عضو هیات انتخاب آثار بخش استان‌های جشنواره تئاتر فجر، با بیان این که نگاه بومی و جغرافیای فرهنگی، یکی از گمشده‌های تئاتر تهران و از نقاط قوت تئاتر استانی است، گفت: قیاس این‌که تئاتر تهران، تئاتر سرآمدی است به نظر من، به عنوان یک مدافع تئاتر استان‌ها پایان یافته و این حرف را قبول ندارم و فکر می‌کنم تئاتر ایران مدیون و مرهون تئاتر، هنر و هنرمندان تئاتر استان‌هاست.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایرنا، اتابک نادری، عضو هیات انتخاب آثار بخش استان‌های جشنواره تئاتر فجر، درباره چهارده اثری که از استان‌ها به جشنواره تئاتر فجر راه یافتند گفت: هر سال در سطح کشور استان‌های کشور، جشنواره‌های تئاتر استانی برگزار می‌شوند، منتخبان این جشنواره‌ها، توسط هیات انتخاب آثار استانی به جشنواره تئاتر فجر راه پیدا می‌کنند. برای هر هنرمندی که در استان‌ها فعالیت می‌کند، دو راه برای حضور در جشنواره تئاتر فجر وجود دارد، نخست شرکت در فرایند جشنواره استانی و دوم ارسال درخواست به صورت مستقیم که کارش ارزیابی شود.

نادری با اشاره به این که در سال ۱۴۰۴ در جشنواره تئاتر استان‌ها، شصت و دو اثر در کرمانشاه روی صحنه رفته است، اظهار داشت: این یک اتفاق بسیار نادر بود، چون فیلم آثار در خانه‌ها و یا در جلسات غیرعلنی و پشت درهای بسته، داوری نشد و کارها در حضور کارگردان اثر و کارگردانان منتخب جشنواره‌های استانی دیده شد.

او اضافه کرد: هیات محترم انتخاب آثار به غیر از بنده، استاد نصرت‌الله مسعودی، ابراهیم پشت‌کوهی، مجید رحمتی و گیلدا حمیدی بودند.

دوران سرآمد بودن تهران در تئاتر تمام شده است

این عضو هیات انتخاب با اشاره به تنوع آثار گفت: شصت و دو اثر، یعنی برگزیدگان تئاتر ایران در این جشنواره حضور داشتند و تنوع آثار بسیار زیاد بود و ما توانستیم به چهارده اثر خیلی متفاوت و بکر برسیم که به طور مستقیم به بخش مسابقه فجر معرفی شدند.

نادری درباره رقابت آثار استانی و آثار ساخته شده در تهران گفت: حتما این آثار با آثاری که در تهران تولید شدند، قابل رقابت هستند چون در بخش رقابتی فجر هر سال بین ۱۰ تا ۱۵ اثر انتخاب می‌شود. این چهارده اثر استانی مستقیم به بخش رقابتی می‌آید و به شانزده اثر دیگر اضافه می‌شود که از بخش متقاضیان مستقیم یا بخش آزاد می‌آیند.

او با اشاره به تجربیاتش در تئاتر استانی گفت: من با توجه به تجربه‌ای که از قبل در تئاتر استان ها داشتم، می‌توانم بگویم چند اثر که در این دوره انتخاب شدند، حتما به رقابت نهایی می‌رسند و حتما در میان آثار برگزیده قرار خواهند داشت و امیدوارم که اجراهای موفقی داشته باشند.

نگاه بومی و جغرافیای فرهنگی گمشده تئاتر تهران، قوت تئاتر استانی است

نادری با اشاره به رویداد تازه‌ای در تئاتر کشور گفت: اتفاقی که در سال‌های اخیر افتاده و ما زیاد روی آن تمرکز نمی‌کنیم این است که وضعیت تئاتر استان‌ها مثل یک دهه قبل یا مثلا بیست سال پیش نیست، استان‌ها تئاتر حرفه‌ای دارند. هر شب در شهرهایی مثل مشهد، تبریز، اصفهان، بوشهر و خیلی از شهرها هر شب تئاتر اجرا می‌شود.

