یکشنبه 1 بهمن 1396

محمدی، عباس

متولد: 1338 / تحصیلات: کارشناس کشاورزی / سوابق:‌ عضو هیات موسس انجمن کوهنوردان ایران، مدیر گروه دیده‌بان کوهستان، فعال محیط زیست / تالیفات: مقالات علمی در زمینه محیط زیست در روزنامه‌ها و مجلات تخصصی و عمومی
  • آقای شهردار، جلوی ریخت‌و‌پاش را بگیرید!

    - در روزنامه‌ی همشهری 25 دی آمده که نجفی شهردار کنونی تهران، گزارش عملکرد این شهرداری در دوره‌ی دوازده ساله‌ی گذشته را به شورای شهر ارایه داده است. این گزارش که با عنوان «سند تحویل و تحول شهرداری تهران» پس از گذشت 140 روز از انتصاب نجفی ارایه شده، یک همبستگی میان سوء‌استفاده‌های مالی و بدرفتاری با محیط زیست را نشان می‌دهد.

  • فرصتِ ارزشمند اعتراض

    - در دو سه سال گذشته، اعتراض‌های خیابانی به مسوولان در مورد آلودگی هوا، طرح‌های انتقال آب، معدن‌کاری در منطقه‌هایی که ارزش زیست محیطی بالا دارند، دستکاری‌های افراطی در محیط کوهستان، جنگل‌زدایی، تخریب باغ‌های درون‌شهری، و... به طور کلی اعتراض به تخریب محیط زیست، دامنه‌ی زیادی یافته است. در واقع، انتقادهای گفتاری – نوشتاریِ دو سه دهه‌ی گذشته، به گوشه ای از هدف خود که کشاندن مردم به گودِ «مطالبه‌گری» بوده، دست یافته‌اند. مدیران کشور باید این حساس شدن مردم به موضوع حفظ ثروت‌های عمومی را به فال نیک بگیرند.

  • آقایانِ مسئول، لطفاً شما انتقاد نکنید!

    - چند سالی است که کنشگران غیردولتیِ محیط زیست (و منتقدانِ مستقلِ دیگر حوزه‌ها) آن گاه که فرصت دیدار با مدیران ارشد دولتی یا مقام‌های دیگر را می‌یابند، با پدیده‌ی ویژه‌ای روبرو می‌شوند که اگر هوشیار نباشند، ممکن است آن را نشانِ خاص بودن آن مقام یا قرینه‌ای بر دلسوز بودن او بپندارند. آن پدیده این است که در برابر خویش، مسوولی را می بینند منتقد که با تأیید نقطه‌نظرهایشان، موضوعِ مورد انتقاد را خوب می‌شناسد و آن را حتی از زاویه‌های دیگر تحلیل می‌کند.

  • طرح زوج و فرد را دایمی کنید

    - امروز (27 آذر 1396) به دلیل اجرای «طرح زوج و فرد» از درِ خانه‌ها، شدامد (ترافیک) تهران بسیار روان بود و حتماً آلودگی هوا نیز کاهش یافت (یا دست‌کم، بیشتر نشد). با کم‌تر شدنِ هدررفتِ وقت مردم در خیابان‌ها، تردیدی نیست که همگان بهتر و به‌هنگام به سرِ کار خود رفته و بازگشته‌اند. چرا شهرداری و دولت، این طرح را دایمی نمی‌کنند؟ در زیر، استدلال‌هایی را که در مخالفت با دایمی کردن این طرح شنیده و خوانده‌ام، ذکر می‌کنم و به آن‌ها پاسخ می‌گویم:

  • آب را انتقال دهند؛ به ما ربطی ندارد!

    - یک لحظه مجسم کنید که شخصی، به لوله‌ی آب ورودی به ساختمان شما دست‌اندازی کند و شما به او بگویید که با اجازه‌ی چه کسی چنین می‌کند، و آن شخص به شما بگوید: «به تو ربطی ندارد»... . سال‌ها است که خیلی چیزها به ما مردمِ عادی (شهروندان درجه دو و سه!) ربطی ندارد، اما گویا دایره‌ی این بی‌ربطی‌ها به آب و نان مردم و به افراد خاص هم گسترش یافته است.

