مهاجران تازه وارد به کانادا به این دلیل که زبان نمی‏دانند، قادر به برقرار کردن رابطه با پزشکان خود نیستند و سرویسی هم برای ترجمه مشکلات آنها در مراکز درمانی وجود ندارد. بنابراین آمار بیماری در میان آنها زیاد است.

یکی از پزشکان مدافع سلامت و بهداشت مهاجران، در شماره جدید مجله کانادایی «بهداشت عمومی» این مسئله را فاش می‏کند که شمار قابل توجهی از مهاجران و تازه واردان به تورنتو می‏گویند دلیل بیمار ماندن آنها اینست که زبان انگلیسی نمی‏دانند و نمی‏توانند مشکلات جسمی‏شان را برای کسی تعریف کنند.

دکتر کوین پاتی، از محققان موسسه سلامت مردمی و استاد دانشگاه اُتاوا می‏گوید: «ما رابطۀ روشنی بین سلامت و زبان یافتیم. با این تحقیق به مرحله دیگری از شواهد و مدارک دست یافته ایم. مردم واقعاً نمی‏خواهند در این مورد حرفی بزنند. آنها یا خود را پنهان می‏کنند یا نتیجه این عملکرد ضعیف را جایی ثبت نمی‏کنند. این‏که ما بهتر از این عمل نکرده‏ایم واقعاً برای حرفه پزشکی باعث شرمساری است.»

پاتی و چهار محقق دیگر با 11801 مهاجر صحبت کردند تا بتوانند برای مهم‏ترین مسئله مراقبت‏های پزشکی مهاجران و پناهندگان در حال حاضر، اطلاعات جمع آوری کنند.

دادگاه‌های آمریکا به نفع مهاجران بی‌زبان
در امریکا، برخلاف کانادا، موارد بسیار کمی از کوتاهی‏های خطرناک پزشکی به علت مشکلات در ترجمه زبان دیده شده که متعلق به بیست سال اخیر است. طرح دعوی‏های چند میلیون دلاری دادگاهی در امریکا، 13 ایالت این کشور را وادار کرد تا برای بیمارستان‏ها و کلینیک‏هایشان مترجم‏های آموزش دیده و حرفه‏ای را به کار گیرند. در کانادا، مترجمان تنها در دادگاه‏ها حضور الزامی دارند.

پاتی می گوید: «این‏ها آدم‏های منزوی و به حاشیه رانده شده‏ای هستند که به سختی به بقای خود ادامه می‏دهند حداقل بیایید فضایی را خلق کنیم که کسی بتواند در مورد آنها بنویسد.»

تقریباً یکسال پیش، یک زن ویتنامی - مادر سه فرزند- به علت بیماری سرطان در حال مرگ بود اما تیم پزشکی بیمارستان نورت فولک قادر نبودند این مسئله را با او درمیان بگذارند. فرانک واگنر، از محققان مرکز دسترسی مراقبت‏های پزشکی مرکزی تورنتو، می‏گوید: «او اصلاً خبر نداشت که چه اتفاقی برایش افتاده. این واقعاً نقض یکی از اصول پایۀ حقوق بشر است. او حق این را داشت که قبل از مرگ خواسته‏هایی داشته باشد و بتواند با وقار بمیرد. می‏توانست درخواست تزریق مسکن و تخفیف دردش را داشته باشد.» سازمان فرانک مخارج ملاقات سه جلسه یک مترجم را برای این زن دربست پذیرفت.

استلا رحمان، هماهنگ کنندۀ سرویس ترجمه فرهنگی در مرکز سلامت روان و اعتیاد، می‏گوید: «ما منتظر یک آتشفشانیم تا فوران کند. و این اتفاق خواهد افتاد.»

بیش از 44 درصد انگلیسی‌زبان نیستند
آمارگیری سال 2006 نشان می‏دهد که بیش از 44 درصد افراد در کانادا زبان مادریشان غیر از انگلیسی است. در حالی که بیمارستان‏های بزرگ از مترجم استفاده ‏می‏کنند، بیمارستان‏های کوچک‏تر به دنبال اعضای خانواده یا کارمندی دوزبانه می‏گردند تا نقش مترجم را بازی کنند.

