فرزانه فراهانی: از روز اول جنگی که آمریکا و اسرائیل علیه ایران به راه انداختند، تا امروز که بیش از یک ماه میگذرد، عوامل و نیروهای پلیس در مقرهای مختلف انتظامی مورد هجوم دشمن قرار گرفتهاند. تعداد زیادی از کلانتریها و دفاتر پلیس که وظیفه برقراری امنیت و نظم عمومی را بر عهده دارند در جریان جنگ و در اثر حمله دشمن آمریکایی_صهیونیستی تخریب شده و تعداد زیادی از نیروهای انتظامی هم تاکنون به شهادت رسیدهاند.
محسن عامری وکیل پایه یک دادگستری مرکز در خصوص جوانب حقوقی حمله دشمن به پلیس کشور، به خبرآنلاین، میگوید: در حقوق جنگ یا همان حقوق مخاصمات مسلحانه بینالمللی، یک نظام حقوق بشردوستانه داریم و در این نظام، یک اصل تمایز وجود دارد که به عنوان یکی از مهمترین اصول حاکمیتی حاکم بر نظام حقوق بشردوستانه مورد شناسایی قرار گرفته است.
او میگوید: در نظام فوق یکی از اصول انسانی حاکم بر جنگ این است که بین نظامیان و غیرنظامیان، قائل به تفکیک شده است و براساس آن افراد در جمعیت غیرنظامی نباید نباید مورد تهاجم قرار بگیرند.
بیثباتسازی اجتماعی نه فقط یک هدف تاکتیکی است بلکه به نظر میرسد یک هدف راهبردی برای رژیم صهیونیستی باشد.
این وکیل پایه یک دادگستری میگوید: اصل تفکیک بین نظامیان و غیرنظامیان ریشه در حقوق عرفی دارد؛ در جنگهای بینالمللی قبلی نیز روی این مسئله کار شده است؛ در واقع این اصل در نظام حقوقی بشردوستانه از جایگاه بسیار بالایی برخوردار است؛ به طوری که گفته میشود اصل حقوق و ناموس رفتار انسانی بشردوستانه و هزینه اصلی حقوق بشردوستانه در همین اصل تفکیک خلاصه میشود.
عامری میگوید: بر اساس اصل تفکیک بین نظامین و غیرنظامیان که در ماده ۴۷ پروتکل اول الحاقی کنوانسیونهای چهارگانه ژنو آمده است، حمله عامدانه به نیروهای پلیس که نقش غیرنظامی را دارند و عاملان نظم بخشیدن و انتظام هستند و صرفا مسئولیت برقراری نظم و امنیت داخلی را دارند، نوعی جنایت جنگی محسوب شده است.
او میافزاید: ماده ۵۰ پروتکل کنوانسیونهای چهارگانه ژنو به این موضوع اشاره دارد که در مواردی که شک دارید که مقر نظامی هست یا غیرنظامی، باید اصل بر غیرنظامی بودن مقر گذاشته شود؛ همچنین در ماده ۵۱ پروتکل کنوانسیونهای چهارگانه ژنو، حتی تهدیدات خشونتآمیز هم نسبت به محلهای غیرنظامی ممنوع شده و بند ۲ آن نیز هرگونه حمله مستقیم علیه نظامیان را ممنوع کرده است.
این وکیل پایه یک دادگستری میگوید: در کنوانسیون رُم، ماده ۸ اساسنامه دیوان کیفری بینالمللی به موضوع حمله به غیرنظامیان به عنوان جنایت جنگی پرداخته است.
عامری میگوید: در دیوان بینالمللی دادگستری یک رای مشورتی (رای مشورتی ۱۹۹۶) راجع به تهاجمات هستهای وجود دارد که بر این امر تاکید کرده است که دولتها حق ندارند غیرنظامیان را مورد هدف قرار بدهند. در نتیجه هرگز نباید سلاحهایی را به کار بگیرند که قادر به تفکیک اهداف نظمی از غیرنظامی نیستند.
او میگوید: کلانتری و پاسگاههای پلیس و نیروی انتظامی که مسئولیت برقراری نظم و امنیت عمومی را برعهده دارند، جزو اماکن و مقرهای غیرنظامی محسوب میشوند و حمله دشمن به آنان نقض آشکار حقوق جنگ است.