  • روز جهانی کوهستان، و یادِ بلندِ کوه‌نوردانِ عاشق

    - چندین سال است که «روز جهانی کوهستان» (۲۰ آذر) را روز دیدارهای کوه‌نوردانه و زمان تجدید پیمانِ کوه‌نوردان برای حفاظت از کوه‌ها خوانده‌ایم. نشست و برخاست‌های کوه‌نوردان، و سازمان‌هایی که تشکیل داده‌اند، سرمایه‌ اجتماعی بزرگی را پدید آورده که اینک به نیرویی بزرگ و مؤثر در حفظ میراث‌های طبیعی بدل شده است. کوه‌نوردان با عشق به کوهستان، این پدیده‌های سترگ زمین، سر به بلندی‌ها می‌سپارند و این عشق همچنان که ایشان را در حفاظت از کوهستان و به جان خریدنِ دشواری‌های پیمایشِ آن مصمم می‌سازد، گاه آنان را از خود بی‌خود می‌سازد!

  • گلستان افتخار کند که تله‌کابین ندارد

    - در کشوری که چند هزار سال تاریخ، یک فرهنگ غنی، مردمی مهمان‌نواز، طبیعتی گونه‌گون، و هزاران بنای قدیمی دارد، شگفت‌آور است که افراد و محافلی می گویند که منطقه‌ی زیر مدیریت شان «پروژه‌ی جذاب گردشگری ندارد». انسان هنگامی بیشتر شگفت‌زده میشود که این سخن را از دهان استاندارِ یکی از سرسبزترین و پرجاذبه ترین استان های کشور، یعنی استان گلستان بشنود! مردم و مسوولان استان گلستان می‌توانند به خود ببالند که تا به امروز هیچ کوه جنگل‌پوشِ خود را که به واقع از جذاب‌ترین جاذبه ها (به ویژه برای کشور خشکی مانند ایران) است، با تله کابین از ریخت نیانداخته‌اند.

  • فاضلی چه مشاوره‌ای به اردکانیان خواهد داد؟

    - درست است که نه‌تنها جامعه‌ی محیط زیستی، بلکه میلیون‌ها هم‌میهن اهل خوزستان، چهارمحال بختیاری، جنوب کرمان، مازندران، و...، به دلیل پیشینه‌ی دکتر رضا اردکانیان و نقش انکارناپذیر او در برنامه‌ریزی‌های وزارت نیرو (که سرنوشت غمبار کنونی را برای منابع آب کشور رقم زده) مخالف وزیر شدن او بودند، اما اکنون که او از مجلس رای اعتماد گرفته، دلیلی ندارد که همچنان مخالف او باشیم. عاقلانه این است که انتظار داشته باشیم او همان‌گونه که در گفتارها و نوشتارهای پیش از رای اعتماد گفته بود، طرح نویی را برای مدیریت آب کشور در اندازد.

  • بوم‌لرز، و رابطه‌ آن با بدمدیریتیِ زیست‌بوم‌ها

    - بوم‌لرز (زلزله‌) کرمانشاه، با وجود قدرت بسیار بیشتر در مقایسه با بوم‌لرز بم، مرگ‌ومیر بسیار کم‌تری داشته است. کارشناسان لرزه‌شناس درباره‌ دلیل این کاهش، نظرهایی داده و حتماً خواهند داد. اما، به نظر می‌رسد که یک دلیل مهم آن، بهتر شدن نسبی ساختمان‌ها در سال‌های اخیر بوده است. دانشِ بشری درباره‌ رفتار سازه‌ها در بوم‌لرز و راه‌های ساخت‌وساز مقاوم، آن‌قدر هست که بتوانیم مرگ‌ومیر و خسارت‌های مادی را به سطحِ باز هم بسی کم‌تر از آن‌چه این روزها در ایران رخ داده، برسانیم. اما، خسارتِ بوم‌لرز فقط به مرگ انسانی و خسران اقتصادی به شکلی که در روزها و هفته‌های نخستِ پس از وقوع می‌بینیم، محدود نمی‌شود؛ خسارتی ژرف و ماندگارتر هم پیش می‌آید که اثرات آن را در درازمدت متحمل خواهیم شد و آن خسارت زیست محیطی است.

  • چرا بر اثر «بوم‌لرز» می‌میریم؟!

    - (این یادداشت را در 29 مهر 1388 نوشته‌ام.) من هر شب با ترس از«بوم‌لرز»* به خواب می‌روم! مردن به آهستگی در زیر آوار، مردن زیر بار ناتوانی و بی‌خیالیِ خود و در نکبتِ مسوولیت‌ناپذیریِ دیگران است؛ پس دادن تاوانِ نادانی کسانی است که می‌پندارند حسابِ همه چیز را کرده اند، هم آنان که سازندگان و مهندسان پرمدعای سوداندیش را حساب پس نمی‌گیرند، و شاید با آنان بر سر یک سفره نشسته‌اند!

x