به گزارش خبرآنلاین دیاکو حسینی کارشناس مسائل بین الملل در پاسخ به اینکه مهمترین موارد اختلاف میان دو طرف در حال حاضر چیست؟ به خبرآنلاین گفت: ببینید، سه موضوع کلیدی در این مذاکرات وجود دارد. دو موضوع به گذشته بازمیگردد؛ یعنی پیش از این جنگ نیز مطرح بوده است: نخست، برنامه موشکی ایران و مسئله گروههای موسوم به نیابتی یا محور مقاومت؛ دوم، برنامه هستهای ایران که شامل سرنوشت ذخایر اورانیوم غنیشده ۶۰ درصدی (حدود ۴۴۰ کیلوگرم) و حق غنیسازی در داخل خاک کشور است. موضوع سوم که در این مذاکرات برجسته شد، مسئله تنگه هرمز است.در چارچوب مطالبات حداکثری، آمریکا خواهان آن بود که کل این ۴۴۰ کیلوگرم از ایران خارج شود. بهنظر من، این موضوع بهتنهایی شاید مانع تعیینکنندهای برای توافق نبود، اما در کنار سایر موارد و در تلاش برای تثبیت روایت «پیروزی در جنگ»، به یک مانع جدی تبدیل شد. طبیعی است که ایران در این مرحله حاضر نباشد بدون دریافت تضمینها و اطمینانهای کافی، این مواد را به آسانی واگذار کند.»
حسین در موضوع دوم، تاکید کرد: برنامه موشکی و مسئله گروههای موسوم به نیابتی است که از نگاه ایران، اساساً خارج از دستور کار مذاکره است؛ در حالیکه آمریکاییها، تحت تأثیر دیدگاههای اسرائیل، این موارد را بخشی از اختلافات خود با ایران میدانند.
او همچنین در مبحث سوم بیان کرد: سومین مسئله نیز تنگه هرمز است؛ جایی که ایران در عمل کنترل و امکان تأثیرگذاری دارد و آمریکا خواهان باز بودن کامل آن است. در مقابل، ایران خواستار لغو کامل تحریمهاست؛ در حالیکه آمریکاییها احتمالاً آمادگی چنین اقدامی را ندارند، بهویژه در شرایطی که ایران نیز حاضر نیست درباره برنامههای نظامی خود وارد مذاکره شود. همین وضعیت درباره مسئله گروههای نیابتی نیز صادق است. بنابراین، تا اینجا به نظر میرسد سرسختی مواضع دو طرف و نبود انعطاف متقابل ـ بهویژه از سوی آمریکا که حتی حاضر نیست حق غنیسازی ایران در داخل خاک کشور را به رسمیت بشناسد ـ به یک مانع اساسی در مسیر توافق تبدیل شده است. نزدیک شدن این اختلافات به نقطهای که امکان مصالحه جدی بر روی آنها فراهم شود، وابسته به تحولات میدانی و رفتار طرف مقابل است.
این کارشناس در پاسخ به اینکه آیا توقف مذاکرات اسلامآباد بدون نتیجه مشخص و بدون برنامهریزی برای دور بعدی مذاکرات، به معنای پایان آتشبس است یا خیر؟ گفت: «به نظر میرسد پاسخ این پرسش تا حد زیادی به اقدامات آمریکا بستگی دارد. گمان نمیکنم ایران آغازگر تهاجم تازهای باشد، اما آمریکا به اهداف خود نرسیده است و همانگونه که آقای ترامپ اعلام کرده، قصد دارد نوعی «محاصره دریایی» را دنبال کند. چنین اقدامی، بهویژه در ارتباط با تنگه هرمز، ماهیتی نظامی دارد و میتواند نقض آتشبس تلقی شود. اگر در این مسیر اقدامی صورت گیرد، از سوی ایران نیز بهعنوان نقض آتشبس تلقی خواهد شد و ممکن است واکنش در پی داشته باشد.»
حسینی با تاکید براینکه آمریکا هنوز به اهداف مورد نظر خود دست نیافته است؛ بیان کرد: «تنگه هرمز همچنان در حوزه نفوذ و کنترل ایران قرار دارد، مواد هستهای در داخل کشور باقی مانده و عملاً در مقایسه با پیش از آغاز جنگ، تغییر تعیینکنندهای رخ نداده است. در چنین شرایطی، دولت ترامپ نمیتواند به سادگی این وضعیت را رها کند و مدعی پیروزی شود؛ زیرا چنین ادعایی در داخل آمریکا نیز خریدار نخواهد داشت و میتواند پیامدهای سیاسی داخلی و حتی تبعاتی برای اعتبار بینالمللی آمریکا در پی داشته باشد. از اینرو، میتوان حدس زد که این تنش در وضعیت تثبیتشدهای ادامه یابد و احتمال برخوردهای نظامی محدود میان ایران و آمریکا با احتمال مداخله اسرائیل در آینده نزدیک همچنان وجود داشته باشد. به بیان دیگر، این جنگ ممکن است برای مدتی دیگر به اشکال مختلف تداوم یابد.»
>>> مشروح این گفتگو را در لینک ذیل بخوانید:
شکست مذاکرات به معنای ازسرگیری جنگ است؟/ دیاکو حسینی: ترامپ بدون بازکردن تنگه هرمز، جنگ را تمام نخواهد کرد/ محاصره دریایی میتواند نقض آتشبس تلقی شود
315