به گزارش خبرآنلاین، بریتانیا محل تولد جفری چاوسر، جان میلتون، جین آستن، خواهران برونته و چارلز دیکنز است اما اهالی این منطقه برای رویدادهای فرهنگی خود همیشه یک نماد دارند: ویلیام شکسپیر.

این نمایشنامه‌نویس و شاعر بزرگ در جشنواره هنری که همزمان با بازی‌های المپیک سال آینده برگزار می‌شود حضور گسترده‌ای خواهد داشت.

شبکه بی‌بی‌سی امروز (یکشنبه) اعلام کرد بزرگان تئاتر افرادی چون دیوید موریسی، پاتریک استیوارت، روری کینر، لینزی دانکن، دیوید ساچت و جیمز پیورفوی در یکی از چهار نمایشنامه شکسپیر که برای تلویزیون ساخته می‌شود حضور دارند. این اقتباس‌های پرخرج را کمپانی تهیه فیلم سام مِندس (کارگردان برنده اسکار فیلم «زیبایی آمریکایی») به مناسبت گرامیداشت المپیک فرهنگی تولید می‌کند.

از طرفی فیلمبرداری «ریچارد دوم» با بازی بن ویشاو (بازیگر فیلم «عطر: داستان یک قتل») ماه آینده در قصر پم‌بروک و کلیسای جامعه سنت‌دیوید در ولز آغاز می‌شود. بدین ترتیب شبکه بی‌بی‌سی و کمپانی «نیل استریت پروداکشنز» مندس به خیل عظیمی پیوسته‌اند که برای «گرم کردن» بازی‌ها پلاکارد شکسپیر به دست می‌گیرند.

موزه بریتانیا نیز سال آینده نمایشگاه بزرگی به نویسنده «رومئو و ژولیت» اختصاص می‌دهد و همانطور که پیش‌بینی می‌شد گروه تئاتر «گلوب» در لندن و همچنین گروه تئاتر «رویال شکسپیر» در استنفورد برنامه‌های متنوع خود برای این رویداد را اعلام کرده‌اند.

«ریچارد دوم» محصول شبکه بی‌بی‌سی2 است و روپرت گولد اقتباس و کارگردانی آن را برعهده داشته است. گولد یکی از تحسین‌شده‌ترین کارگردان‌های گروه تئاتر «رویال شکسپیر» است. پس از این اقتباس تلویزیونی «هنری چهارم» در دو بخش و بعد «هنری پنجم» روی آنتن می‌رود. داستان هر سه اثر در اروپای قرون وسطی می‌گذرد.

همچنین قرار است شبکه بی‌بی‌سی به مناسبت این ایام مستندی دوقسمتی درمورد شکسپیر پخش کند. این مستند را سایمن شاما، مورخ هنری نوشته و اجرا کرده است. این مستند به عنوان مکمل اقتباس‌های تلویزیونی روی آنتن می‌رود.

شاما چند روز پیش در دفاع از اقدام اهالی هنر برای اقتباس آثار شکسپیر به مناسبت المپیک گفت: «شکسپیر جایگاه یگانه‌ای دارد او جهانی سخن می‌گوید و به هر زبانی که سخن بگوید وقارش حفظ می‌شود. من اقتباس‌های آلمانی و فرانسوی آثار او را دیده‌ام و آنها هم تاثیری همپای آثار او به زبان انگلیسی دارند. اگر می‌خواهید سال 2012 چیزی غیر از المپیک و ملکه را گرامی بدارید چه چیزی بهتر از شکسپیر. او تمام‌نشدنی است.»

با این حال برخی هم از این حجم آثار شکسپیری تعجب کرده‌اند، دمنیک درامگول، مدیر گروه «گلوب» از جمله این افراد است؛ «انگار مسابقه‌ای بین آثار نمایشی شکسپیر شکل گرفته است.» گروه تئاتر او قرار است آثار شکسپیر را به زبان‌های مختلف اجرا کنند، اجرای «رام کردن زن سرکش» به زبان اردو و «توفان» به زبان عربی از جمله فعالیت‌های گروه او در آوریل سال آینده است.

پاتریشیا اینگ‌هم، متخصص ادبیات داستانی قرن نوزدهم و مدرس سابقه دانشگاه آکسفورد مانند برخی دیگر از صاحب‌نظران به اینکه شکسپیر تنها «برند» صادراتی بریتانیا باشد شک دارد. او به ترجمه آثار دیکنز و خواهران برونته به زبان ژاپنی در سال گذشته به منظور تدریس در دانشگاه و تبدیل شدن «جین ایر» به نماد فمنیسم در آمریکا از دهه 1970 به این سو اشاره کرد و گفت: «فقط کافی است نگاهی بیندازید به اقتباس‌های تلویزیونی و سینمایی که از داستان‌های دیکنز شده است تا متوجه شوید چه جذابتی برای مردم معمولی دارد. مشکل شکسپیر این است که هنوز هم مناسب روشنفکران است. این درحالی است که اقبال جهانی شکسپیر یک افسانه است چون اندک افرادی می‌توانند آثار او را بخوانند. برای لذت بردن از شکسپیر باید دانش و سواد ویژه‌ای داشته باشید.»

با این حال سال آینده و در ماه آوریل جشنواره جهانی شکسپیر که زیر نظر «رویال شکسپیر» و دیگر گروه‌های تئاتری بریتانیا برپا می‌شود در سراسر بریتانیا آثار نمایشنامه‌نویس «مکبث» و «اتللو» را روی صحنه می‌برند. یکی از اجراهای «رویال شکسپیر» نمایشی به نام «دوستان اینجا کجاست؟» نام دارد که در آن شکسپیر کشتی‌شکسته شخصیت‌هایش را در سرزمینی ناشناخته پیاده می‌کند.

در موزه بریتانیا نمایشگاه «لندن 1612: تئاتر دنیای شکسپیر» برپا می‌شود که در آن نقش لندن در آثار این نویسنده بررسی می‌شود. این نمایشگاه شامل بیش از 150 اثر کمیاب است. از جمله نسخه اولیه نمایشنامه‌های شکسپیر به تاریخ سال 1623.

شاما باز هم از این رویکرد شکسپیری استقبال کرد و گفت: «شکسپیر نوعی رنج در آثارش دارد شبیه آنچه در یونان در داستان آشیل سراغ داریم. اثر شکسپیر جهانی است و خالی از مزاح هم نیست. اما مثلا آثار جین آستن هرچند درخشان و مهم هستند اما شما را آنطور که شکسپیر تکان می‌دهد تکان نمی‌دهند. البته چاوسر هم جهانی است و از مسائل جهانی سخن می‌گوید اما زبانش را همه نمی‌فهمند. یک نوجوان خیلی راحت «هملت» و «رومئو و ژولیت» را می‌فهمد. از طرف دیگر دیکنز که خیلی او را دوست دارم و نویسنده بزرگی است یک مشکل دارد و آن ضعف او در پرداخت شخصیت‌های زن است. اما در مورد شکسپیر کافی است به لیدی مکبث، کلئوپاترا، بئاتریس و پورتیا نگاه کنید که دیگر الگوهای ادبی شده‌اند.»

در هر حال شاید تعداد مخالفان و موافقان کم نباشد اما یک چیز مسلم است و آن اینکه سال آینده سالی سرشار از شکوه ادبی ویلیام شکسپیر است.

گاردین / 29 مه / ترجمه: حسین عیدی‌زاده

57241

  دانلود