میتوان از کنار سخنان هر دو با لبخندی گذشت و دست بالا کار را به شهرام شکیبا سپرد تا حق مطلب را ادا کند، اما این سخنان توسط آدمهای عادی بر زبان رانده نشده، در جمع خصوصی و یا مهمانی فامیلی هم بیان نشده، توسط دولتمردان و در جمعی رسمی به زبان آمده.
امیرالمؤمنین علی(ع) میفرماید: مرد در زیر زبان خویش پنهان است. عام و خاص هم میگویند: تا مرد سخن نگفته باشد/ عیب و هنرش نهفته باشد. یعنی سخن گفتن جوهره وجودی آدمی را آشکار میکند. مصیبت اینجاست که اشخاصی این درفشانیها را مرتکب شدهاند که شخصشان چندان اهمیتی ندارد بلکه شأن آنان باعث میشود تا سخنانشان مهم جلوه کند.
یکی نماینده تام و تمام فرهنگ ایرانی- اسلامی در دنیای بیرون از مرزهای ماست و دیگری عهدهدار آموزش و پرورش فرزندان من و شماست. بدونشک آنچه متکی و حاجیبابایی گفتهاند نشانگر نوع نگرش آنان به مسائل کلان مملکتی است. ایرادی هم ندارد، بالاخره این هم نوعی نگریستن به جهان است، منتهی ای کاش جهان و کار جهان براساس مناسبات ذهنی متکی و حاجیبابایی پیش میرفت. در آن صورت ما همین که در جغرافیای ایران به دنیا میآمدیم و در دامان خانوادهای شیعی پرورش مییافتیم کافی بود تا دنیا به کاممان باشد و در آخرت هم حتماً رستگار شویم.
نیازی هم به همت و خرد و عشق نداشتیم. ما مطلق حق بودیم و هرکس هم که میخواست علیه ما اقدامی انجام دهد با هزاران هزار نکبت و مصیبت مواجه میشد. ما آنقدر صاحب باطن و مستجابالدعوه بودیم که حتی تیمهای ملی فوتبال کشورهایی که چشم دیدن ما را نداشتند با بیحیثیتی از دور مسابقات جامجهانی حذف میشدند.
ای کاش جهان اینگونه بود. اما متأسفانه جهان اینگونه نیست و گواهش همین مسابقات جامجهانی. که برزیل مدافع ما حذف شد و آلمان که این روزها در صف حامیان دشمنان ما قرار دارد با سربلندی و اقتدار همچنان پیش میرود و کشورهای مستضعفی که ما دوستشان داریم هیچکدام به مرحله یکهشتم نهایی هم راه نیافتند و... و اصلاً از همه مهمتر ما که محور و معیار عالمیم به جامجهانی حتی راه پیدا نکردیم!
من نمیگویم خسروانی که بر اورنگ حاکمیت تکیه زدهاند و صلاح مملکت خویش را در اینگونه نگریستن میبینند دنیا را از دریچهای دیگر بنگرند، منتهی پیش از آنکه چنین سخنان غریبی را بر زبان بیاورند دستکم آن را یکبار در ذهن مرور کنند تا دچار تناقضات اینچنینی نشوند یا لااقل کمی صبر پیشه کنند تا فیالمثل مسابقات جامجهانی به پایان برسد و بعد اظهارنظر بفرمایند یا اصلاً اظهارنظر نفرمایند، مگر آسمان به زمین میآید؟
نظر شما