محمدرضا نوروزپور: 140 روز پیش، وقتی گیدو وستروله مجدداً ریاست حزب لیبرال دموکرات آلمان را برعهده گرفت، به 660 عضو حزب خود گفت: «ما می‌خواهیم حکومت کنیم»

و حالا او وارد حکومت شده است. وستروله، که سبزها آرزو می‌کردند وزیر خارجه آینده آلمان نشود، تنها با گذشت دو روز از اعلام نتایج انتخابات این کشور، از خود آنگلا مرکل نیز مهمتر به نظر می‌رسد.

در واقع تحلیلگران و ناظران سیاسی اروپا و آمریکا از همان پنج ماه پیش که وستروله مجدداً به سمت ریاست حزب لیبرال دموکرات آلمان برگزیده شد پیش‌بینی حضور پرقدرت این حزب در انتخابات ماه سپتامبر را می‌کردند و از آنجا که دموکرات مسیحی‌ها و لیبرال دموکرات‌ها به صورت سنتی تمایل زیادی به جذب یکدیگر دارند این گمانه‌زنی سخت نبود که اگر سوسیال دموکرات‌ها به رهبری اشتاین مایر نتوانند نمایش خوبی در انتخابات بدهند باید جای خود را به تازه واردهای سیاسی بدهند.

در واقع برخی از تحلیلگران سیاسی بر این باورند که نبرد انتخاباتی دو روز گذشته آلمان نه میان مرکل و اشتاین مایر، بلکه میان اشتاین‌مایر وستروله برای تصاحب وزارت خارجه آلمان بوده است. در این بین گویی صدراعظمی آلمان از سکه افتاده است و این وزارت‌خارجه است که از اهمیت بالاتری برخوردار است.

در این بین نگاهی به منازعات و مشاجرات انتخاباتی آلمان به درستی این ادعای برخی تحلیلگران را تأیید می‌کند. چم اوزدمیر رهبر سبزهای آلمان که در خلال انتخابات، حملات زیادی را متوجه وستروله می‌کرد در یکی از سخنرانی‌های انتخاباتی‌اش رسماً از وزیر خارجه شدن او ابراز نگرانی می‌کند و فریاد می‌زند: «همه ما باید کاری کنیم که گیدو وستروله معاون صدر اعظم آلمان و وزیر امور خارجه کشورمان نشود.» این مخالف لیبرال دموکرات‌ها که اکنون حزبش یکی از بازنده ترین‌های سیاسی در آلمان محسوب می‌شود، دلیل نگرانی خود را اینگونه مطرح می‌کند: «این به ضرر کشور ماست که فردی این سمت‌ها را برعهده گیرد که همان دیدگاه و عقاید آنگلا مرکل را دارد.»

ورود این سیاستمدار 47ساله به قدرت، که تقریباً وزیر امورخارجه‌شدنش قطعی است برای مطبوعات اروپا و امریکا یک حاشیه مهم‌تر از متن بوده است. روزنامه نیویورک تایمز روز سه‌شنبه در گزارشی با عنوان «در کنار صدراعظم، یک دلال قدرت سیاسی جدید ظهور می‌کند» به اهمیت روی کار آمدن لیبرال دموکرات‌ها در آلمان و قدرت گرفتن وستروله پرداخته است.

برهمین اساس نیکلاس کولیش و جودی دمپسی در نیویورک‌تایمز نوشته‌اند که سیاستمداری که مردم برلین روز پس از انتخابات آلمان نام او را در دهان داشتند، آنگلا مرکل صدراعظم نبود که حزبش با کسب بیشترین آرا پیروز انتخابات شد، بلکه رئیس حزب کوچکی بود که به واسطه همگرایی‌اش با صدر اعظم وارد قدرت خواهد شد و به زودی جهانیان با یک چهره سیاسی پیشرو در این کشور آشنا خواهند شد؛ «گیدو وستروله» رئیس حزب لیبرال آزاد.

