به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، عباس ملکی، عضو هیئت مذاکرهکننده قطعنامه ۵۹۸ و معاون پیشین وزارت امور خارجه، در بخشی از گفت و گوی خود با خبرگزاری خبرآنلاین، در پاسخ به این سوال که مخالفان مذاکرات قطعنامه 598 و مخالفان الان به خصوص تندروها را چطور میتوان با هم مقایسه کرد، گفت: به این موضوع خیلی آشنا نیستم، ولی آن زمان کسی مخالفت نکرد. شاید مخالفت تنها چند ساعت بود و بعد از پیام امام، دیگر کسی مخالفت نکرد. ممکن بود که فردی در دل یا ذهنش با این موضوع مخالف باشد اما مخالفت جدی با کاری که وزارت خارجه میکرد، ندیدیم.
وی گفت: آن زمان که قطعنامه ۵۹۸ توسط ایران پذیرفته شد، برخی میگفتند همانهایی که به جبهه رفتهاند، میروند و به صورت انقلابی مذاکره میکنند. امام گفتند که مذاکره کار وزارت خارجه است. یادم میآید که یک روز صبح، با آقای دکتر ولایتی برای سفر به نیویورک به فرودگاه میرفتیم؛ همان جا نامی مانند ستاد سیاسی جنگ تحمیلی درست کردیم که بولتن درست کنند.
عباس ملکی با بیان اینکه یادم است از آنجا خبرها و گزارش ملاقاتها را میفرستادم و اگر زمانی مطالب را دیر میفرستادیم، از تهران تلفن و تلکس میکردند که حضرت امام(ره) و آیتالله خامنهای – که آن زمان رئیسجمهور بودند – آیتالله هاشمی رفسنجانی و آقای نخست وزیر، منتظرند، خاطرنشان کرد: مدیریت وزارت خارجه بلامنازع بود. شما اگر تصاویر آرشیو ایرنا را نگاه کنید، میبینید کسانی که هیئت ایرانی بودند قابل مقایسه با هیئت عراقی نبودند. هیئت عراقی، تعداد افرادی با کت سرمهای و شلوار طوسی بودند و هرکدام وقتی بلند میشدند و کتشان که کنار میرفت، هفت تیر آنها را قابل مشاهده بود. آدمهای کاملا حزبی و امنیتی بودند. این طرف یکی فیلسوف بود و آقای دکتر حبیبی و آقای دکتر روحانی و آقای دکتر ممتاز – حقوقدان – و آقای سردار رشید بودند. آنها نماینده بخشی از جامعه ایران بودند و کار میکردند و وزارت خارجه هم مدیریت میکرد.
عضو هیئت مذاکرهکننده قطعنامه ۵۹۸ گفت: اما الآن چطور است و چرا تندروها این کارها را میکنند؟ ابتدا باید مدیریت مذاکرات قدری متمرکزتر باشد. اگر وزارت خارجه خوب عمل میکند، برای مدیریتش اختیارات دهند. رئیس برخی اوقات میتواند بالاتر از وزیر خارجه باشد. در همه جای دنیا همینطور است. ولی میتوانند مدیریت کار و برنامهریزیها را انجام دهند. اگر کسی دیگر برای انجام مذاکرات مد نظرشان است، که موضوع دیگری است و مسئلهای نیست. ولی مذاکرات، پیچیدگیهایی دارد که بیشترین نزدیکی را با وزارت خارجه دارد.
وی ادامه داد: در عین حال که فنون مذاکره را جلو میبرید، در عین حال که باید مترجم درستی وجود داشته باشد و من تاکید میکنم که هرکسی از ایران مذاکره میکند، به زبان فارسی مذاکره کند. علاوه بر علاقمندی به زبان فارسی، به شما وقت میدهد تا در زمان ترجمه توسط مترجم، فکر و با افراد تیم خود مشورت کنید. مسائل دیگری هم مانند مسائل مرزی، مالی، اقتصادی و اجتماعی وجود دارد. به نظر میرسد ایران به همگرایی خواهد رسید. کما این که از چند روز گذشته انتقاداتی شد اما الآن میبینیم که انتقادات کمتر شده است. چون ما چارهای در برابر این دشمن نداریم و باید باهم باشیم. به قول مولانا (دشمن خونخوار نهی)، بنابراین، اگر باهم نباشیم کارمان زار است، به همین علت در داخل کشور باید توافق و انسجام ملی شکل بگیرد.
29215