بی تردید عدم اتخاذ راهکارها و اقدامات مناسب برای توسعه و حفظ صادرات توسط وزارت جهاد کشاورزی جای انتقاد دارد. در حال حاضر و با توجه به اینکه ما جزو هشت کشور اول دنیا در تولید محصولات باغی هستیم اما از منظر صادرات این محصولات در بین 50 کشور اول دنیا هستیم.

جالب این که در نقطه مقابل یعنی از منظر واردات اگر بخواهیم این موضوع را مورد بررسی قرار دهیم باید گفت که در وادرات همین محصولات در بین 10 کشور اول جهان قرار داریم. باید بپذیریم که شایسته نیست از بیش از 30 میلیون تن محصولات باغی فقط به میزان سه درصد صادرات داشته باشیم اما ضایعات ما در این شرایط بین 20 تا 25 درصد باشد.

جای سؤال دارد که چرا موز با این که از چندی کشور و و قاره می‌گذرد تا به کشور ما برسد ارزان‌ترین میوه در سبد کالای خانوار است؟ در تمام دنیا برای تولید محصولات کشاورزی و توسعه آن یارانه پرداخت می‌شود اما ما هر سال میزان پرداخت یارانه‌ها را به بخش کشاورزی کاهش می‌دهیم و این موضوع نیز جای انتقاد دارد. در حال حاضر و بر اساس آنچه رایج است برای امنیت پروازی در هر کیلو 50 تومان از صادرکننده پول دریافت می‌شود. علاوه بر این هزینه قرنطینه و چند مورد هزینه دیگر به صادرکننده تحمیل می‌شود. در این میان نباید نقش سازمان توسعه تجارت را نادیده گرفت چرا که اگر کمک سازمان توسعه تجارت نبود همین چند کیلو سبزی را هم نمی‌توانستیم صادر کنیم. چگونه است که با پرینت فاکتور از ما مالیات می‌گیرند اما برای پرداخت یک جایزه صادراتی چند ماه بروکراسی طی می‌شود؟

این سیاست‌ها در حالی از سوی وزارت کشاورزی اعمال می‌شود که به تازگی طرحی در این وزارتخانه به مرحله اجرا در آمده است که مبنی بر آن ادغام معاونت باغبانی با معاونت زراعت وزارت جهاد کشاورزی است که مطمئناً این تصمیم‌گیری به زیان باغداران و تولید در این بخش است.

• رئیس اتحادیه صادرکنندگان محصولات کشاورزی

  دانلود