اظهارات افراد مختلف درباره موسیقی زیر زمینی\جدول

نام فرد

سمت/عنوان

نقل قول

حسین ساجدی‌نیا

رییس پلیس تهران بزرگ

این گروه‌ها از پیش پا افتاده‌ترین، ساده‌ترین و خیابانی‌ترین کلمات و جملات استفاده می‌کنند، بدون اینکه از حیث ادبی بتوان از آن استفاده کرد و مهمتر اینکه هیچ الزامی برای رعایت قوانین، شئونات، اخلاقیات و جملات ادبی ندارند.  آنها خود را فارغ از تمامی مسایل زندگی دانسته و درپی آسایش مفرط و بی‌حد و اندازه هستند.

امیر بکان

مدیر مرکز حفظ و پژوهش صدا و سیما

موسیقی زیرزمینی با توجه به تاریخچه ،هویت و نوع کارکردی که در جوامع غربی دارد یک پدیده پذیرفته شده با اهداف کاملا مشخص است و به طبع آن شکل ناقصی از آنچه به عنوان موسیقی زیرزمینی به خصوص در کشورهای اروپایی رایج است در مقیاسی کوچکتر در برخی از گروه های جوان موسیقی راک و یا متال ایرانی وجود دارد که به نظرمن اتلاق نام موسیقی زیرزمینی با اهداف مشخص روی آن اشتباه است.

احمد علی راغب

عضو شورای نظارت و ارزشیابی موسیقی در صدا و سیما

موسیقی زیرزمینی فرهنگی وارداتی است و به هیچ عنوان سنخیتی با فرهنگ موسیقایی ایران ندارد که متاسفانه در سال های اخیر در بین جوان های مشتاق به موسیقی ریشه دوانده است.

اطلاق نام موسیقی زیرزمینی به این نوع موسیقی یک عنوان عاریه گرفته شده است که من این نوع نام گذاری را قبول ندارم چراکه معتقدم این نوع موسیقی، موسیقی هدایت نشده است که با کمی توجه و مساعدت مسئولان می تواند در مسیر درستی قرار بگیرد.

ادیب وحدانی

موسیقی دان و پژوهشگر

موسیقی زیر زمینی قابل کنترل نیست نمی توان جلوی ادامه حرکت موسیقی زیر زمینی را گرفت چون امروزه فناوری های صوتی و تصویری امکان ضبط و پخش موسیقی به شکل های مختلف را فراهم کرده است. مسئله این است که فرهنگ خاص اهالی موسیقی زیر زمینی به گونه ای است که اصولا" از دیده شدن پرهیز می کنند. برای آنها یک توهین تلقی می شود که کلیپ شان از شبکه های مشهور موسیقی دنیا پخش شود. به همین خاطرکلیپی می سازندکه اصولا قابل پخش نباشد.

محمد حسینی

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی

موسیقی زیرزمینی اگر بتوان نامش را موسیقی گذاشت چرا باید در جامعه مسلمان ما بین جوانان مسلمان حتی طرفداران اندکی داشته باشد؟ ما باید به سمت موسیقی فاخر برویم.  موسیقی که می‌تواند به تعالی روح کمک کند بیشتر از هر پدیده‌ای در معرض خطر است. دفتر موسیقی می‌بایست بیشتر از شکل به محتوا توجه کند چرا که موسیقی اعم از کلام و ساز، امروز در مواردی پاسخگوی نیاز جامعه ما نیست.

محمد مهدی مولایی

پژوهشگر موسیقی

گسترش تعداد وبلاگ‌ها و سایت‌های مربوط به این موسیقی و انعکاس اخبار مربوط به زیرزمینی‌ها در رسانه‌های فارسی‌زبان خارج از کشور (یعنی شبکه‌های ماهواره‌ای و رادیوهای فارسی‌زبان خارجی) را می‌توان از نشانه‌های اقبال عمومی به‌ویژه در قشر جوان نسبت به این نوع موسیقی دانست. به نظر می‌رسد موسیقی زیرزمینی به شکلی که در جامعه ما رواج پیدا کرده است یک شکل و سبک جدید موسیقی نیست که از جنبه هنری و ارزش‌های موسیقایی مورد بررسی قرار گیرد، بلکه بیشتر یک پدیده فرهنگی-اجتماعی است و برای بررسی آن باید به سراغ حوزه علوم انسانی و علوم اجتماعی برویم. در واقع موسیقی زیرزمینی جدید ایرانی بیشتر از آنکه هنر باشد، رسانه است.

محمدرضا لطفی

موسیقی دان و استاد نوازندگی

این عبارت در کشور برعکس شده است، موسیقی زیرزمینی کاملا روی زمین است و این موسیقی جدی ماست که زیرزمینی شده است و حالا در بیشتر خانه ها فقط موسیقی های زیرزمینی شنیده می شود و این موضوع پنهان نیست و گاه ذهن ما را به اینجا می برند که احتمالا سیاستی پنهان برای فعالیت های آن ها وجود دارد که باعث حمایت از موسیقی زیرزمینی است و موسیقی جدی این همه مشکل بر سر راه دارد

مسعود کوثری

دکترای موسیقی و پژوهشگر

این موسیقی از سوی محافل رسمی فرهنگی مشروعیتی ندارد و از دیگر سو، خود آهنگسازان و اجراکنندگان این موسیقی نیز تمایلی ندارند که از «زیرزمین» «به روی زمین» بیایند. این موسیقی از سویی می‌خواهد زیرزمینی باشد (به دلیل اعتراض  و انتقاد از جریان پاپ تجاری) و از دیگر سو نمی‌خواهد زیرزمینی باشد (به دلیل تمایل به داشتن مخاطب و انتشار آثارش). این وضعیت تناقض آمیز سبب شده است که گروه‌های موسیقی زیرزمینی گاه به سوی زیرزمینی ماندن گرایش دارند و گاه به سمت روزمینی شدن. از این رو، زیرزمینی ماندن گاه به دلیل اعتراض و عدم تمایل به روزمینی شدن است و گاه به دلیل مواجهه با موانع موجود از طریق مجاری رسمی.