پژمان نوری‌‌: آخر فصل برمی‌گردم ملوان/دلم برای ملوان تنگ می‌شود ولی در امارات شرایطم بهتر است

پژمان نوری در ملوان نیست اما هنوز چشم هواداران ملوان به اوست تا ببینند در فوتبال امارات چه کار می‌کند. نوری هنوز هم چهره‌ای مورد توجه در انزلی است. او خودش هم بدش نمی‌آید در شهرش مورد توجه باشد و گهگاهی در مورد ملوان حرف می‌زند. نوری در این گفت‌وگو هم از ملوان صحبت کرده و این احتمال را داده که آخر فصل به این تیم برود.

بله خدارا شکر اینجا در امارات از نظر امکانات همه چیز در اندازه ایده‌آل است و اصلاً قابل قیاس با فوتبال ایران نیست. تنها چیزی که باعث آزارم می‌شود، دوری از انزلی و دوستانم است زیرا بسیار به آنها وابسته هستم.

راستش موقعی که از ملوان جدا شدم یعنی از طرف باشگاه ملوان به باشگاه پگاه سابق فروخته شدم، مردم انزلی و هواداران ملوان از دست من خیلی دلخور شده بودند برای همین همیشه تصمیم داشتم زمانی به ملوان برگردم که در اوج فوتبالم بتوانم دینم را به ملوان ادا کنم تا اینکه 2 سال پیش وقتی پسرم را برای تفریح به ساحل برده بودم به همراه بابک پورغلامی به منزل یکی از دوستان دعوت شدیم و آن شب آنقدر به من اصرار کردند به ملوان برگردم که بالاخره احساس کردم بهترین موقع است که برگردم و دینم را ادا کنم. یادم است تقریباً ساعت 3 نیمه شب بود که تصمیم گرفتم از پرسپولیس جدا شوم و به ملوان برگردم که دوستم همان موقع به آقای احمدزاده زنگ زد و برای 7 صبح قرار گذاشتیم، رفتیم باشگاه و من قرارداد سفید امضا کردم و ساعت 9 صبح رفتم سر تمرین ملوان.

بله آن سال اصلاً سال خوبی برای ملوان نبود و متأسفانه خاطره خوبی از آن سال ندارم.

بله سال گذشته پیشنهادات خیلی خوبی داشتم ولی به‌خاطر صداقت آقای پورغلامی تصمیم گرفتم در ملوان بمانم و به آقا فرهاد کمک کنم.

بله سال گذشته یک فصل فراموش نشدنی را سپری کردیم، یک تیم کاملاً یک دست که هفته به هفته بهتر می‌شدیم. در تیم هیچ حاشیه‌ای وجود نداشت و همه اعضای تیم یک دل برای موفقیت تیم تلاش می‌کردند و اتفاقاً تیم کاملاً یکدستی بودیم و مهره‌های بسیار خوبی داشتیم.

حقیقتش در اواخر فصل گذشته یک پیشنهاد بسیار خوب از باشگاه‌های آلمان داشتم ضمن اینکه همین باشگاه الامارات هم 2 سال متوالی به دنبال من بود اما عین 2 سال گذشته را به‌خاطر ملوان به آنها جواب رد داده بودم ضمن اینکه از پرسپولیس هم پیشنهاد جدی داشتم ولی به احترام مردم انزلی و هواداران ملوان به آقای حبیب کاشانی گفتم در ایران فقط برای ملوان بازی می‌کنم که بالاخره قسمت اینگونه شد که به تیم الامارات پیوستم.

راستش بعداز اتمام مسابقات جام حذفی، آقای پورغلامی صحبت‌های ابتدایی را با من انجام داده بودند و سقف قرارداد را به من پیشنهاد کردند و من هم در جواب گفتم اولین شرطم برای ماندن در ملوان حفظ اسکلت سال گذشته و اضافه شدن چند بازیکن در تیم است تا بتوانیم انتظارات را برآورده کنیم اما متأسفانه دیدم باشگاه نه تنها نمی‌تواند بازیکنی را جذب کند حتی در برهه‌ای از زمان دیدم علی حسنی صفت و سعید سالارزاده هم در حال جدایی از ملوان هستند و این در شرایطی بود که هادی تامینی، مهرداد اولادی و ابوالحسن جعفری هم از تیم جدا شده بودند. من بر سر دو راهی مانده بودم که مالک باشگاه الامارات نماینده تام الاختیار خود را به تهران فرستاد و آنها از من به‌صورت تلفنی تقاضا کردند برای مذاکره به تهران بروم و من هم برای اینکه از شرایط تیم الامارات آگاهی کسب کنم، راهی تهران شدم ولی وقتی پای میز مذاکره نشستیم آنها شرایط را به گونه‌ای پیش بردند که من را مجاب کردند و من همان شب پای برگه قرارداد را امضا کردم.