پیگیری جنایت جنگی دشمن علیه پلیس در دیوان بینالمللی دادگستری
این وکیل دادگستری میگوید: در عرصه بینالمللی نه کشور ما و نه دولت رژیم صهیونیستی، هیچکدام عضو کنوانسیون رُم یا همان اساسنامه دیوان کشوری بینالمللی نیستند که بخواهند در آنجا نسبت به این جنایات رسیدگی و پیگیری کنند منتها میتوانیم از طریق دیوان بینالمللی دادگستری یا از طریق درج در شرایط آتش بس شروط خود را بر دشمن تحمیل کنیم و یک دادگاه بینالمللی موردی هم میشود تشکیل داد و به جرائمی چون حمله دشمن به کلانتریها و پاسگاهها و دیگر مقرهای پلیس ایران به عنوان اماکنی غیرنظامی رسیدگی کرد.
ماده ۵۰ پروتکل کنوانسیونهای چهارگانه ژنو به این موضوع اشاره دارد که در مواردی که شک دارید که مقر نظامی هست یا غیرنظامی، باید اصل بر غیرنظامی بودن مقر گذاشته شود.
این وکیل پایه یک دادگستری میگوید: خود دادگاه ایران هم در خصوص پیگیری و رسیدگی به جنایت آمریکا و اسرائیل در حمله به پلیس ایران، دارای صلاحیت جهانی است و میتواند مسئله را پیگیری کند.
بیثباتسازی اجتماعی، علت هجوم دشمن به پلیس است
عامری میگوید: یک پرسش بسیار مهم اکنون مطرح است که چرا پلیس به عنوان نهاد انتظامی مورد هدف دشمن قرار میگیرد؟ خوب این مشخص است که با قصد بیثباتسازی اجتماعی در درون کشور به پلیس هجوم میآورند.
او تاکید میکند: پلیس در هر کشوری نماد اقتدار حاکمیتی در سطح جامعه است و اگرچه در سایه عملکرد نیرویهای مسلح یا دستگاههای اطلاعاتی قرار میگیرد و به عنوان نیروی مسلح قلمداد میشود، ولی به عنوان نیروی نظامی نیست؛ بین نیروی نظامی و انتظامی تفکیک وجود دارد.
این وکیل پایه یک دادگستری میگوید: پلیس در واقع یک نیروی خدماتی برای تامین امنیت شهروندان در جامعه محسوب میشود و به طور مستقیم با مردم سر و کار دارد و رژیم صهیونیستی باتوجه به این واقعیت تلاش میکند که با حمله به مراکز انتظامی، فضای روانی جامعه را متزلزل کرده و با تخریب ساختمانهای پلیس و کشتن نیروهای انتظامی و همچنین انتشار اخبار جعلی، میخواهد در جامعه هرج و مرج ایجاد کرده و برای اغتشاشات احتمالی یک فضای باز و آزاد را به وجود بیاورد.
پلیس در واقع یک نیروی خدماتی برای تامین امنیت شهروندان در جامعه محسوب میشود.
عامری میگوید: بیثباتسازی اجتماعی نه فقط یک هدف تاکتیکی است بلکه به نظر میرسد یک هدف راهبردی برای رژیم صهیونیستی باشد و با دنبال کردن این هدف به دنبال این هستند که به تدریج انسجام اجتماعی را از بین ببرند منتها حضور همیشگی مردم در صحنه و همچنین حضور نیروهای مردمی بسیج، باعث شده است که این ترفند رژیم صهیونیستی تاکنون کارساز نباشد و به امید خدا در ادامه هم با حضور مردم، دشمنان ایران نمیتوانند خدشهای به انسجام اجتماعی وارد کنند.
او یادآور میشود: ما اصولی در حقوق بشردوستانه یا حقوق مخاصمات بینالمللی داریم، اصل تفکیک میان اهداف نظامی و غیرنظامی (غیر از اشخاص نظامی و غیرنظامی)، همچنین اصل تناسب در حملات و اصل احتیاط در عملیاتهای نظامی را هم داریم و طرفهای درگیر در مخاصمه مکلف هستند در هر شرایطی از حمله به جمعیتهای غیرنظامی، به ویژه مراکز درمانی، آموزشی، کودکان، نیروهای انتظامی، مدارس و محیطهای آموزشی اجتناب کنند و هدف قراردادن هر یک از موارد فوق نه تنها مغایر با تعهدات بینالمللی و قراردادی دولتها در چارچوب کنوانسیون ژنو است بلکه نقص صریح قواعد عرفی حقوق بینالمللی بشردوستانه و جنایت جنگی به حساب می آید.
۴۷۴۷