تعقیبات جشنواره

هنوز کام جایزه بگیران از مراسم تجلی اراده ملی (جوایز جنبی جشنواره فیلم فجر) شیرین بود که برخی از منتقدین، این آیین و اقدام کاملا داوطلبانه سازمانها، انجمن‌ها و نهادها را برای تشویق فیلم‌ها و فیلم‌سازان منتخب‌شان زیر سوال برده و این عمل را نیز خارج از عرف و هنجارهای رایج دانستند.! خدا نکند کسی استعداد مخالف‌خوانی داشته باشد. برای این افراد متن و حاشیه سوژه مورد نظر از تیررس تهاجم بی نصیب نمانده و می‌توانند بی‌هیچ ترتیب و آدابی آنچه دل تنگشان می‌خواهد، بگویند.

البته اینکه باید نسبتی بین فیلم منتخب و اهداف و وظایف یک سازمان وجود داشته باشد، تردیدی نیست اما اگر انتخابی به مذاق ما خوش نیامد یا دلیلی برای آن پیدا نکردیم، منصفانه نیست که همه جنبه‌های یک اقدام ابتکاری برای درگیر کردن دستگاه‌های دولتی و غیر دولتی با سینما را یکسره تخطئه کنیم و سرازیر شدن مبالغ و جوایز نسبتا خوب از سوی منابع و مراکز غیر سینمایی به سوی سینماگران را بی ارزش قلمداد کنیم. 

به نظرم باید خوشحال باشیم که نهادها و سازمان‌ها از بین هنرها و رسانه‌های موجود، سینما را در کانون توجهات خویش قرار داده و بر نقش بی‌بدیل آن برای شرح و بیان دغدغه‌های اجتماعی پای می‌فشارند. یادآوری نقش نهادها در قبال سینما، فتح بابی است تا مدیران ارشد آنها به صرافت ادای دین خویش در برابر سینما افتاده و از ظرفیت‌های سترگ سینما در مسیر تحقق اهداف بلند سازمان متبوع خویش استفاده مطلوب را به عمل آورند.

به تعبیر روشن تر، هر قدر عزم ملی برای تنومندسازی و تحکیم پایه‌های سینمای ملی متجلی گردد، سینما نیز چون توسنی راهوار مسئولانه تر نقش و کارکرد اجتماعی و فرهنگی خود را در مسیر نیل به توسعه همه جانبه کشور ایفا خواهد کرد.

بر این باورم که هر قدر شناخت و تصور عمومی نسبت به سینما عمق یابد و در کنار بعد سرگرم کنندگی سینما، به آثار مثبت گسترش پدیده سینما به مفهوم خاص کلمه تامل بیشتری صورت گیرد و به نقش آن در سلامت روانی جامعه، اصلاح رفتارهای اجتماعی، بسط علوم و دانش‌های روز، ارتقای فرهنگ عمومی، تقویت مولفه‌های هویت ملی، تعدیل و تحکیم روابط و مناسبات بین نسلی و علائق خانوادگی و ... بیشتر اندیشه شود، قوام و غنای سینمای ایران تقویت خواهد شد.

از این روی تبیین نقش و تکلیف نهادها و مجامع در قبال سینما، قطعا زمانی بهترین و موثرترین نتیجه را در پی خواهد داشت که هر کنش و واکنش خود را در پرتو تصمیمات و راهبردهای مدیریت سینما سامان بخشد.

تجلی اراده ملی به عنوان یک مراسم نمادین، مبین تعامل و همراهی ارگان‌های اجتماعی با سینمای ایران و تقدیر و تحسین تلاش های خلاقانه سینماگران بوده و البته در جای خود مغتنم است. از یاد نبریم در یک دهه گذشته این اقدام به ظاهر ساده و شاید به تعبیر یک منتقد محترم خنک! سرآغازی برای مشارکت و سرمایه‌گذاری بسیاری از مراکز دولتی، عمومی و خصوصی برای تولید فیلم در اشکال مختلف بوده است.

  دانلود