیگر در اینترنت به دنبال بازیهای رایانهای، چت کردن و سر به این سامانه و آن سامانه غیراخلاقی زدن نباشد... دانشجو باید به جستوجوی مقالههای علمی بپردازد و از پیشرفتهای جهانی در رشته خود باخبر شود. "
وی افزوده است : " دانشجو، نوجوانی نیست که ساعتها در پارکهای دور و نزدیک محل تحصیل خود پرسه بزند یا در حیاط و راهروهای دانشکده سرگردان به این و آن نگاه کند و کتابخانه را در حسرت دیدار خود بگذارد! دانشجو نسبت به سرنوشت کشورش بیتوجه نیست. او نبض تند حیات اجتماعی و سیاسی جامعه است... تحولات ایران و جهان را از نظر دور نمیدارد و بدون وابستگی کورکورانه به این گروه و آن گروه به نقد برنامههای دولتمردان میپردازد. "
دکتر روان شناس عنوان کرده است : "متاسفانه در شرایط کنونی، با چنین آرمان زیبا و سازندهای بسیار فاصله داریم. بسیاری از این علمآموزان، نه جوان، بلکه نوجوانان قد کشیدهای هستند با همان شکنندگی و رویاپردازیها و شمار فراوانی از دانشجویان، دانشآموزانی هستند با همان روحیه حفظ کردن درسها و خود را از تلاش و سختکوشی علمی برکنار داشتن! "
متن کامل مطلب دکتر گلزاری را اینجا بخوانید.
نظر شما