نیویورک تایمز با تأکید بر اینکه وست‌روله در هفت سال گذشته به شدت برای چنین پستی برنامه داشته و تمرین می‌کرده است، می‌نویسد: «این سیاستمدار 47 ساله به خوبی می‌تواند در حد هیلاری کلینتون وزیر خارجه آمریکا و برنارد کوشنر همتای فرانسوی او ظاهر شود و ایفای نقش کند.»

از سوی دیگر رهبری وستروله و ایجاد همگرایی و هماهنگی او با حزب مرکل از او شخصیت کاریزماتیکی ساخته است که توانسته حزب کوچکش را که تنها 15درصد از انتخابات را به خود اختصاص داده وارد قدرت کند. قدرتی که به طور سنتی همیشه در اختیار دموکرات مسیحی‌ها و سوسیال دموکرات‌ها بوده است و یا سبزها همیشه به عنوان یک حزب کوچک تأمین‌‌کننده اکثریت پارلمانی در آن سهم داشته است.

با این همه وستروله در اولین اظهارنظر رسانه‌ای جدی خود در قالب یک حزب وارد شده در قدرت نشان می‌دهد که این لیبرال دموکرات میانسال اولین قدم‌ها را با جدیت کامل برداشته و نگاه او به آینده سیاسی خود و کشورش بسیار متهورانه و با برنامه‌ریزی دقیق است.

رهبرحزب دموکرات‌های آزاد آلمان که به آنها دموکرات‌های جوان نیز گفته می‌شود، درحالی خودرابرای تصدی پست‌های معاون صدراعظمی و وزارت‌خارجه در دولت جدید ائتلافی این کشور آماده می‌کند که خیلی‌ها معتقدند در دولت جدید همگرایی بیشتری میان آلمان و آمریکا ایجاد خواهد شد. دلیل این ناظران این است که معتقدند مرکل به شدت به آمریکا متمایل است و این تمایل او به آمریکا بالطبع در سیاست خارجه این کشور تأثیر‌گذار خواهد بود.

اما اولین موضع‌گیری وستروله به عنوان وزیر خارجه آینده نشان می‌دهد که او قصد دارد سیاست‌های خود را در این وزارتخانه پیش ببرد چه اینکه معروف است که رهبر حزب لیبرال‌های آزاد به اتحادیه اروپا تعلق خاطر بیشتری دارد تا همگرایی با آمریکا.

بر همین اساس می‌توان درخواست او برای برچیده شدن تمام سلاح‌های هسته‌ای آمریکا از خاک آلمان را که روز سه‌شنبه آن را مطرح کرد بر همین فرضیه استوار دانست.

وستروله بعد از پیروزی بزرگ حزبش به رابطه با آمریکا اشاره کرده و تأکید کرد که مذاکرات با طرف آمریکایی برای خارج ساختن زرادخانه هسته‌ای این کشور از خاک آلمان باید آغاز شود. از نگاه وستروله این درخواست معقولی است که این سلاح‌های باقی‌مانده از دوران جنگ سرد از آلمان خارج شوند.

وستروله با اشاره به ابتکار عمل اوباما برای کاهش سلاح‌های اتمی آمریکا معتقد است وقت آن فرارسیده که آلمان نیز به این ابتکار عمل رئیس‌جمهور آمریکا ملحق شود. وی این همکاری را یک فرصت بزرگ دانسته و می‌گوید که باید از این فرصت استفاده کنیم.

آمریکا دستکم ‪۲۰کلاهک هسته‌ای درپایگاه نیروی هوایی آلمان در شهر بوشل در جنوب غربی آلمان مستقر کرده است که این کلاهک‌ها می‌توانند توسط بمب افکن‌های تورنادو آلمان حمل شوند.

چنین موضع‌گیری‌هایی از سوی وستروله نشان می‌دهد که خانم مرکل با وزیر خارجه‌ای مواجه است که می‌تواند بر خلاف تصور تحلیلگران، با تکیه بر باورها و نقطه نظرات خود عمل کند و حتی نگاه همگرایانه مرکل با آمریکا را مورد چالش قرار دهد.

منبع: خبرآنلاین