دانیل ام. کامن*: تا سال 2020، نوع بشر نیاز به این خواهد داشت که نوع زندگی خود را به سوی یک جامعه کم‌کربن تغییر دهد؛ جامعه‌ای که به فناوری‌های انرژی کارامد و پاک وابسته است. ضروری است که بهایی مناسب برای انتشار کربن تعیین شود، چه از طریق قوانین تجارت کربن و چه از طریق مالیات بر کربن. همچنین اقتصاد خلاق نیز مورد نیاز خواهد بود تا منازل و کاربری‌های اقتصادی، بتوانند بدون اجبار به پرداخت هزینه‌های اضافی از انرژی‌های تجدیدپذیر و کارآمد سود ببرند.

حمایت‌های مالی دولتی از پژوهش در این زمینه بسیار حیاتی است. خیلی از فناوری‌های تجدیدپذیر، در آستانه رشد انفجاری هستند. اهداف کارآمدی انرژی می‌توانند با تشویق نوآوری‌هایی مانند ساختمان‌های با انرژی مثبت خالص و خودروهای الکتریکی به کاهش تقاضا کمک کنند. پژوهش در حوزه انرژی خورشیدی؛ به خصوص این‌که چگونه باید آن را به طور کارامد ذخیره و توزیع کرد؛ می‌تواند به طور مشابهی به نیازها در جوامع فقیر و غنی پاسخ دهد.

این گونه راه‌حل‌ها و همچنین توسعه شبکه‌های هوشمند، اگر به طور گسترده مورد استفاده واقع شوند، به این معنی خواهند بود که تا سال 2020 دنیا به سوی سیستم‌های پاک‌تر انرژی خواهد رفت که در آنها انرژی خورشیدی، بادی، هسته‌ای، زمین‌گرمایی و هیدروالکتریک، بیش از 80 درصد از الکتریسیته دنیا را تامین خواهد کرد.

*رئیس آزمایشگاه انرژی‌های تجدید پذیر و مناسب، دانشگاه کالیفرنیا برکلی

نیچر- ترجمه: مجید جویا