این بازیگر با اشاره به سریالی که در شهر قزوین در حال ضبط آن است، اضافه کرد: دو بار شب‌ها فرصت داشتم، به تماشای تئاتر رفتم، فرهنگ تماشای تئاتر یا تولید تئاتر نسبت به سالیان گذشته مثلا دو دهه قبل بسیار متفاوت شده است، طبیعتا ابتکار عمل، خلاقیت و نگاه‌های ویژه‌ای که هنرمندان دارند، بوی تازگی می‌دهد و حتی من می‌خواهم این را بگویم چیزی که شاید در تئاتر پایتخت کم است، آن نگاه بومی و جغرافیای فرهنگی است که شاید تهران به خاطر شرایط پایتختی آن را ندارد ولی در آثار تئاتر استان‌ها، هنرمندان به آن می‌رسند.

او با اشاره به اجرایی از استان چهارمحال بختیاری، گفت: اگر اشتباه نکنم، نام آن «گداز» است، این کار به نظر من، اثری بسیار مدرن است ولی نگاه بومی و حرف جغرافیای فرهنگی خودش را دارد و می‌خواهم بگویم که این تنوع رنگی را ما در خیلی از آثار می‌دیدیم، ما از استان بوشهر نمایشی دیدیم که فقیرانه ولی بسیار با ایده جذاب و بکری اجرا شده بود.

نادری اضافه کرد: نگاه زنانه در چند اثر برای ما بسیار ارزشمند بود و در شهر کوچکی مثل کنگاور ما تئاتری دیدیم که بوی تازگی داشت، اصلا قیاس این‌که تئاتر تهران، تئاتر سرآمدی است به نظر من، به عنوان یک مدافع تئاتر استان‌ها پایان یافته و این حرف را قبول ندارم و فکر می‌کنم تئاتر ایران مدیون و و مرهون تئاتر، هنر و هنرمندان تئاتر استان‌هاست. اکنون هم اگر شما در پایتخت رگه‌های کاری می‌بینید، اکثرا این بوی تئاتر استان هاست که در تئاتر پایتخت هم می‌پیچد.

بچه‌های تئاتر پای کار هنر خواهند بود

این هنرمند در پاسخ درباره شرایط برگزارش جشنواره تئاتر فجر ۱۴۰۴ گفت: یک تفکر غالبی باید باشد. گاهی ما خودمان درد و دل می‌کنیم و می‌گوییم تئاتر همیشه از این وقایع ضربه می‌بیند. من می‌پرسم اهالی تئاتر و خانواده تئاتر، خود تئاتر را چگونه تعریف می‌کنند؟ تئاتر یک کالای لوکس است که در مواقعی که همه چیز گل و بلبل است باید اجرا شود؟ یا در مواقع بزنگاه باید عرض اندام کند؟ قابل قیاس نیست ولی اگر بخواهم قیاس کنم یک پرستار در یک بیمارستان در هر موقعیتی باید وظیفه‌اش را انجام دهد و باید مرهمی روی زخم بیمار بگذارد.

او افزود: ما اگر همیشه می‌گوییم که ما پرستاران و طبیبان روحی و روانی جامعه هستیم، پس در شرایط مهم باید اعلام وجود کنیم، منفعل بودن چیزی را از ما بازتاب نخواهد کرد. به خاطر همین، استنباطم این است که بچه‌های تئاتر پای کار خواهند بود، جمله‌ای که چند بار گفتم، شاید هم تکراری باشد، اعضای خانواده با یکدیگر دعوا می‌کنند ولی ماهیت خانواده را که از بین نمی‌برند، خانه را که ترک نمی‌کنند. من شاید دلخور باشم، ولی خانه را ترک نمی‌کنم، با این که در دلخوری خود می‌مانم و حرفم را هم می‌زنم.

نادری در پایان گفت: امیدوارم امسال که ما در شرایط اجتماعی خاصی هستیم، از این شرایط هر گونه که خیر است بگذریم و شاهد یک رویداد حرفه‌ای تئاتر باشیم. ما جشنواره تئاتر را یک جشنواره زینتی نمی‌بینیم. این یک رویداد بین‌المللی در ایران است که در عرصه جهانی اعتبار دارد. این اعتبار را دولت‌ها ایجاد نکرده‌اند، هنرمندان تئاتر ایجاد کرده‌اند، تک تک آثاری که روی صحنه رفته و به اسم جشنواره تئاتر فجر بازتاب جهانی پیدا کرده‌ و اعتبار تئاترمان را در اکثر فستیوال‌ها افزایش داده است و امیدوارم این هم‌چنان ادامه پیدا کند.

۲۴۲۲۴۳

منبع: ایرنا