و چرا نگوییم که همین زبان در کامکشیدنها و لرزش دلها و دستها هنگام یاد کردن از اینگونه دزدیها، کار را به اینجا کشانده است که درست در وسط معرکه محاصره اقتصادی و تهدید شدن به حمله نظامی، هر کس هر قدر که بتواند میدزدد و متأسفانه (شاید هم خوشبختانه) کسی نیست که به داد دزدها برسد و خرج آنها را از ما به ناگزیر ایرانی ماندهها، سوا کند و فیالمثل از رسانه رسمی ابلاغ شود که: بدینوسیله به اطلاع یکایک دزدان شریف و زحمتکش بیتالمال میرساند که هرچه سریعتر خود را به خیابان ... پلاک ... برسانند تا با تشریک مساعی و گفتمانی هدفمند، ترتیب انتقال اموال مسروقه که طی همین بخشنامه حلالتر از شیر مادر اعلام میشود، همراه با شخص سارقان محترم و اهلبیت مکرم آنها به کانادا و یا دیگر کشورهای مورد علاقه داده شود. بدیهی است تبعه کانادا و آمریکا و دیگر کشورها شدن این عزیزان که نماینده انقلاب جهانی اسلام هستند، هرگز بدان معنا نیست که از این پس نخواهند توانست از بانکها یا بودجه نهادهای دیگر اختلاس کنند، اختلاس یکی از ارکان پیشبرد اهداف جهانی ماست و این عزیزان که در عرض چند دهه اخیر، لیاقت و شایستگی و کاردانی خود را در این امر خطیر به منصه ظهور رساندهاند، همواره در مناصب خود باقی خواهند ماند و خواهند توانست هرگاه که اراده کنند، از کشور متبوع خود به ایران انقلابی مسافرت کرده و هر اندازه که بتوانند در کمترین فرصت سرمایه مورد نیاز خود و فرزندان، نوادگان، احفاد، اصحاب و اذناب خود را خارج کنند. بدیهی است در گفتمان هدفمند مشارالیه اگر به اتفاقنظر برسیم، بیدرنگ ترتیبی داده خواهد شد تا این عزیزان که مایه افتخار اسلام و ایران هستند، بتوانند مانند همیشه بدون دلهره به اختلاس مقدس مشغول بوده و از این پس سرمایهای را که اعقاب آنها در هزارههای آینده نیاز خواهند داشت، مستقیما به حسابهای خود در بانکهای کانادا، آمریکا و دیگر کشورهای دوست و برادر واریز کنند. علاوهبر این، استماع شده است که بعضی از برادران شریف مختلس از گرد و خاک مختصری که برخی از مطبوعات بر پا میکنند، اظهار ضجرت و دلتنگی کردهاند. یادآوری میشود که این گرد و خاکها نه مانع دید خلبانهایی میشود که موظفند عزیزان اختلاسکننده را در سفرهای داخلی و خارجی جابهجا کنند و نه اصولا در عزم جازم ما و برادران عزیز در حرکت بهسوی آینده روشن و درخشان اختلاس، خللی ایجاد خواهد کرد. بهعلاوه این گرد و خاکهای مختصر برای آن است که اگر العیاذ بالله در گوشه و کنار شهرستانهای دور افتاده هنوز کسانی هستند که جرأت نمیکنند بودجه اداره خود یا موجودی بانک تحت تصدی خویش را یکجا - دقت بفرمایید یکجا - بالا بکشند، بدانند که واقعا در مملکت چه خبر است و در منطقه چه خبر است و درنگ را، بیش از این جایز نشمرند. برادران غیور ما، در اینجا شبانهروز زحمت میکشند تا دلایل لزوم و احتمالا وجوب اختلاس را روشن کنند. تا مشت محکمی به دهان یاوهگویان داخلی و متجاوزان و متعدیان شرق و غرب کوبیده شود. التفات بفرمایید که ما هماکنون در دهه چهارم انقلاب شکوهمند اسلامی هستیم و در محاصره اقتصادی دشمنان تا دندان مسلح بهسر میبریم. بهعلاوه خیزشهای مردمی در اغلب کشورهای اسلامی به چشم میخورد و اختلاسهای شما عزیزان در جهت پیشبرد، اهداف انقلاب و بسط و گسترش خیزشهای مردمی است و به هیچوجه صلاح نیست ما سرمایههای خود را که با خون دل و مرارت فراهم شده است، در اینجا رها کنیم. بهعلاوه اگر انقلاب را نشود به کانادا و آمریکا و انگلیس و دیگر کشورهای جهان صادر کرد، که میشود و آینده را نشان خواهد داد که این کار شدنی است، سرمایهها را که میشود صادر کرد، چهبسا که صدور همین سرمایهها مقدمه صدور انقلاب باشد. بنابراین گوش به یاوهگویان نداده و مشغول خدمت خداپسندانه خود باشید و جارو کنید و هرجا که جارو در دسترس نبود پارو کنید. ضرورتی ندارد که اسکناسها با دست شمرده شود، الان مملکت پیشرفت کرده دستگاههای اسکناسشمار در محل کار اغلب