افزایش فضای تهمت و افترا در عرصه سیاسی کشور مساله جدیدی نیست همچنانکه این مساله همواره دامنگیر ایران بوده؛ در این میان فراز و فرودهایی داشته به گونه ای که در ایام انتخابات شدیدتر شده است همچنانکه در انتخابات ریاست جمهوری دهم شاهد بودیم که چگونه تهمت های زیادی به دلسوزان نظام زده شد.

این فضا در کشورهای توسعه نیافته بیشتر دیده می شود زیرا در این کشورها فعالیت سیاسی به صورت قانونمند نهادینه نشده و از همین رو فعالان عرصه سیاسی برای نیل به قدرت، از هر ابزاری بهره می گیرند. حتی اگر این ابزار، انتساب غیر اخلاقی به کسانی باشد که سالها برای این نظام زحمت کشیدند.

این فضا، عرصه را برای فعالیت افرادی که بدنبال اهداف بلند مدت در کشور خود هستند و به توسعه و تعالی کشور می اندیشند، تنگ می کند. به ترتیبی که بسیاری ترجیح می دهند فضا را ترک کنند تا مورد تهمت و افترا قرار نگیرند و عطای فعالیت سیاسی را به لقای آن می بخشند.

البته در جریان این برخوردها که رقبای سیاسی برای حذف به کار می گیرند، بسیاری  ظرفیت تحمل تهمت و افترا را ندارند و از عرصه حذف می شوند اما در این میان عده ای که ظرفیت بالاتری دارند در عرصه باقی می مانند و وجود همین رویکرد سبب می شود که روند توسعه یافتگی  کشور کند شود.

این فضا، هزینه فعالیت سیاسی را افزایش می دهد و عرصه را برای فعالیت سازنده در کشوری که از فقدان این فعالیت ها در رنج است، تنگ می کند بنابراین باید این فضا را از بین برد تا فعالیت سیاسی، کم هزینه شود و فضای سیاسی به حضور یک گروه خاص محدود نشود.

اگر فضای اطلاع رسانی از آزادی برخوردار شود و مطبوعات بتوانند بدون محدودیت به فعالیت خود ادامه دهند می توان امیدوار بود که این رویکرد اصلاح شود اما در این میان مسئولان قوه قضائیه اگر برخورد قاطعی انجام دهند تهمت و افترا در فضای جامعه کمرنگ تر می شود.

عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی

  دانلود