بله آقای پورغلامی تلاش زیادی کرد که قراردادم را فسخ کنم ، حتی یک شب در اردوی تیم‌ملی بودم که آقای پورغلامی به تهران آمد و چند ساعتی با هم مذاکره کردیم ولی اماراتی‌ها حاضر به فسخ قرارداد نبودند.

راستش بعضی وقت‌ها دلم بد‌جوری برای ملوان و تمرین با بچه‌ها تنگ می‌شود اما واقعیت امر این است که در امارات شرایط بسیار خوبی دارم.

بله من هر روز با دوستانم در انزلی در ارتباط هستم و لیگ ایران، مخصوصاً بازی‌های ملوان را لحظه به لحظه دنبال می‌کنم.

ان‌شاءا...اگر قسمت باشد حتماً در انتهای فصل به ملوان بر خواهم گشت.

نه. من چه کاره‌ام که شرط و شروط تعیین کنم. به خدا هرچه که گفتم به‌خاطر موفقیت تیم بود. شما خودتان تصور کنید اگر تیم سال قبل را حفظ می‌کردیم و چند بازیکن مثل سید جلال حسینی، مازیار زارع، جواد شیرزاد، حسن اشجاری و محمد غلامی و همین سید جلال رافخایی و سعید یوسف‌‌زاده را به تیم اضافه می‌کردیم، بدون‌شک تیم امسال از مدعیان قهرمانی محسوب می‌شد و افتخارش نصیب همه می‌شد و همه مسئولین و مردم از موفقیت‌های ملوان سربلند می‌شدند وگرنه برای بازیکن چه فرقی می‌کند که بیاید شرط و شروط تعیین کند و من اگر در آن زمان حرفی زدم برای این بود که سال گذشته تیم تا فینال جام‌حذفی پیش رفته بود و انتظارات هواداران‌مان هم به مراتب بالا رفته بود و مردم انتظار دارند تا تیمشان نتیجه بگیرد ولی ان‌شاءا...که لیگ امارات تمام شود تلاش می‌کنم به بازی‌های انتهای فصل ملوان برسم.

خدا را گواه می‌گیرم که مسائل مالی در درجه دوم قرار داشت و از ته قلب دوست داشتم در ملوان بمانم.

در مرحله اول مذاکراتمان، آقای پورغلامی سقف قرارداد را پیشنهاد کرده بودند و من هم می‌دانستم که واقعاً در توان باشگاه ملوان همان سقف قرارداد هم خیلی زیاد است بنابراین هیچ حرفی نزدم.

اول اینکه می‌دانستم توان باشگاه ملوان در همین اندازه است، در ثانی من هرگز برای مبلغ قرارداد و پول هیچ حرفی نمی‌زنم و اصلاً رویش را نداشتم به آقای پورغلامی در مورد پول حرفی بزنم.

بحث کردن در این مقوله در مطلب شما نمی‌گنجد، فقط همین را می‌گویم که وقتی محمدرضا خلعتبری یا ادینهو یا هادی عقیلی یا ابراهیم توره این توانایی را دارند که درآمد بیشتری داشته باشند، شما چگونه می‌توانید آنها را نگه دارید. آیا با زور می‌شود بازیکن را در جایی نگه داشت؟

نه اصلاً اینگونه نیست. آنهایی که مرا می‌شناسند می‌دانند من در هر جایی که بازی کنم و در لباس هر تیمی که باشم با تمام وجودم فوتبال بازی می‌کنم و قطعاً خودم را در اوج آمادگی حفظ می‌کنم و شما دیدید در اردوی تیم‌ملی بسیار آماده بودم.

بله این هم خواست خدا بود و موفق شدم گلزنی کنم.

بله این هم افتخار بزرگی برای من بود که موفق شدم بازوبند کاپیتانی تیم‌ملی را بعداز مرحوم سیروس قایقران بر بازو ببندم.

خدا بیامرز آقا سیروس یکی بود که رفت و بنده هرگز خودم را با ایشان مقایسه نمی‌کنم. سیروس قایقران با هیچکس قابل قیاس نیست، او نه تنها یک فوتبالیست توانمند بود بلکه از نظر اخلاقی برای مردم انزلی یک جهان پهلوان تختی دیگر بود. برای همین هم در انزلی هرکس را که دوست دارند به او لقب قایقران می‌دهند و تقریباً اسم سیروس قایقران در انزلی یک لقب افسانه‌ای است که بیشتر مازیار زارع را در شهر انزلی به این اسم صدا می‌زنند.

43 43