قضاوت زود است

تصویب قطعنامه اخیر شورای امنیت علیه ایران با توجه این که دامنه وسیعی ندارد و شرکت های محدودی را نشانه گرفته است، از هم اکنون نمی توان حکم قطعی صادر کرد که صدور آن اثر گذار است یا خیر.

چرا که گذشت زمان مشخص می کند که تبعات حاصل این تحریم چه خواهد بود. البته بدیهی است که نمی توان قاطعانه تاکید کرد که این تحریم هیچ اثری ندارد. چرا که هر محدویتی عوارض خاص خود را دارد اما به طور کلی در چند سال اخیر و در دوره های مختلف با فشارهای بین المللی مواجه بوده ایم ولی به تدرج راه های میانبر را شناسایی کرده ایم .

در شرایط فعلی بسیاری از شرکت های ایرانی به ویژه در حوزه دریایی با اتکا توان داخلی اداره می شوند و کمتر وابسته به شرکت های خارجی هستند.

گذشته از این امروز اگر شرکت کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران تحریم شده است،  باید دولت در جهت تقویت و رشد دیگر شرکت های این بخش سرمایه گذاری کند. اگر چند شرکت قوی در این حوزه داشته باشیم دیگر نگرانی از تحریم شدن یکی از آنها را نخواهیم داشت.

همچنین مسوولان متولی بخش دریایی باید به توسعه زیرساخت ها در این بخش توجه کنند. دریا همیشه نقشه محوری در توسعه اقتصاد جهانی داشته است و امروز نیز کشورهای قدرتمند عمدتا از بخش دریایی کارآمدی برخوردار هستند. در حالی که 90 درصد تجارت جهان از طریق دریا انجام می گیرد، متاسفانه در کشور ما دریا در حاشیه سیاست های دولت مورد توجه است. اگر شعار دریامحوری در عمل تحقق یابد با داشتن خطوط کشنیرانی توانمند و مقتدر  و شرکت های قوی در حمل ونقل دریایی دیگر کمتر بیمی از تحریم و فشارهای بین المللی داشتیم. گرچه در سال های اخیر ایران توانسته از آزمون تحریم سربلند بیرون آید اما اگر بیشتر بر دریا و دریامحوری آن هم با در اختیار داشتن بیش از 3 هزار کیلومتر مرز آبی تاکید می کرد می توانست رشد اقتصادی بالایی را نصیب خود کند.

*مدیرعامل کشتیرانی بنیاد