به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ علی تاجرنیا، سرپرست مدیرعاملی استقلال در نشست خبری امروز خود که در کنار آثار به جامانده از سالن 12 هزار نفری آزادی برگزار شد، گفت: از حضور شما در نشست خبری تشکر و قدردانی میکنم و بنا به سنت ایرانیان، نوروز و سال نو را به حضورتان تبریک میگویم. من امروز نه فقط به عنوان مدیر باشگاه استقلال که قدیمی ترین باشگاه ایران است، بلکه به عنوان عضوی از جامعه جهانی ورزش با شما سخن میگویم. ورزش همواره زبان مشترک بین ملتها بوده است، زمین های فوتبال و استادیوم ها مکانهایی هستند که مردم، جوانان و زنان صرف نظر از ملیت، قومیت و نژاد و یا دیدگاه سیاسی در کنار هم حضور دارند. این مکانها نمادهای مهمی از زندگی و امید هستند. ورزش زبان مشترک ملتهاست و نباید اجازه دهیم این زبان خاموش شود.
وی ادامه داد: این روزها شاهد این هستیم که کشور عزیز ما مورد تجاوز دولت آمریکا و رژیم اسرائیل قرار گرفته است و علاوه بر شخصیتهای سیاسی و نظامی، بسیاری از شهروند بیگناه و بسیاری از اماکن غیرنظامی مورد تجاوز قرار گرفتند. برخی اماکن ورزشی در سراسر ایران آسیب دیدهاند و یا به کلی از بین رفتهاند. آنچه اهمیت دارد حفاظت از انسانها و میراث جوامع بشری است که به همه نسلها تعلق دارند. اماکن ورزشی باید مکانی امن برای خانوادهها باشند. هر استادیوم و سالن تمرین و زمین فوتبال فرصتی برای دور نگه داشتن جوانان از خشونت و نزدیک کردن آنها به امید است. استادیومها برای شادی مردم ساخته شده است و نه برای تحمل جنگ و ویرانی.
سرپرست باشگاه استقلال گفت: حقوق بین الملل روی حفاظت از اماکن ورزشی و غیرنظامی تاکید دارد، مهمترین چهارچوب حقوقی در این زمینه کنوانسیونهای ژنو و پروتکلهای الحاقی آن است که اصول کلیدی و مهمی دارد و طرفهای درگیر باید بین اهداف نظامی و غیرنظامی تفاوت قائل شوند و ذیل این اصل مهم استادیومها به عنوان اماکن غیرنظامی محسوب می شوند. اصل تناسب نیز تاکید میکند که حتی اگر اهداف نظامی نزدیک اماکن ورزشی باشد نباید خسارت بیش از حد به غیرنظامی و زیرساختهای غیرنظامی وارد شود و براساس اصل احتیاط طرفهای درگیر باید اقدامات لازم را برای کاهش آسیب به اماکن غیرنظامی انجام دهند.
تاجرنیا گفت: در زمینه حفاظت از اماکن ورزشی پروتکلهای 1977 ژنو و کنوانسیون 1954 لاهه وجود دارد که بیشتر بر اموال فرهنگی تمرکز دارد، به این معنی که یک ورزشگاه اگر معنای فرهنگی و تاریخی داشته باشد ممکن است تحت این کنوانسیون هم محافظت شود. امروز این دیدار را در کنار آوارهای شاخص ترین و مهمترین استادیوم های سرپوشیده ایران برگزار می کنیم که پس از حملات ویران شده است که بیش از نیم قرن میزبان مهمترین رویدادهای ورزشی داخلی و بین المللی بوده است که برای مسابقات والیبال، بسکتبال و کشتی استفاده شده است.
وی افزود: این سالن شگفت انگیز بخشی از پروژه بزرگ ورزشگاه آزادی است که می تواند نمونهای از معماری مدرن ایران در قرن بیستم باشد و زمان تاسیس یکی از بزرگترین سالن های سرپوشیده خاورمیانه بوده است و نسلهای مختلف جامعه ایران تجربه های شگفت انگیزی از افتخارات ملی کشورشان در این سالن داشتند. هر استادیوم ورزشی که آسیب میبیند و یا از بین می رود بخش بزرگی از آینده یک کودک از بین میرود و رویاهای آن رنگ میبازد. امروز به نمایندگی از جامعه ورزشی ایران ضمن محکومیت حملات جنایتکارانه آمریکا و رژیم صهیونیستی به تمامی اماکن غیرورزشی ایران نکاتی را به اختصار عرض می کنم.
تاجرنیا با بیان اینکه حملات آمریکایی و صهیونیستی، ماهیت کاملا غیرنظامی دارد، صحبتهایش را اینگونه ادامه داد: استادیومها محل تمرین و رقابت و اجتماع مردم است و تحت هیچ شرایطی اهداف نظامی به شمار نمیآید و حمله به آن باید سریعا متوقف شود. حمله به اماکن ورزشی نقض صریح قوانین بین المللی است و حفاظت از اماکن غیرنظامی یک انتخاب نیست یک تعهد بین المللی است. رعایت اصولی انسانی نباید وابسته به جغرافیا باشد و انتظار ما اجرای یکسان قواعدی است که همه برآن توافق کردند چرا که اجرای توافقات بین المللی بدون در نظرگرفتن استانداردهای دوگانه مرسوم موجب تقویت اعتماد جهانی خواهد شد.
وی گفت: ادامه حملات به اماکن ورزشی موجب تاثیر منفی بلندمدت روی ورزشکاران جوان، کودکان و مربیان و کارکنان اماکن ورزشی خواهد داشت که تا مدتها آثار مخرب آن باقی خواهد ماند. اخیرا و در بازدیدی که از ورزشگاه شهید مرغوبکار داشتم تکه هایی از ترکش ها و بمب ها که در نزدیکی این مرکز ورزشی مورد اصابت قرار گرفته است مشاهده شد، مکانی که مورد استفاده کودکان و ورزشکاران جوان قرار دارد.
تاجرنیا در ادامه صحبت های خود گفت: استخر مجموعه آزادی، ورزشگاه لامرد، مجموعه بعثت، فدراسیون قایقرانی، مجموعه اسکندرلو، مجموعه ورزشی بدر، آکادمیهای تنیس روی میز و ... در مجموعه انقلاب، سالن ورزشی بانه و غیره گوشهای از مکانهای ورزشی است که آسیب دیدهاند. من در اینجا بر نقش ورزش به عنوان زبان صلح و دوستی تاکید میکنم که در زمان جنگ می تواند عامل همبستگی باشد. شایسته است از تمامی کشورهایی که حملات را محکوم کردهاند، تشکر کنم.- جا دارد از برخی دولتهای اروپایی که با این حملات متجاوزانه همراهی نکردهاند نیز تقدیر کنم. از کنشگران جهانی و مقامات جهانی میخواهیم تا اجازه ندهند اماکن ورزشی مورد تجاوز و حملات بیشتر قرار بگیرد. خداوند همه شما و ایران ما را حفظ کند.
257 251