آدم‌ها در جنگ کشته می‌شوند؛ زن‌ها و بچه‌ها و سربازها ؛البته نه به اندازه هم اما کشته شدن یک بچه دل آدم را بیشتر به درد می‌آورد. تحریم،بدتر از جنگ است چون غیرنظامی‌ها را نشانه گرفته؛زن‌ها را بچه‌ها را بیماران را. به رغم کلیه پرده‌پوشی‌ها و درز گرفتن اطلاعات الان وضعیت ما به مراتب بدتر از جنگ هشت ساله با عراق است و تلفات پشت تلفات داریم می‌دهیم مخصوصاً در حوزه بهداشت و درمان.

شما می‌دانید در این شرایط که حتی ورود داروهایی که مشمول تحریم هم نیستند،به دلیل تحریم بانکی ممکن نیست هزینه درمان بیماری‌های خاص در بازار سیاه چقدر است؟ طرف، کل زندگی‌اش را هم بفروشد فقط ناله و نفرین بازمانده‌های بدهکار را برای خود می‌گذارد بنابراین ترجیح می‌دهد سرش را بگذارد زمین و بمیرد؛ البته همه می‌دانیم در شرایط جنگی باید امکانات کشور به مساوات تقسیم شود و مدیریت امکانات صحیح باشد و باز همه می‌دانیم که نیست در نتیجه کمترین نتیجه‌اش مردن محمود استاد محمد است که پول خرید داروهای سرطان‌اش را نداشت و البته آن قدر هم مورد توجه مسئولان مربوطه نبود که بودجه‌ای، بیمه‌ای یا سفارشی پشت کارش باشد. همه می‌دانیم که قاتلان اصلی او چه کسی هستند اما او فقط یک بیمار سرطانی‌ست که قتل‌اش علنی می‌شود و به تاریخ می‌پیوندد.

همه می‌دانیم که دلیل امریکایی‌ها برای تحریم، تغییر نظام حکومتی در ایران عنوان شده و گفته‌اند با مردم ایران جنگی ندارند؛ واقعاً همین طور است؟ محمود استاد محمد، هنرمندان و نخبگان و زنان و کودکانی که به دلیل تحریم در ایران می‌میرند بخشی از نظام حکومتی ایران هستند؟ آیا واقعاً هدف این تحریم نظام حکومتی ایران است یا بدل کردن کشور به یک کره شمالی دیگر که غربی‌ها از بیچارگی مردم‌اش قصه‌ها روایت کنند در رسانه‌هاشان؟

آمریکایی‌ها می‌دانند دنبال چه هدفی هستند اما ما هم می‌دانیم که دنبال چه هدفی هستیم؟ در چنین شرایطی حوزه بهداشت و درمان نیاز به مدیریت متمرکز و کارآمد دارد.مرگ همه مثل مرگ محمود استاد محمد علنی نمی‌شود. خیلی‌ها الان منتظر مرگ‌اند و با همین امکانات محدود داخل کشور هم نجات می‌یابند البته اگر جنگ و جدل‌های سیاسی این روزها به مسئولان اجازه نگاه کردن به دور و برشان را بدهد.

ما باید در چنین موقعیتی هم جلوی امریکایی‌ها را پای میز دیپلماسی بگیریم هم وضعیت داخلی را سر و سامان بدهیم مسلماً خیلی‌ها که الان از امکانات ویژه دارند استفاده می‌برند داد و فریاد می‌کنند که تحریم‌ها جدی نیستند اما با فرسایشی‌تر شدن بیشتر این تحریم‌ها نه تنها کشور امکانات ملی خود را از دست می‌دهد که کمربندها آن قدر سفت می‌شود که ثروت‌های میلیاردی این سیاسیون دو آتشه هم گریز از شرایط بحران را برای‌شان ممکن نخواهد ساخت.

محمود استاد محمد مرد. یکی امکانات جبران‌ناپذیر تئاتر ایران. می‌دانیم که خیلی‌ها از همین الان آماده می‌شوند تا با مرده‌اش عکس یادگاری بگیرند اما حتی اگر تا این حد هم به فکر منافع شخصی خود هستیم باز هم عکس گرفتن با زنده‌ی او بیشتر به نفع ما بود.

 

برچسب‌ها