به گزارش واحد مرکزی خبر ، روزنامه "هاآرتص " در مقالهای با اشاره به نامه اخیر "تزیپی لیونی " رهبر حزب کادیما به "کارل بیلت " وزیر امورخارجه سوئد و رئیس دورهای اتحادیه اروپا، این نامه را به منزله اعلام موجودیت لیونی خوانده و مینویسد: تزیپی لیونی پس از ماهها سکوت ناگهان با ارسال نامهای به کارل بیلت رئیس دورهای اتحادیه اروپا، موجودیت خود را اعلام کرد.
نویسنده این مقاله با توصیف این نامه به "بیارزش و گمراه کننده بودن " مینویسد: در این نامه از اتحادیه اروپا خواسته شده تا در رابطه با قدس تصمیمی اتخاذ نکند، گویی که رژیم صهیونیستی شرق این شهر را اشغال نکرده و هرلحظه تعداد روز افزونی از شهرک نشینان در آن ساکن نمیشوند.
در ادامه با بیان این که لیونی میتوانست این نامه را به عنوان وزیر امورخارجه "نتانیاهو " ارسال کرده و برای اینکار نیازی به مخالفت با کابینه نبود، آمده است: لیونی تصمیم گرفته با این اقدام از پیوستن به کابینه اسرائیل خودداری کرده و این تصمیم خود را که پس از گذشت هشت ماه از تشکیل کابینه رخ داده، با دلایلی فکری و ارزشی تبیین کند.
این مقاله با نیرنگ آمیز خواندن اقدام لیونی، بزرگترین حزب اسرائیل را به خیانت بر وظایفی که داوطلبانه آنها را برعهده گرفته، و فرصت طلبی در قدرت متهم کرده و مینویسد: نتانیاهو تنها رهبر احزاب راستی نبوده بلکه رهبری گروههای چپگرا را نیز بر عهده دارد اما اکنون در سمت چپ وی فضایی خالی و سکوتی عظیم وجود دارد.
هاآرتص مینویسد: این آرامش سنگین در نهایت به وسیله "شاوول موفاز " وزیر جنگ اسرائیل شکسته شد، کسی که بدون دیدار با یک فلسطینی، طرح سیاسی بیفایده دیگری را طراحی کرده است.
این مقاله با اشاره به این سخنان موفاز که در آن توقف شهرک سازی را اشتباه بزرگی توصیف کرده، می افزاید: از سوی دیگر موفاز از ضرورت اجرای تصمیمات کابینه در رابطه با جلوگیری از سرکشی و نافرمانی شهرک نشینان سخن گفته است.
در این نوشتار همچنین به سرقت رفتن آرای چپیها توسط حزب کادیما اشاره شده و آمده است: دهها هزار نفر از رای دهندگان به حزب میانهای که البته در حقیقت مانند دیگر احزاب میانه اسرائیل، یک حزب راستی به شمار میرود، رای دادهاند که این آرا توسط حزب کادیما به سرقت برده شده است.
این روزنامه صهیونیستی با طرح سئوالهایی چون چرا "تساحی هنگبی " وزیر امنیت داخلی اسرائیل از نظر رای دهندگان بهتر از "گدعون ساعر " است و چرا موفاز نسبت به ایهود باراک برتری دارد و در چه مواردی لیونی با نتانیاهو توافق کرده است؟ میافزاید: در این مقابله به جای آن که کادیما ویژگیهای خود را نمایان سازد، عقل خود را مشوش ساخت.
درست است که نتانیاهو در سخن در برابر کادیما عقب نشینی کرد اما در عمل یک گام به جلو برداشته و سخن از توقف شهرک سازیها گفت که حتی اگر این سخن، سخنی موقتی و تمسخرآمیز باشد، باز هم نسبت به موضع گیری های حزب کادیما برتری دارد زیرا کادیما در زمان به دست داشتن قدرت این کار را نیز انجام نداد.
اکنون زمان آن رسیده است تا کادیما به تبیین تفاوتهای بین خود و حزب حاکم البته اگر تفاوتی وجود دارد بپردازد و یا اینکه بر نبود هیچ تفاوتی اعتراف کرده و به کابینه بپیوندد، اما کادیما ترجیح میدهد، سکوت کرده و منتظر فرصت بهتری بماند که این فرصت تنها در صورت شکست نتانیاهو بدست میآیند. کادیما میتوانست به جای آنکه نامهای در رابطه با قدس به اتحادیه اروپا بفرستد از "قدس "، "شیخ جراح " و "سلوان " دیدار کند .
نویسنده در پایان این مقاله میافزاید: اکنون همه اهداف کادیما در یک مسئله خلاصه شده است و آن هم اینکه لیونی و موفاز هر دو میخواهند نخستوزیر باشند و برای رسیدن به این هدف تنها لبخند زده و به جهانیان وعده میدهند، مانند کاریکاتورهای کودکان که شما در آن میبایست به دنبال تفاوتها بگردید.
نظر شما