برگزاری جشنوارههای سینمایی در یک محل و شهر مشخص موجب میشود مخاطبان جشنواره نسبت به دیدن آثار در یک فضای مشخص عادت کنند و حس مثبتی نسبت به آن داشته باشند. وقتی جشنواره سینماحقیقت در تهران برگزار میشد، همه به این مسئله عادت کرده بودند و پذیرفته بودند چنین جشنوارهای در فصلی مشخص در شهر تهران برپا میشود و میتوانند تولیدات یکساله سینمای مستند را در این رویداد سینمایی به تماشا بنشینند.
جشنواره سینماحقیقت در نتیجه تعامل بین مستندسازان و مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی برگزار میشد و همین تعامل بود که موجب رونق جشنواره در همان دوره اول برگزاری شد، اما اینکه جشنواره به صورت غیرمنتظره از شهری به شهری دیگر منتقل شود بیش از هرچیز سئوال برانگیز میشود و همه در پی یافتن پاسخ این سئوال هستند که دلیل انتقال جشنواره چه بود؟
بهتر بود مدیران سینمایی پیش از تصمیمگیری در این زمینه و آغاز برنامهریزیهای خود سراغ مستندسازان نیز میآمدند و از آنان نیز در این زمینه مشورت میخواستند. به هر حال نظر دستاندرکاران این عرصه میتوانست تاثیری مثبت بر این تصمیمگیری داشته باشد و هرگونه شبهه را در مورد آن برطرف کند.
تشخیص مدیران جشنواره مبنی بر انتقال آن به اصفهان میتواند کاملاً درست و حتی به سود جشنواره باشد، اما پرسش این است که چرا مستندسازان نباید در مرحله تصمیمگیری در جریان چنین ماجرایی قرار بگیرند؟ بعد از این مرحله مسئولان میتوانند برای رفع شبهات وارد عمل شوند و دلایل خود را به درستی و کاملاً دقیق تشریح کنند تا پرسشهایی که در این مورد وجود دارد، از بین برود.
معمولاً تصمیمگیریهایی که در فضایی بسته و بدون نظرخواهی از افراد ذینفع و مرتبط صورت میگیرد، چنین نتایجی نیز به همراه دارد و ذهن فعالان آن عرصه را سرشار از پرسشهای بیپاسخ میکند.
اما در این میان نباید این نکته را نادیده گرفت که برگزاری جشنواره سینماحقیقت در اصفهان میتواند نتایج مثتبی به همراه داشته باشد. گسترش سینما در شهرهای دیگر غیر از تهران میتواند یکی از کمترین نتایج این جریان باشد. نباید در مورد نتایج این تصمیمگیری قبل از برگزاری جشنواره اظهار نظر کرد زیرا داوری زودهنگام میشود، اما بعد از برپایی جشنواره و ارزیابی اتفاقات رخ داده در جریان جشنواره میتوان با نگاهی حرفهای و دقیق کیفیت این تصمیم را ارزیابی کرد.
جشنواره سینماحقیقت عنوان دشواری را به دوش میکشد. حقیقت بسیار عمیقتر از واقعیت است. اگر عنوان جشنواره سینما واقعیت بود نگاه موجود به جشنواره کاملاً متفاوت از وضعیت کنونی بود. انتخاب عنوان حقیقت انتظار آن را به وجود میآورد که حقایق در مورد تمامی مسائل اجتماعی، سیاسی و فرهنگی در جشنواره در قالب مستندها و مطرح شود و چند صدایی در این رویداد سینمایی وجود داشته باشد. باید مستندها مانند نور به منشور بتابند و تمامی ابعاد این نور روشن شود.
برای حقیقی شدن جشنواره سینماحقیقت باید نگاهها از طیفها و گروههای مختلف در این رویداد سینمایی وجود داشته باشد. سینمای مستند ما برای رسیدن به حقیقت مورد نظر نیازمند چنین نگاهی در مدیریت جشنواره است. مدیران باید تفاوت جشنواره حقیقت را با جشنواره واقعیت درک کنند.
نظر شما