نرگس کیانی: «تفاله» خواندن معترضان از قاب تلویزیون یا رجزخوانی برایشان و تمسخر آشکار آنها به سبک محمدرضا شهبازی، قطع به یقین با هیچ عقل سلیمی همخوان نیست. برای این قبیل مجریان صداوسیما اما، ظاهرا اقناع حامیان یک جبهه سیاسی خاص در اولویت است، بیتوجه به این که صداوسیما قرار است «رسانه ملی» باشد نه جناحی باشد. آنچه از رفتار و گفتار این مجریان، از آغاز اعتراضات اخیر در هفتم دیماه به این سو، پیداست ارجحیت جلب رضایت یک جناح یا جبهه سیاسی بر اصول حرفهای کار رسانهای است. حتی به قیمت این که اسباب تحریک و برانگیختن مخالفین شود و قادر به برقراری ارتباط با بخش بسیار بزرگی از مردم و جامعه ایران نباشند.
اهمیت رسانه در روزهای ملتهبی که میگذرانیم
کامبیز نوروزی، حقوقدان و کارشناس رسانه، در گفتوگو با خبرآنلاین، در مورد چنین رفتاری، با اشاره به این که: «ما در حال از سر گذراندن، روزهایی بسیار حساس، ملتهب و مهم هستیم»، ادامه داد: «فراموش نکنیم همه ما بر اهمیت مصون ماندن از تجاوز نظامی و سیاسی دولتهای بیگانه متفقالقولایم و هرگونه مداخله خارجی در تمامی ادوار تاریخ معاصر ایران را نفی کرده و مردود میدانیم. برای حفظ این رویه، در وضعیت تاریخی ملتهبی که در حال از سر گذراندن آن هستیم، رسانه میتواند از جمله نهادهای بسیار اثرگذار باشد.»
او که در روزهای جنگ ۱۲ روزه، صراحتا به انتقاد از عملکرد برخی رسانههای فارسیزبان خارج از کشور و مشخصا ایراناینترنشنال پرداخت، ادامه داد: «ما میدانیم که رسانههای فارسیزبان متعددی در خارج از ایران، در حال فعالیتاند. این رسانهها هر کدام براساس دیدگاه خاص خود، پروژههایی خاص را پیگیری میکنند. به عنوان مثال رسانهای مانند ایراناینترنشنال آشکارا به طرفداری از قدرتهای بیگانه میپردازد. چنانچه در جنگ ۱۲ روزه، عملا به ارگان دولت متجاوز اسرائیل تبدیل شد و همچنان همین خط را دنبال میکند. اینجاست که رسانههای داخلی اهمیت بسیار بالایی پیدا میکنند. از این لحاظ که در این رقابت رسانهای باید بتوانند اندیشه و انگیزههای ملی را تقویت کنند. این رسانهها از جمله شامل روزنامهها میشوند که متاسفانه تیراژ و فروش کاغذیشان، دچار افتی غیرقابل انکار شده، ضمن این که اقبال عمومی به آنها نیز کاهش پیدا کرده است. بخش دیگری از فضای رسانهای را خبرگزاریها، پلتفرمها و محیط وب شکل میدهند که در وضعیت قطعی اینترنت، دسترسی به آنها یا ناممکن یا بسیار دشوار است. پس بخش عمده فضای رسانهای کشور در اختیار صداوسیماست.»
لزوم گفتوگوی اقناعی بهجای تحریک
کامبیز نوروزی با اشاره به اهمیت و نقش صداوسیما در روزهای پرالتهابی همچون روزهایی که از سر میگذرانیم، افزود: «صداوسیما اما، متاسفانه سالهاست که از روش و اصول کار حرفهای دور شده، مخاطبان خود را در سطح کشور از دست داده و نوع مواجهاش با مشکلات اجتماعی بیش از آن که موجب اقناع مردم شود، اسباب تحریک آنها برای مخالفت بیشتر میشود. این رویهای است که صداوسیما سالهاست در پیش گرفته است و برای همین به همین دلیل قادر به برقراری ارتباط با بخش بسیار بزرگی از مردم و جامعه ایران نیست. در واقع مخاطب اصلی صداوسیما، سالهاست که ملت ایران نیستند بلکه یک جریان فکری، سیاسی و فرهنگی بسیار خاص و کوچک است. این شیوه برنامهسازی، طبیعتا مخاطب عام پیدا نمیکند و نمیتواند با ملت ایران صحبت کند.»
او در پایان گفت: «صداوسیما برای آن که بتواند با مخاطب عام ارتباط برقرار کند و میزان نفوذ خود را افزایش دهد، قطعا نیازمند اصلاح جدی شود و متاسفم که دست به چنین اصلاحی نمیزند. پس بهتبع در جریان اعتراضاتی همچون اعتراضات اخیر، قادر به برقراری گفتوگوی اقناعی با مردم نیست و نمیتواند خوراک رسانهای جامعه را تامین کند. در نتیجه در رقابت با رسانههای فارسیزبان خارج از کشور، نه تنها نمیتواند بر آنها غلبه کند، که مغلوب این میدان میشود.»
۵۹۲۴۲