دکتر رزاقی در مطلب خود نوشته است : فرهنگی که در آن رسانه ها به ما القا می کنند چه بخور چه بپوش و چه مصرف کن. این فرهنگ بیشتر مصرف کردن را ارزش می داند ... فرهنگی که کشورهای توسعه یافته در دوران نواستعماری ترویج می دهند تمامی ارزش ها را با مصرف بیشتر تعریف و توجیه می کند. یک فیسلوف غربی در این زمینه می گوید: خدا را دست و پاگیر دانستیم پس کنارش گذاشتیم و خدایی جدید پیدا کرده ایم که نامش مصرف است.
وی افزوده است : فرهنگ مصرفی که یک ناخرسندی دائمی در آن شاهد هستیم و اعتیاد به مصرف برای رفع این ناخرسندی توسط رسانه ها تمامی ارکان ارتباطی تجویز می شود، دستاورد این وضعیت را که تنها چندی پیش در غرب شاهد بودیم اضافه وزن، رشد افسردگی و ... بود که در حال حاضر شاهد رشد این بیماری ها در کشوهای در حال توسعه هستیم. رشد میانگین وزن و اضافه وزن به عنوان یک مورد شایع در کشوری مانند ایران به خوبی نشان از عواقب این بیماری اعتیاد به مصرف در کشور خود ما دارد.
استاد اقتصاد و پژوهشگر اقتصادی درباره شیوه نوین استعمار انسان ها عنوان کرده است :
دوران نواستعماری انسان ها را به قل و زنجیر نمی کشد تا به عنوان برده و نیروی کار در مزارع و کارخانه ها به کار بگیرد زیرا این کارها دیگر توسط ماشین ها انجام می شود بلکه برده در این دوران موتور مصرف را به کار می اندازد اگر تا دیروز بردگان اندامی نحیف داشتند و یا در اثر فشار کار بندی ورزیده پیدا می کردند امروز با اضافه وزن دست و پنجه نرم می کنند و برای انکه اندامی ورزیده پیدا کنند باز هم به مصرف لوازمی روی می آورند که برای مصرف بیشتر به آنها تجویز می شود.
زمانی که فرد یا جامعه ای معتاد به مصرف می شود و در دور باطل رقابت برای مصرف بیشتر گرفتار می افتد دیگر ارزش های اخلاقی برای او و آن جامعه شکل دیگری پیدا می کند زیرا پرستش مصرف هیچ قاعده ای بر خود نمی پذیرد به غیر از موفقیت بیشتر در خرید.
متن کامل مطلب وی را اینجا بخوانید.
نظر شما