در سالروز ولادت حضرت بقیةالله الاعظم امام مهدی(عج)، فرصتی مغتنم برای بازاندیشی در نقش خانواده به‌عنوان نخستین و اثرگذارترین بستر ترویج گفتمان مهدوی است.

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، نیمه شعبان، سالروز ولادت حضرت بقیةالله الاعظم امام مهدی (عج)، فرصتی مغتنم برای بازاندیشی در نقش خانواده به‌عنوان نخستین و اثرگذارترین بستر ترویج گفتمان مهدوی است؛ گفتمانی که با تکیه بر آموزه‌های قرآن و اهل‌بیت (ع)، زمینه‌ساز تربیت نسلی امیدوار، مسئولیت‌پذیر و عدالت‌خواه در عصر انتظار خواهد بود.

بنابر روایت ایکنا، نیمه‌ شعبان، یادآور تولد منجی موعود و نقطه اوج امید در اندیشه اسلامی است؛ امیدی که نه‌تنها به آینده‌ای روشن گره خورده، بلکه باید در متن زندگی امروز انسان مؤمن معنا و تجلی یابد. در این میان، خانواده به‌عنوان بنیادی‌ترین نهاد اجتماعی، نقشی بی‌بدیل در نهادینه‌سازی گفتمان مهدوی و تربیت منتظران واقعی ایفا می‌کند.

گفتمان مهدوی، صرفا محدود به بیان فضائل امام زمان(عج) یا انتظار فرج به‌عنوان یک مفهوم ذهنی نیست، بلکه منظومه‌ای از باورها، ارزش‌ها و رفتارهاست که سبک زندگی فردی و خانوادگی را جهت می‌دهد. خانواده‌ای که با این گفتمان آشنا باشد، فرزندان خود را با مفاهیمی چون امید، عدالت‌خواهی، مسئولیت‌پذیری، ظلم‌ستیزی و اخلاق‌مداری پرورش می‌دهد.

قرآن کریم با تأکید بر آینده روشن صالحان، اساس این امید را تبیین کرده و می‌فرماید: «وَنُرِیدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَی الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِینَ» (سوره قصص، آیه ۵)

این وعده الهی، ریشه اعتقاد به ظهور منجی و حاکمیت عدل جهانی است و انتقال صحیح آن، از فضای امن و تربیتی خانواده آغاز می‌شود. خانواده‌ای که فرزندان خود را با این نگاه پرورش دهد، آنان را به انفعال و انتظار منفعلانه سوق نمی‌دهد، بلکه روحیه اصلاح‌گری و مسئولیت اجتماعی را در آنان تقویت می‌کند.

در روایات اسلامی، انتظار فرج به‌عنوان یک عمل برتر معرفی شده است. پیامبر اکرم(ص) می‌فرمایند: «أفضلُ أعمالِ أُمَّتی انتظارُ الفرج»

این روایت نشان می‌دهد که انتظار، رفتاری فعال و سازنده است؛ رفتاری که باید در زندگی روزمره خانواده‌ها نمود داشته باشد. رعایت اخلاق، پایبندی به عدالت، صداقت در رفتار و توجه به حقوق دیگران، از مصادیق عینی انتظار در محیط خانواده است.

امام صادق(ع) نیز منتظران حقیقی را چنین معرفی می‌کنند: «مَنْ سَرَّهُ أَنْ یَکُونَ مِنْ أَصْحَابِ الْقَائِمِ فَلْیَنْتَظِرْ وَلْیَعْمَلْ بِالْوَرَعِ وَمَحَاسِنِ الْأَخْلَاقِ»

بر این اساس، خانواده مهدوی خانواده‌ای است که در آن، تربیت اخلاقی و دینی در اولویت قرار دارد و اعضای آن خود را برای یاری امام عصر(عج) از طریق اصلاح نفس و جامعه آماده می‌کنند.

در شرایطی که جوامع امروزی با بحران هویت، ناامیدی و تضعیف بنیان‌های اخلاقی مواجه‌اند، توسعه گفتمان مهدوی در خانواده می‌تواند به‌عنوان یک راهبرد فرهنگی مؤثر، نسل آینده را در برابر یأس‌آفرینی‌ها و آسیب‌های اجتماعی مصون سازد.

در نهایت باید گفت، نیمه شعبان تنها یک مناسبت تقویمی یا آیین جشن و سرور نیست، بلکه یادآور مسئولیتی همگانی است؛ مسئولیت ساختن خانواده‌ای منتظر، آگاه و پویا. خانواده‌ای که گفتمان مهدوی در آن جاری باشد، می‌تواند خاستگاه تربیت نسلی باشد که نه‌تنها در انتظار ظهور، بلکه در مسیر زمینه‌سازی برای آن گام برمی‌دارد.