شما عزیزان وجود دارد، درنگ جایز نیست و اگر برق هم رفت بازهم مشکلی وجود ندارد، شما پس از سالها اختلاس باید اینقدر تجربه پیدا کرده باشید که بتوانید با نگاه کردن به صدها خروار اسکناس بگویید چند میلیارد تومان میشود. اصلا چون مقصد، بالا و والایی است بنا را بر این بگذارید که بخشی از محاسبه شما هم اشتباه باشد، در گونی بریزید، در کیسههای برنج بریزید، در کارتن موز بریزید، در هواپیماهای باری بریزید، آنجا یعنی در مقصد، برخلاف اینجا، مردمان درست و با صلاحیتی قرار است این سرمایههای عظیم را تحویل بگیرند و یقین بدانید که بدحسابی نخواهند کرد. بحمدالله آنها هنوز مسلمان نشدهاند که بخواهند دبه کنند یا هزار خروار اسکناس را نهصد خروار حساب کنند. برخلاف ما آنها دروغ نمیگویند، البته إنشاءالله ما پس از صدور این سرمایهها، دروغ گفتن را هم به آنها خواهیم آموخت. چرا بگذاریم آن بیچارهها از فیض کذب محروم بمانند؟ از هماکنون توانایی خود را برای تربیت هدفمند برادران یهود و نصارا که هماره خیرخواه ما و شما بودهاند در باب مسأله لزوم کذب و مصلحتآمیز بودن آن در تمام شئون متمرکز کنید. دیگر اینکه ممکن است برخی از اختلاسکنندگان غیور و شریف این کشور که خدمتگزار مردم همیشه در صحنهاند، در کار خود تعلل کنند و این تصور برای آنها پیش بیاید که خدای نکرده ممکن است کسی بخواهد دست آنها را کوتاه کند. اولا چنین تصوری مطلقا غلط است و همانطور که اغلب این عزیزان از نزدیک در جریان امور هستند، تاکنون هیچ دستی کوتاه نشده است. ثانیا کوتاه کردن دست به هیچوجه بدین معنا نیست که دست کسی قطع شود، آنهم دست این خدمتگزاران اصیل و شریف، مگر اینکه در انجام وظایف خود کوتاهی کنند، یعنی فیالمثل موجودی یک بانک 100 میلیارد تومان باشد و آنها 90 میلیارد اختلاس کنند. خب انصاف حکم میکند که مدتی از خدمت به مردم محروم باشند و در شمال کشور یا در شمال کشورهای دیگر، چند هفته یا حداکثر یکی دو ماه منتظر تصدی پست بالاتر باشند. عزیزان! شعار ما این است: «هرچه بیشتر بهتر» بنابراین اگر بشود - که میشود و شدنی است - موجودی بانک یا نهاد مربوطه را با گاوصندوق اختلاس کرد، خیلی اساسیتر و اصولیتر است. اولا هیچ اتهامی متوجه آنها نخواهد بود، زیرا دشمنان قسمخورده انقلاب نخواهند توانست ادعا کنند گاوصندوق خالی شده است. برای اینکه ما هم متقابلا میتوانیم ادعا کنیم اصلا گاوصندوقی در کار نبوده است که توسط برادران متعهد و باوجدان خالی شده باشد. علاوهبر همه اینها، آیا انصاف است بگذاریم سرمایههای مردم بهدست کسانی بیفتد که اعضای خانواده آنها روسری خود را برای همصدایی با ضدانقلاب تا وسط سر خود عقب میکشند؟ آیا این درست است که بگذاریم سرمایههای این ملت شریف بهدست کسانی بیفتد که «فارسیوان» تماشا میکنند؟ باید بر خود فرض بدانید که این سرمایهها را از معرض خطر ضدانقلاب داخلی و از دسترس دشمنان این ملت شریف دور نگه دارید. هیچکجا به اندازه بانکهای کانادا و آمریکا قابلاعتماد نیست. بعضیها میگویند و به عمد هم میگویند که بانکهای سوئد و سوییس بهتر است. اینها سوءنیت دارند و دنبال مقاصد سوء خود هستند. در سالهای گذشته بخشی از سرمایههای عظیم بعضی از عزیزان به این بانکها سپرده شد، سرمایههایی که با کد یمین و عرق جبین بهدست آمده بود، اما در هنگام لزوم حتی مبلغ مختصری از آن به این عزیزان عودت داده نشد تا بتوانند در گاوبندیهای اصولی و اساسی و لازم، آن را مصرف کنند. فعلا برادران کانادایی و آمریکایی ما در اولویت قرار دارند. اینکه با آمریکا مخالفیم جای خود دارد، حساب حساب است و کاکا برادر. در انتخابات آینده باید روی این برادران حساب کرد، امنیت این سرمایهها را با سپردن به آنها باید تأمین کرد و این یک تکلیف است. ما نباید اشتباه کنیم و اشتباهات و اهمالی را که امثال قذافی و مبارک مرتکب شدهاند، تکرار کنیم. این سرمایهها اگر در داخل بماند، ممکن است بهدست دشمنان بیفتد و این اصلا درست نیست.
