به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، حضرت آیت الله جوادی آملی در یکی از آثار خود به "توجه به صبغه عبادی کار" اشاره داشتهاند که تقدیم شما فرهیختگان می شود.
کارگر در زمان انجام وظیفه، مشغول عبادت است؛ زیرا کار در اسلام، صبغه عبادی و جنبه قدسی دارد؛ چون کسب حلال از برترین عبادت ها شمرده شده است؛ چنان که رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) می فرماید: «العبادة سبعون جزءاً أفضلها طلب الحلال»؛ عبادت هفتاد جزء است و برترین آن ها کسب حلال است.
از این رو، توصیه شده است که کارگر برای موفقیت بیشتر، کارش را که می تواند صبغه عبادی داشته باشد، با طهارت باطن و نیز با وضو که طهارت فقهی است آغاز کند؛ چنان که امام صادق (سلام الله علیه) می فرماید: هر کس بدون وضو به دنبال کاری برود و نیاز او بر طرف نشود، جز خویش کسی را سرزنش نکند: «من ذهب فی حاجة علی غیر وضوء فلم تقض حاجته فلا یلومن إلاّ نفسه».
پیشوایان معصوم (سلام الله علیهم) همان گونه که مشتاق عبادت و راز و نیاز با خدا بودند، به کار نیز رغبت نشان می دادند و از بی کاری سخت بی زار بودند؛ زیرا عبد بیکار مبغوض خداست: «إنّ الله لیبغض العبد الفارغ
شخصی می گوید: امام صادق (سلام الله علیه) را سخت مشغول کار و تلاش دیدم و از وی خواستم کارش را به من یا دیگران واگذارد. فرمود: نه! مرا رها کنید، مایلم خدای متعال ببیند که با دست خویش کار می کنم و خود را برای به دست آوردن روزی حلال به زحمت می اندازم: «دعونی فإنّی أشتهی أن یرانی الله عزّوجّل أعمل بیدی و أطلب الحلال فی أذی نفسی».
انتظار بشر از دین ص۱۷۶