به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، غلامرضا ظریفیان، فعال سیاسی اصلاحطلب و عضو هیأت علمی دانشگاه تهران با اشاره به اینکه تصمیم بسیار هوشمندانهای بود که نظام گرفت و وارد گفتوگو شد، گفت: طبیعتا مسیر دیپلماسی هم مثل امور نظامی کار سختی است و باید همچنان با خویشتنداری، هوشیاری و توجه به مصالح کل مردم و کشور به سرانجام برسد. اگر به شرایط عادی برگردیم، به نظر من باید یک تصمیم جدی و اساسی در رویکرد به مردمی اتخاذ شود که این گونه پای ایران ایستادند و اگر این ایستادگی نبود ما هم شرایط دیگری داشتیم.
مهمترین اظهارات این فعال سیاسی را در ادامه به نقل از جماران بخوانید؛
* نیروهای مسلح شاهکار کردند. چون به هر حال ما با دو دشمنی روبرو شدیم که از نظر نظامی موقعیت ویژهای دارند. اسرائیل همواره به عنوان یک رژیم کاملا نظامی شناخته میشود و به دلیل اهمیتی که برای غرب دارد، حتی به او اجازه دادهاند که سلاح هستهای داشته باشد.
* همچنین آمریکا این فرصت را داشت که از پایگاههای خودش در کشورهای منطقه استفاده کند. نیروهای نظامی ما اعم از ارتش، سپاه و بسیج توانستند با آنها مقابله کنند و نگذارند که ایران بیش از حد آسیب ببیند و در عین حال پاسخ به هنگام، به موقع و هوشمندانهای داده شد.
* ایران سرزمین پرفراز و نشیبی بوده و از زمانی که میتوان تاریخ را مورد مطالعه قرار داد، شاید تا الآن ۱۲۰۰ جنگ را تجربه کرده و یکی از پیچیدهترین و گستردهترین آنها از جهت ابعاد نظامی، رسانهای و الکترونیکی همین جنگ اخیر بوده است.
* خیلی از جاهای دیگر وقتی این اتفاق میافتد، مردم به فروشگاهها و مراکز غذایی و جایگاههای سوخت هجوم میبرند. ولی در این ۴۰ روز فضای کشور ما عادی بود. اینها حمایتهای مردمی بوده است. یعنی کسانی که به هر دلیلی در میدانها حاضر نشدند هم حمایت، گفتوگو و مراقبتشان خیلی جدی بود.
* در چنین شرایطی که ایران بزرگ دارای نیازهای بسیار زیاد است، نباید نقش دولت را نادیده گرفت. درست است که دیده نشدند و به دلایل امنیتی کمتر امکان گفتوگو داشتند، ولی عموما کار شبانهروزی انجام دادند تا در مایحتاج مردم احساس نظم و اقتدار دیده شود. اینها هم از کارهای کارستان دولت بود.
* در عین حال زمانی که لازم بود - با همه مشکلاتی که کشور داشت و صدماتی که کشور دید - دستگاه دیپلماسی ما میدان دیپلماسی را رها نکند، وارد گفتوگوی جدی با کشورهای اروپایی و منطقه شد. نهایتا تصمیم بسیار هوشمندانهای که نظام گرفت و علیرغم موفقیتهایی که کسب کرده بود، وارد یک گفتوگوی بنیادین شد.
* مسیر دیپلماسی هم مثل امور نظامی کار سختی است و باید همچنان با خویشتنداری، هوشیاری و توجه به مصالح کل مردم و کشور به سرانجام برسد.
* اگر به شرایط عادی برگردیم، به نظر من باید یک تصمیم جدی و اساسی در رویکرد به مردمی اتخاذ شود که این گونه پای ایران ایستادند و اگر این ایستادگی نبود ما هم شرایط دیگری داشتیم.
* نحوه حکمرانی ما نسبت به این جامعه دستخوش تغییرات جدی از جهت نوع مواجهه با مردم در مناسبات اداری، فرهنگی و سیاسی شود؛ تا بتوانیم ظرف ایران را با رنگین کمان سلایق همواره شاد و پایدار برای حفظ همه آنچه که ایران دارد و در خدمت این ایران عزیز و برای سازندگی و توسعهاش قرار دهیم.
* همان عواملی که موجب حفظ این جامعه و ایران طی این ۴۰ روز شد، همچنان باید ادامه پیدا کند تا انشاءلله کار به یک سرانجام اطمینانآوری برسد. طبیعی است عواملی که منجر به عدم شکست و موفقیتهای ما در پایداری کشور شد – یعنی هم هوشیاری نیروهای نظامی و هم هوشمندی و پایداری مردم در صحنه – نباشد، فرصتی که به عنوان آتشبس ایجاد شده میتواند تبدیل به تهدید شود. این منطقیترین مسیری است که باید طی کنیم تا به نتایج با اطمینان بیشتری دست پیدا کنیم.
* من فکر میکنم در این وضعیت هم جریانهای سیاسی و کسانی که از تریبون برخوردار هستند، باید خیلی مراقب باشند که این فرصت همبستگی بیشتر است؛ ایجاد شکاف و دوگانگی نکنند و مسئولین کشور که در حدّ بضاعت دارند کارهایشان را هوشمندانه انجام میدهند، مورد اتهام قرار ندهند.
* گاهی اوقات دلسوزیهای بیش از حد و گاهی تصفیهحسابهای جناحی متوجه حساسیت اکنون نیست. الآن وقت تصفیهحسابهای گذشته و تعمیق شکافهای گذشته نیست. الآن مهمترین مسأله ایران «جنگ» است و همه ما باید کمک کنیم که این مسیر به درستی و با آرامش بیشتر و دور از فضاهای هیجانزده و خواستهها و انتظارهای غیرمعقول طی شود.
* به نظر من صداوسیما باید این را تقویت کند و در عین حال خیلی مراقب باشد کسانی که علیرغم ابراز احساسات دینی بسیار، گاهی اوقات زیاد توجه نمیکنند و یا به دلایلی بیاعتنا هستند که شکافها را بیشتر میکنند، کمتر در رسانه ملی حضور پیدا کنند تا هم مردم صدای همه ایرانیان را در رسانه ملی بشنوند و هم در فضایی که آرامش میدهد و به عقلانیت در عین دفاع عزتمندانه توجه میکند، مخاطب بیشتری هم داشته باشد.
* نکته مهم این است که اگر ما به این امر توجه نکنند، مخاطبان آنها کمتر میشوند و میزان تأثیر صداوسیما در فضای وحدت، انسجام و همبستگی ملی کاهش پیدا میکند. طبیعتا در این شرایط رسانههای دیگر و به خصوص رسانههایی که در بیرون از کشور به زبان فارسی گفتوگو میکنند و نشان دادهاند که خودشان بخشی از پروژه جنگ دشمن هستند، بیشتر شنیده میشوند.
۳۱۲۱۱