داستان کسی که برای صندلی کفاشیان نقشه کشیده

«یک وقت اشتباه نکنی. دایی، دلیل اصلی اختلاف کفاشیان و تاج نیست». این را یکی از مردان تاثیرگذار این سال‌‌های ورزش به من گفت. وقتی در روزنامه چیزی درباره آفت‌های اختلاف مهدی تاج نایب رئیس فدراسیون فوتبال با علی کفاشیان رئیس فدراسیون نوشتم. شخصا علی کفاشیان را دوست دارم؛ اما خیلی ناراحتم از اینکه او به فدراسیون فوتبال آمد و اگر قدرتی می‌داشتم تا زمان را به عقب برگردانم، این کار را می‌کردم و با همه وجودم از کفاشیان می‌خواستم در کنار علی‌آبادی برای انتخابات فدراسیون فوتبال کاندیدا نشود. چون جنس این مرد با جنس فوتبال ما جور نیست. چیزی در وجود فوتبال است که در وجود او نیست و او چیزی دارد که فوتبال ما ندارد. بگذریم..        

بعد از آن مطلب بود که این جمله در یک گفتگوی تلفنی نسبتا بلند ادا شد. من می‌دانستم ریشه این ماجرا کجاست و این فرد هم خیلی خوب همه چیز را می‌شناخت. به من گفت: «دایی را جلو انداخته‌ و مدام در گوش این مدیر و آن مدیر پچ‌پچ می‌کند تا این دو نفر را به جان هم بیندازد. پیش کفاشیان هم به دروغ نقل قول‌هایی نادرست از تاج گفته تا تاج را از چشم کفاشیان بیندازد و با ایجاد شکاف در بدنه مدیریتی فدراسیون فوتبال راه خودش را برای ورود به فدراسیون فراهم کند. خدا کند این بار کسی گول حیله‌ها و ظاهرفریبی این آدم را نخورد».

برایم خیلی سخت بود نوشتن همین چند. این بنده خدا را تا به حال اینقدر عصبانی ندیده بودم. می‌گفت: «کفاشیان اگر هیچ چیز نداشته باشد، سلامت و صداقت دارد. این بابا چی دارد که به شکمش صابون صندلی ریاست فدراسیون فوتبال را زده. نه سواد دارد، نه سلامت و نه صداقت. بد زمانه‌ای داریم»...