در واقع باید گفت این وضعیت مصداق عدم تناسب میان نرمافزار و سختافزار است. باید میان داشتن قدرت و ابزار آن با مسئولیتپذیری در کاربرد آن تناسب برقرار باشد. این عدم تناسب در ایالات متحده آمریکا بوضوح مشاهده میشود. بزرگترین زرادخانه نظامی و فنآوری و اقتصاد دنیا در دست ساکن کاخ سفید است که به لحاظ نرمافزاری بسیار ضعیف و غیرمسئول است و سخنان رئیس جمهور آن مضحکه عام و خاص شده است بطوری که حتی سنتیترین همپیمانان این حکومت نیز از آن دوری میجویند.
ادبیات سخیف ترامپ و ادعاهای تکراری و متناقض آن بویژه درباره تجاوز به ایران، نشان دهنده نزول وحشتناک نرمافزار فرد حاکم بر کاخ سفید است. او حتی گزارشهای نهادهای اطلاعاتی و نرمافزاری خود را هم نمیخواند و قبول ندارد و بصورت اقتضایی نظر میدهد و دنیا را علیه خود متحد کرده است و اعتبار ایالات متحده را بکلی زایل نموده است.
او چنان سخیف سخن میگوید که حتی متحدین خودش را هم میرنجاند. پیاپی قدرت نظامی و سختافزاری آمریکا را به رخ میکشد و در نهایت پس از زدن آب شیرینکن مردم جنوب حال یک پل ناتمام و در حال ساخت را میزند و بصورت ناجوانمردانه دوباره و بر خلاف انتظار آن را بمباران میکند و دست به کشتار تعداد زیادی از مردم بی خبر از این اقدام جنایتکارانه میزند.
او چرا نرمافزار ضعیفی دارد؟ خودش میگوید که فکر میکرد ماجرا ۳ روزه تمام میشود حالا پس از ۳۵ روز که فهمیده نتانیاهو او را فریب داده برای جبران این شکست به کاربرد بی حساب و کتاب سختافزار روی آورده است. نزدیک به ۲۰ بار اعلام پیروزی کرده ولی اکنون دنبال گسترش بمبارانها به زیرساختهای کشور و مردم ایران است. جالبتر از همه این که برخی سادهانگارانه و نابخردانه گمان میکردند که تجاوز نظامی میتواند شرایط بهتری را برای آنان فراهم کند آن هم تجاوزی که به دست ترامپ و نتانیاهو رخ دهد!!