الکس یانکروز، مدیر اجرایی مجمع دسترسی خدمات پزشکی چندفرهنگی که برای امور پزشکی مترجم تربیت می‏کند، می‏گوید: «پزشکان صدها هزار دلار برای تحصیلاتشان هزینه می‏کنند و بعد از یک کودک می خواهند که بیماریش را تشخیص دهد. فکر می‏کنیم اشکالی ندارد که نظافتچی یا یکی از کارکنان آشپزخانه کار ترجمه ما را انجام بدهد.»

دکتر خوزه ، در مرکز پرتغالی خدمات بهداشت روانی و اعتیاد بیمارستان شبکه بهداشت، مدیر برنامه‏ای منحصر به فرد است که در آن گروه‏های دوزبانه را -که به طور کلی پنج زبان دارند- برای استفاده در موارد خاص تربیت می‏کند تا بیماران مجبور نباشند به درد خود بسوزند و بسازند.

سیلویرا می‏گوید: «برای من خیلی آسان‏تر است که به جای یک مترجم، دستور س تی اسکن بدهم. حتی اگر اطلاعاتی که از یک مترجم می‏گیرم، بیشتر از اسکن ارزش داشته باشد. وظیفه من اینست که آزمایش گرانقیمتی برای بیمار بنویسم و وظیفه بیمارستان این است که برای استخدام مترجم تصمیم بگیرد. این سدی که توسط مشکل زبان بین بیمار و پزشک ایجاد می‏شود خسارت‏های جبران ناپذیری در بر دارد. بعضی از بیماران ما مشکلات روانی دارند. بسیاری از آنها دکتر مخصوص خانوادگی ندارند. وقتی به ما می‏رسند که درمانشان مدت طولانی به تعویق افتاده است».

بیمارانی که می‌ترسند و دستپاچه می‌شوند
پرفسور کتی ویلسون از دانشگاه تورنتو به این نتیجه رسیده است که ترس و دستپاچگی موجب دوری کردن مهاجران از مراکز درمانی می‏شود. او برای اثبات این نظریه بر روی 53 نفر از مهاجران تحقیق کرده است. نتایج تحقیقات او بهار امسال (2008) به چاپ رسید. او می‏گوید: «نگرانی روزانه ذهنی آنها اینست که چگونه راه حل را بپرسند، چگونه توضیح دهند که مشکلشان چیست، آیا پزشک توضیحات آنها را خواهد فهمید و آیا آنها راهنمایی‏های پزشک می‌گیرند؟»

علی‏رغم تحقیقات ویلسون و پوتی، کانادا هنوز هم مانند استرالیا و نیوزیلند، پژوهشی ندارد که بتواند از این تئوری حمایت کند که وجود مترجمان به معنای درمان سریع‏تر و بهتر و اشتباهات خطرناک و مرگبار کمتر است.

الیزلبت آبراهام، مدیر شبکه ترجمه خدمات درمانی، می گوید: «اسناد زیادی وجود دارد که نشان می‏دهد هزینه این کار نسبت به وقت و زمانی که از پزشکان و پرستاران گرفته می‏شود بسیار اندک است. وقتی از مترجمان حرفه‏ای استفاده کنیم هزینه‏ها به طور کلی پایین می‏آیند.» او بحث می‏کند که عدم استفاده از مترجمان به معنای نقض قانون بشر در زمینه تامین بهداشت و سلامت افراد است.

البته پیشرفت‏هایی حاصل شده است. شبکه مذکور برای اولین بار مترجمانی را گرد هم آورده تا بتوانند استانداردهای ملی را بالا ببرند. سال آینده، تمامی بیمارستان‏های تورنتو باید تضمین کنند که بیمارانشان از مترجم‏های مسلط و شایسته‏ای برخوردارند.

نقطه شروع این جنبش، گزارشی بود که دکتر باب گاردنر، مدیر سیاست‏های موسسه ولسلی، در تیرماه گذشته تنظیم کرده بود. در آن گزارش از زبان به عنوان یکی از سه عامل بازدارنده مراقبت‏های پزشکی برابر نام برده شده بود.

تورنتو استار، دسامبر 2008 - ترجمه: آزاده پارساپور

  دانلود