تاکنون فرصتهای زیادی را از دست دادهایم و احتمال دارد در آینده چنین فرصتهایی برای خدمت به مردم وجود نداشته باشد. بنابراین نباید باتکرار اشتباهات گذشته، آینده را از دست داد. فرضا موجودی یک بانک یا یک نهاد، 100 هزار میلیارد تومان است، اینکه در این شرایط بحرانی و غیرقابلپیشبینی، ما تصور کنیم که یکبار 40 هزار میلیارد به رسم یادگاری برمیداریم و چند ماه بعد 40هزار میلیارد دیگر و الی آخر، اشتباه است و به آن میماند که شما یک وعده غذای خود را بخواهید در سه وعده مصرف کنید. در شرایط عادی میشود چنین کاری کرد، ولی شرایط بسیار حساس است و اگر بشود چند وعده غذا را یکجا خورد بهتر است. بهعلاوه وقتی قرار است کسی به جهنم برود، آیا درست است که به جرم اختلاس چند میلیارد تومان ناچیز خود را به مخاطره بیندازد؟ البته جهنم یک نماد است، یک سمبل است، مسألهای فرضی است، فرضیهای است که اثبات نشده و بعید است اثبات شود. بهعلاوه شما وقتی 100 هزار میلیارد اختلاس کنید، میتوانید فیالمثل در کانادا بنشینید و توبه کنید و حتی یک میلیارد بدهید برایتان نماز و روزه استیجاری بخوانند و خودتان به وظایف اصولی و اساسی خود مشغول باشید. حتی میتوانید چند میلیارد تومان بدهید مسجد بسازند و درمانگاه بسازند، حتی میشود با چند میلیون، کسانی را استخدام کنید که بهجای شما بر درگاه خداوند متعال به گریه و زاری مشغول باشند. خداوند در قرآن کریم میفرماید: «إن الله یغفر الذنوب جمیعا» شما که همه ذنوب را مرتکب نشدهاید. همین یک فقره اختلاس مختصر است که البته بهتر است یکجا و یکباره باشد. مرگ یکبار و شیون یکبار.
به هر حال از خداوند نباید بترسید زیرا ارحم الراحمین است، به مردم هم اطمینان بدهید که سرمایههای آنها را در جاهای امن نگه خواهید داشت و نهتنها از این سرمایهها بهشدت مراقبت خواهید کرد، بلکه بخش اعظم آنها را در کشورهای مذکور به کار انداخته و برای برادران یهود و نصارا ایجاد اشتغال خواهید کرد که ثواب آن برای مردم همیشه در صحنه منظور خواهد شد. چهکسی نمیخواهد ثواب کند؟ جز دشمنان قسمخورده و تا دندان مسلح همین مردم مستضعف چهکسی با ثواب کردن و ثواب بردن مخالف است؟ شما که سالهاست دستاندرکار ثواب کردن هستید نباید از مخالفت مشتی فریبخورده بترسید. ثواب کردن از هر راهی که باشد مأجور است. ثواب کنید و مستحکم و با عزم قوی و راسخ پیش بروید و به مردم اطمینان بدهید که اختلاس مثل وقف ،حسنه جاریه است و عمده ثواب آن در آخرت به آنها میرسد.
مسأله دیگر این است که برخی از برادران سؤال میکنند، اگر میز و صندلی و در و پنجره بانکها را به حال خود رها کنند و خدای نکرده بهدست ضد انقلاب بیفتد مستوجب عقاب و عذاب نخواهد بود؟ مسأله بسیار خطیر است، اما حمل و نقل آنها تا کانادا و دیگر کشورهای دوست و برادر هم مستلزم صرف هزینه بسیار و هم دست و پاگیر است و بعید نیست ضدانقلاب متوجه شده و ممانعت کند. از طرف دیگر نباید سرمایه اهل اسلام بهدست کفار بیفتد، راهحل چیست؟ راهحل عاجل این است که پس از اختلاس - که البته باید به تمام و کمال باشد و حتی یک شاهی باقی نماند - میزها و صندلیها و درها و پنجرهها و کمدها و گلدانها را با دقت بار کامیون کرده و به بازار سیداسماعیل ببرند و همانجا آب کنند، اللهم عجل لفرج مولانا صاحب الزمان و خلیفه الرحمن. والسلام علیکم و رحمتالله و برکاته
24
نظر شما