نوروز و بهار تا باز هم سالنهایش پر شود از آدمهایی که با خندهها و گریههایشان به همه چیز روح و معنا میدهند. این روزها بچهها آن قدر سرگرم اینترنت، موبایل، بازیهای رایانهای و... هستند که رفتن به سینما برایشان سوال برانگیز شده! اما هنوز هم میشود در شهرهای کوچک و بزرگ، کودکان و نوجوانانی را یافت که پول عیدی شان را جمع و به عشق نشستن روی صندلیهای سینما، شال و کلاه کرده و فیلمها را میبلعند و این یعنی همان عشقی که بارها از آن نوشته و گفتهام؛ یعنی لذت و تجربهای که در نگاه اول شاید برای ما آدمهای دنیای دیجیتال که هر روز با پدیده جدیدی آشنا میشویم و خو میگیریم تعجب برانگیز باشد اما واقعیت این است که همه اینها را میشود در واژه مقدس «عشق» خلاصه کرد و بس! عشقی که در تعطیلات نوروز عاشقان را به این سالن و آن سالن میکشاند و گاه هم خیلیها این عشق را درک نمیکنند و تعابیری چون اتلاف وقت، انرژی و... بر آن مینهند!
با خود فکر میکردم که به راستی اگر آدمهای عشقِ سینما نبودند چقدر این سالن با آن پرده سیمین بی معنا و بی هویت بود! اصلا خود آن آدمها هستند که به صندلیها جان میدهند و انگار فقط آنجاست که بازیگران فیلم بر روی نوار، زنده میشوند و حرکت میکنند.
حالا که همه در تدارک سور و سات عید هستند، سینماها سوت و کور شدند و مشتری چندانی ندارند اما به محض از راه رسیدن سال نو و نمایش فیلمهای نوروزی، سالنها دوباره جان میگیرند، بوی لباسهای نو و فیلمهای تازه در هم میپیچد و فضایی رویایی و عجیب خلق میشود و دوباره بعد از پایان تعطیلات عید، سینماها سوت و کور میشوند و باز همه منتظر یک فیلم تازه، فیلمی برای رونق دوباره این هنر- صنعت رویایی!
به نظرم اگر در سینماها علاوه بر نمایش فیلم، کتابفروشی، کارگاه آشنایی با فنون سینما،چایخانه و دیگر مراکز فرهنگی وجود داشت بیشک رونق سینماها به فصل و زمانهایی خاص از سال محدود نمیشود و علاقمندان در طول سال میتوانستند از پاتوقهای سالم و فرهنگی بهره ببرند.
اگرچه خوشبختانه چند سالی است پردیسهای سینمایی گوناگونی در نقاط مختلف تهران افتتاح شده که علاوه بر سالن های متعدد نمایش فیلم، از امکانات دیگری چون کتابفروشی، رستوران و... بهرهمند است اما متاسفانه در شهرستانها خبری از این پردیسها نیست!
و این در حالی است که اگردر آینده تولید سینمای ایران سالانه به 150فیلم برسد بایستی حداقل 500 پردیس سینمایی در نقاط مختلف ایران بنا شود تا فیلمها در نوبت طولانی اکران قرار نگیرند! که اگر چنین شود بی شک سالنهای سینما همیشه، بهارند و رخوت زمستان را حس نخواهند کرد.
60
نظر شما