دکتر گلزاری نوشته است : " خشونت، نه تنها کانون بسیاری از خانواده‌ها را ناامن و توان ‌فرسا کرده است،‌بلکه چهره عمومی شهرهای بزرگ را زشت و رنج‌آور ساخته است. تیترصفحات حوادث دو روزنامه جام جم و شرق در روز چهارشنبه ۳۰ تیرماه، نشان کوچکی از عمق و گستره پدیده شومی است که بر آن نام پرخاشگری اجتماعی گذاشته‌اند:
جام جم:سرقت مسلحانه به انگیزه انتقام، دستگیری ۶ زورگیر چاقو به دست، چاقو شکم چاقوفروش را درید. شرق:پسر برای قتل پدرش آدم‌کش اجیر کرد، سرقت مسلحانه فقط برای انتقام،‌زورگیری شبانه از یک خبرنگار "

وی افزوده است : " کودکان از طریق برخورد درازمدت با بزرگترهای خشن و همسالان نامهربان خود و یا تماشای برنامه‌های خشونت‌بار تلویزیون، می‌آ‌موزند که خواسته‌هایشان را با رفتارهای تهاجمی برآورده سازند. علاوه بر اینها، در سطح فردی، عزت نفس پایین و مصرف الکل،‌ در سطح محیطی، تراکم جمعیت،‌ آلودگی هوا، ترافیک سنگین و گرمای شدید، و در سطح اجتماعی، فقر، رفتار نامناسب مراجع قانونی، و همچنین ارزش‌های فرهنگی زمینه‌ساز پرخاشگری‌های عمومی هستند.
برکسی پوشیده نیست که همه این منابع خشونت‌زا در جامعه پر از فشار و تنش ایران،‌بیش و کم حضور دارند. برای زیباسازی برون کوچه‌ها و خیابان‌ها و درون فکرها و احساس‌ها چه کرده ایم؟ آیا تنبیه کودکان قلدر یا کیفردادن بزرگسالان دعواگر می‌تواند پرخاشگری را کاهش دهد؟ مطالعات روان‌شناسان نشان داده است که مجازات‌های شدید و یا تأخیری، نه‌تنها اثربخش نیست بلکه حساسیت و ترس پرخاشگران را هم از بین می‌برد. "

دکتر روان شناس برای چاره جویی در مقابل پرخاشگری عنوان کرده است : " پس‌ چه باید کرد؟ نخست آن ‌که سزاوار است مسئولان و برنامه‌ریزان حکومتی‌ مشکل پرخاشگری‌های رو به افزایش مردم را باور کنند و جدی بگیرند. اگر اکنون نزدیک به صد نوجوان در زندان‌های کشور بسر می‌برند و در انتظار آن هستند که به جرم قتل عمد، در آغاز هجده‌سالگی خود اعدام شوند،‌اگر ده‌ها مورد تجاوز به دختران و زنان و پنهان‌تر و گسترده‌تر از آن آزار و اذیت شمار زیادی از نوجوانان پسر،‌ خانواده‌ها را ناامن و قربانیان را بیمار و مستعد رفتارهای پرخطر می‌کند، ... ضروری است به غیر از اجرای طرح‌های تنبیهی که شیوه، ابعاد و پیامدهای آنها باید با مشورت روان‌شناسان اجتماعی و جامعه‌شناسان به دقت مطالعه شود، اجرای برنامه‌های پیشگیرانه فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی در اولویت طرح‌های ملی قرار گیرند و نهادهای آموزشی رسمی و رسانه ملی متعهد شوند که مردم را نسبت به محتوای این برنامه‌ها آگاه سازند. "

متن کامل این مطلب را اینجا بخوانید.

  دانلود